Heel dubbel. Ik heb tot 9mnd borstvoeding gegeven en had overproductie in het begin, omdat het eerst niet op gang kwam iets teveel gestimuleerd. Maar tot ik dat een beetje uitgekristalliseerd had waren we wel even verder.
En ik weet nog dat ik een keer ziek was en mijn productie heel erg terug liep en dat ik dat heel lastig vond. Want ik was de enige die mijn kind van eten kon voorzien en dat voelde als heel veel verantwoordelijkheid.
Kolven vond ik ook niet leuk, kreeg ook altijd net genoeg afgekolfd.
Het feit dat ik de eerste paar maanden steeds doorlekte in bed en in mijn kleding en alles steeds naar melk rook vond ik ook moeilijk.
Maar het gevoel van intimiteit midden in de nacht met zijn tweetjes en ook een soort trots dat ik mijn kind eten kon geven vond ik heel erg bijzonder en had ik niet willen missen. En ik ben ook een chaoot en ook lui aangelegd, dus ik vond het in heel veel gevallen ook wel makkelijk. Later kreeg hij flesvoeding en toen heb ik vaak staan vloeken met mijn koude voeten op de overloop zonder lenzen met afmeten uit een thermosfles enz.
Wat ik achteraf heftig vond is de impact op hoe ik me voelde. Ik weet het eerder vaak aan mijn heftige bevalling, maar ik heb wel 9 maand in een soort stonede brainfog geleefd en dat ging grotendeels weg toen ik stopte. Dat was wel fijn, niet alleen fysiek dat er geen baby meer van me afhankelijk was, maar dat ik me veel meer mezelf voelde.