Stel je persoonlijke vraag - zw/k #1

[Kaasvlinder]

Bij mij ook hoor. Ik weet niet of het er mee te maken had dat ik de eerste weken na de bevalling heel ziek ben geweest incl ziekenhuisopname. Maar die automatische liefde en bescherming voor onze pasgeboren baby kwam denk ik pas na een maand ofzo echt een beetje. Heeft daarna ook nog wel tijd nodig gehad om te groeien. Ik voelde me niet meteen heel overduidelijk haar moeder ofzo, vond het ook niet direct heel erg kloppen dat ik een baby had. Lastig uit te leggen.

Nu, paar jaar later, ben ik 100% leeuwin als het om mijn dochter gaat dus allemaal goed gekomen.

[Moonfairy]

Had ik bij alle drie mijn kinderen niet! En nu net als @Kaasvlinder is dat er voor 100%. Enige wat er fout aan is, is dat er zo weinig over gepraat wordt, want er zijn echt meer ouders die dit hebben

[GirlLikeThis]

@Moonfairy @PiuPiu @Kaasvlinder
Wel fijn dat er op dit forum wel over gepraat kan worden. Vervelend dat jullie het ook hadden, maar goed om te weten dat het dus niet standaard is. Fijn dat ik daar niet alleen in ben. En dat het bij de volgende ook weer zo kan zijn.

Ik houd nu ook enorm veel van mijn kleine mannetje. En zou alles voor hem over hebben!

[Vlaai]

Ik vond het eerste half jaar verschrikkelijk. Ze huilde non stop en kreeg haar niet getroost/stil. Voelde me toen ook echt een hele slechte moeder en dacht waar ben ik aan begonnen. Daarna werd het 100% leuker en beter en zou niet meer anders willen. Heb er wel therapie voor nodig gehad want als ik haar ook na die tijd hoorde huilen kreeg ik direct stress.

[Lian]

Oh herkenbaar dit. Bij ons zit.er 4,5 jaar tussen. Bij de eerst ervaarde ik vrijwel geen verschil tussen wel of geen kind

[Huismus]

Hier hetzelfde. Nu is mijn kind inmiddels bijna 4, maar mijn schoonzus heeft net een baby die ook veel huilt en ik kreeg direct weer dat gevoel van stress toen ik dat hoorde.

[Calypso]

@Karga

Zwaarder dan verwacht

Niet het hele ouderschap, maar wel deze fase met een 4- en 2-jarige. Peak tropenjaren waarschijnlijk.

Ik vond mijn baby’s echt een makkie, vooral de eerste (ja die tweede kwam niet voor niks snel ) en ook het eerste jaar met twee vond ik prima te doen. En toen ging die gezellige dikke baby ook lopen en een mening krijgen en nu ben ik voor mijn gevoel 80% van de tijd politieagentje aan het spelen tussen een driftige kleuter en peuter die altijd hetzelfde stukje speelgoed willen of elkaar duwen/slaan/weet ik wat. Kneitervermoeiend.

Maar goed, tegelijkertijd zijn ze ook stapelgek op elkaar en zijn ze elkaars grootste fan, dus dat maakt dat het die andere 80% ook wel weer waard is.

[Theekransje]

Ik voelde wel meteen die onvoorwaardelijke liefde, maar vond het eerste jaar en vooral de eerste drie maanden wel echt pittig. Ik was wel echt naïef en dacht dat je leven enigszins hetzelfde zou blijven met een kind: nou niet dus ik was in het begin ook vooral heel boos (ik weet niet eens op wie) dat het ouderschap zo anders was dan ik had verwacht?

Maar nu m’n zoontje 4 is denk ik wel echt: dit is precies wat ik ervan had verwacht. De liefde, de trotsheid, het gevoel dat iemand gewoon JOUW kind is?? En het grappige is dat ik voordat ik zwanger was en een kind had ik soms echt kon denken pfff wat een overdreven gedoe. Maar het is echt werkelijk waar ontzettend bijzonder om iemand te “hebben” die letterlijk 9 maanden in je buik heeft gezeten

(Disclaimer: dronken carnaval post)

[VanderWoodsen]

Wij zijn naar 4 gaan kijken; eerst shifting gemaakt op basis van oa inspectierapport & visie, daarna rondleidingen - waar we telkens kwamen als ze open waren om op die manier ook de interacties met de kinderen te zien / sfeer te voelen - en met name op gevoel keuze gemaakt!

[Victoria]

Je kind krijgt iets te eten van iemand anders (koekje, appel, bord pasta, weet ik veel) maar na een paar happen hoeft ie niet meer, wat doe jij? Vul in wat je doorgaans doet, er is even geen ruimte voor nuance

• ik gooi het eten weg
• ik eet zijn restant op

Je bent op een verjaardag en natuurlijk is er taart. Je kent je kind een beetje en die wil per se een eigen stukje taart en heeft na drie hapjes geen zin meer. Wat doe jij?

• Ja hoezo wat doe ik, een stuk voor hem en een stuk voor mij. Dat stuk van hem verdwijnt na drie hapjes in de prullenbak, dat is jammer maar nou ja
• Mijn kind kiest een stukje taart en ik eet de restjes op die overblijven
• Ik kies een stukje taart, mijn kind kan een paar hapjes krijgen als ie wil, maar verder geen gezeik (wel gezeik natuurlijk want hij wil zn eigen stuk en wilde ook ZeLf KiEzEN)
• Twee stukken taart, ik eet die van mezelf en daarna de restanten van die van mn kind
• Ik kies een constructie die je nu hebt overgeslagen, namelijk…

[Circe]

Als ik zin heb in het overgebleven eten, eet ik het op. Met taart of gebak eet ze meestal met mij en mijn man mee, maar ze wil ook niet per se een eigen stuk taart

[V.Kirby]

Kind krijgt een eigen stuk als ze dat wil (meestal ook niet) en als ze niet meer wil delen mijn man en ik het restant zodat een van ons beiden niet ineens twee stukken taart zit te eten

[Fredje]

Ik vraag een ministukje voor mijn kind en eet zelf een eigen stuk. Als het in een horecagelegenheid is, mag ze een paar hapjes van mij (daar vind ik de stukken zelf toch altijd te groot).

[Croky]

Ik ben geen prullenbak. Dus jammer dan als kind het niet meer wil. Dat gebeurt zo vaak bij kinderen en denk niet dat host je erop aan gaat kijken.

[Spencer]

Ik heb een kind in mijn vaste verjaardagspubliek die alles wil en vervolgens niet eet of drinkt. Ook bijvoorbeeld warme hapjes van een borrelplank, pakken, knijpen en dan terug willen leggen

[LoLLeKeN]

Ik herken dit 100%.
De eerste 6 maanden waren de hel. Mijn dochter was een huilbaby, van 17u tot 23u non stop.
Ik voelde mij ook zo een slechte moeder. Ik zag mijn kind ook niet graag. Als ze 6 maanden was is dit gekeerd.
Ik heb hiervoor emdr gedaan.
Het was bij mij zo erg dat als ik een ander kind hoorde huilen ik helemaal in de stress schoot.
Nu is ze bijna 4 jaar en soms heb ik nog die stress van ik ben een slechte moeder maar ik weer wel dat ik haar doodgraag zie.

[vaatdoek]

@Croky

Ik ben geen prullenbak

ik wel, eet alles op!

[Pannenkoekenplant]

Dit herken ik ook! Ik vond een tweede echt een makkie. Een baby deed ik er zo bij. Inmiddels is de jongste bijna anderhalf jaar en ik vind het wel echt pittig nu. Even zo een periode waarbij je zelf aan ZO weinig toekomt.

[kleinmaargroot]

Ja alleen maar top als hij z’n taart niet op krijgt

[Hihalarisch]

Ik heb in mn familie ook zo’n gezin dat het Heel Belangrijk vindt dat al die kinderen een eigen stukje taart krijgen, ook als ik bijv echt patisserie heb gemaakt. Dan baal ik wel echt dat zo’n kind dan een paar hapjes neemt en dat er dan een heel stuk over blijft waar ik echt op heb gezwoegd om perfect te krijgen.

Ik maak ook altijd Kinderdingen maar die ouders staan erop dat hun kinderen alle grote mensen dingen mogen eten. Heel vermoeiend, dit is hetzelfde gezin dat zonder aankondiging hun enorme hond meeneemt naar mijn brandschone huis. Ook als ze direct uit het bos komen waar dat beest heeft gezwommen. Haha trek die mensen eigenlijk gewoon niet.