Hier een ander soort bericht. Bij mijn eerste borstvoeding gegeven tot 3 maanden. Ging erg makkelijk maar bleek niet voedzaam genoeg waardoor hij niet genoeg aankwam (al had ik overproductie). Toen nog een paar maanden s ochtends en s avonds gevoed en verder kv. Vond kolven tijdens werk teveel gedoe en daardoor liep mijn productie natuurlijk hard terug. Vanaf 5 maanden volledig kv. Ik ging heel erg uit van gelukkige mama is ook belabgrijk. Wilde hem op den duur s avonds niet meer boven in slaap voeden omdat ik dan niet kon gaan sporten.
Ben nu hoogzwanger en wil alleen borstvoeding geven als het weer net zo makkelijk gaat in het begin. Lukt dit niet of niet in combinatie met onze eerste dan gaan we over op kv. Alles wat hij aan afweerstoffen mee kan krijgen is dan mooi meegenomen. Wil sowieso niet kolven als ik ga werken (is bij 4,5 maanden ongeveer). Voel me hier oncomfortabel bij en onderbreekt mijn fijne werkdag teveel (vind ik zelf he, niet mijn baas).
Ohhh ja ik dacht vooraf als het te lastig is kap ik er gewoon meteen mee. Maar er kwam een soort oergevoel naar boven dat ik per se wilde dat het lukte. Komt waarschijnlijk ook omdat onze baby prematuur geboren is en dan heb je over dat deel tenminste wel controle ofzo. Na wat hulp van de lactatiekundige ging het super goed, hoewel hij vier maanden elke avond vanaf avondeten tot tien uur wilde clusteren wat best pittig was.
Ik wilde ook echt die zes maanden volmaken maar hij bleef overdag elke 2-2,5 uur drinken en gecombineerd met alle contact naps lukte het me niet meer. Nu ik eenmaal gestopt ben denk ik meiddd dit had je misschien toch wat eerder moeten doen 
Heb het gevoel dat ik nu pas zelf écht helemaal kan herstellen van alles.
Vond bv geven mooier en zwaarder dan ik vooraf had gedacht. Maar ja dat is ook wel een samenvatting van hoe ik het moederschap in het algemeen ervaar 
Wij hadden een paal bevestigd aan de middelste paal. Hierdoor konden wij twee losse traphekjes plaatsen. Toevallig laatst weggehaald en alleen even de gaatjes dicht maken.
Nouja precies dit, ik las laatst op Instagram iemand die iets zei in de trant van ‘jouw reptielenbrein denkt dat je je baby laat verhongeren als je stopt met borstvoeding geven’. En dat voel ik eigenlijk wel. Ik weet natuurlijk dat het niet zo is maar stoppen met borstvoeding voelt echt alsof het gewoonweg geen optie is, terwijl ik echt wel solide redenen kan bedenken (rationeel gezien dus) waarom stoppen een goed idee zou zijn.
@Lara Thanks 
Enneh, ex-partner he 
Oo sorry helemaal gemist. Lees het nu inderdaad. Veel sterkte met alles waar je doorheen gaat. Je komt over als een hele sterke en lieve moeder! 
Dit was voor mij de reden om na ruim een week al te stoppen. Er speelden ook andere (medische) omstandigheden en het kwam voor geen meter op gang, ik trok het gewoon niet. Voor mij was dit zonder twijfel de beste keuze en daarmee voor mijn kind ook.
Wat vervelend… mocht je het willen delen; ik welk opzicht en van wie (ouders/partner)?
Mijn schoonmoeder reageerde er ook altijd heel stom op, dat zij het nooit heeft gedaan en haar kinderen met kv ook groot zijn geworden etc etc.
En heb wel eens verhalen over partners gehoord die dan eisten dat de borsten van hun vrouw van hem bleven wtf ?? Echt ongelooflijk
Ik vond borstvoeden vreselijk, bij de eerste ging het niet, later bleek dat ze een tekort tongriempje had. Veel te laat ontdekt. 3 weken gekolfd en toen gestopt na meerdere borstonstekingen.
Bij de 2e na een dag/nacht gestopt. Ik vond het vreselijk (gevoel, alles, werd ook heel depressief ervan) Maar eerlijk gezegd was het stoppen niet moeilijk door mezelf maar door de omgeving.
Dat ik er heel goed over na moest denken, of ik geen spijt kreeg. Een vriendin zei dat ze wel kon janken zo zonde vond ze het dat ik zo snel “opgaf” (ging bij haar allemaal perfect). Ik had blijkbaar dat oergevoel niet maar ik wilde gewoon geen borstvoeding geven.
Huhhhh wat bizar, waar bemoeien mensen zich mee 
Van mijn (inmiddels ex)partner. Gewoon de praktische dingen, als ik aan het voeden was en vroeg om water moest ik het zelf maar pakken. In het logeerbed slapen (iedere nacht eigenlijk vanaf dat we thuiskwamen uit het ziekenhuis) zodat hij niet wakker werd van het voeden. Kan nog wel meer opnoemen maar vooral ook een algeheel gebrek aan interesse en betrokkenheid.
Echt ik ben zo trots op je dat je bent vertrokken. Lees ook je verhalen in andere topics en je doet t zo goed!
Ik sluit me aan bij @poesch! Echt zo ontzettend knap en goed van je dat je de stap gezet hebt! Je verdient echt zo veel meer en beter! Je mag echt zo mega trots zijn op jezelf, misschien voelt het nu nog niet zo, maar over een tijdje kijk je terug en dan hoop ik echt dat je dat trotste gevoel hebt!
Wat verschrikkelijk… Wat alleen moet je je gevoeld hebben (en nog steeds) 
Wees idd trots op jezelf, dat je het zo goed mogelijk probeert te doen voor je kindje en hopelijk jezelf daarbij!
Hoelang voordat jullie (zindelijke) peuter/kleuter naar bed gaat laten jullie hem/haar nog drinken? Die van ons heeft echt enorme moeite met drinken waardoor we nu echt aan het pushen zijn om voldoende water binnen te krijgen per dag (op aanraden van huisarts ivm ontlasting problemen), maar dit resulteert dus ook in een aantal keren in de nacht opstaan om te gaan plassen
Onze zoon (over paar maanden 3), toont af en aan interesse in de wc, maar nu al een aantal weken niet meer. We hadden een ritme dat hij iedere dag even ging, of er nou wat kwam of niet. Nu wil hij echt niet, hakken in het zand als we erover beginnen. We hebben een scheurkalender die hij dan mag afscheuren, maar dat trekt hem niet meer over de streep. Moeten we pushen of komt de interesse vanzelf wel weer een keer?
Ik zou niet pushen, hij is nog jong. Maar heb zelf nooit echt heel erg die drang gehad om mijn kind jong of vroeg zindelijk te krijgen.
O ik dacht dat we aan de late kant waren.
Lekker nog even laten gaan. Zo lang ze maar voor de basisschool zindelijk zijn. Mijn zoon was uiteindelijk met 3,5 ofzo zindelijk? weinig moeite voor gedaan het kwam uit zichzelf. Natuurlijk wel aangemoedigd en stickers plakken etc
Ik zou niet pushen. Mijn dochter was net voor dr 3e verjaardag zindelijk en dat was onze 3e poging. En die was zo extreem makkelijk omdat ze er echt aan toe was en al lang gewend was aan plassen en poepen op het potje en de wc. Dus het was alleen nog het aanvoelen en natuurlijk om het uur sturen.
Onze dochter is in januari 3 geworden en ook nog totaal niet zindelijk. Ze voelt haar plas en poep wel redelijk aankomen en ze weet ook best waar een potje en de wc voor dienen, maar haar luier voelt voor haar gewoon te fijn en veilig. Volgens mij vindt ze zindelijk worden nog te spannend.
Wij hebben besloten om in het voorjaar / de zomer haar luier uit te laten overdag. Nog even een paar maanden afwachten.
Ik zou ook idd niet pushen, maar rond de 3,5 jaar wel actief gaan stimuleren.