Mijn kleuter (net begonnen op school) komt net uit school met een ketting gemaakt van cadeaulint en korte stukjes plastic rietje. Ik zag het eigenlijk pas toen we thuis waren want het zat onder haar jas. Dit is toch best gevaarlijk of overdrijf ik nu?
1 like
Wat is gevaarlijk dan?
1 like
Het is een plastic lint met vaste knoop wat niet makkelijk kapot gaat, ik denk dan aan mogelijk gevaar van verstikking als het ergens achter blijft haken.
Er is twee jaar geleden naar ongeluk met vredelijke afloop gebeurd op een kinderopvang waarbij een kind een lint om haar nek had, dat is me altijd bijgebleven en ben ik extra alert op.
1 like
Ik heb inderdaad ook nog een broer waar ik 0,0 mee heb en die me meer hoofdpijn dan plezier bezorgd. Dus ik ken allebei de kanten van de medaille haha. Ook deels mijn twijfel. Het blijft een moeilijke keuze. Ik hoop gewoon dat ik op een dag wakker word en dan denk of JA of NEE. 
En ik merk idd ook wel dat er een bepaald beeld heerst. Nu onze dochter richting de 2 gaat krijg ik al een jaar de vraag wanneer de volgende komt. Als we dan aangeven dat die wens er voor nu echt niet is en misschien ook niet komt krijgen we toch altijd vreemde antwoorden of adviezen.
1 like
Ik herken de twijfel ook heel erg. Mijn dochter is nu âalâ 3, en dacht dat ik wel de knoop kon doorhakken maar nee⊠bij mij ligt de twijfel vooral omdat ik een kind al behoorlijk pittig vind, en bang dat twee dan teveel is (mentaal, fysiek etc).
Merk ook dat iedereen om mij heen wel twee wilt, waarbij bijna iedereen waarmee ik tegelijkertijd zwanger was ook al twee heeft.
Ik heb zelf een prima band met mijn zus, maar zij woont vrij ver van mij vandaan dus we zien elkaar ook niet heel veel. Dus het is ook geen garantie voor een built in best friend.
Mijn vriend is enig kind en mijn zus wilt geen kinderen, dus ons kind gaat ook zonder neefjes/nichtjes opgroeien⊠dat vind ik dan wel een wat verdrietig en eenzaam idee. En op de lange termijn lijkt twee kinderen mij ook wel een gezellig idee, misschien ook ik zelf zo ben opgegroeid.
Ik probeer soms ook te denken, stel dat Ă©Ă©n kind de standaard was en iedereen dat had, zou ik dan alsnog een tweede willen? Dan denk ik weer van niet.
Nou ja, vrij onsamenhangend verhaal maar ik herken de twijfel zeker.
5 likes
Ja ik begrijp wel wat je zegt, maar ik denk eerlijk gezegd dat je op deze manier wel overal gevaar in kunt zien? Dan kan een kind ook met de boord/hals van zijn trui ergens achter blijven hangen. En je maakt de vergelijking met de kinderopvang, daar ligt de gemiddelde leeftijd natuurlijk lager dan in een kleuterklas.
Ik denk dat het zaak is dat jij als ouder dan thuis erop let wat je met die ketting doet, hem weggooit als je het niet vertrouwt of opbergt en ermee laat spelen als je toezicht hebt.
8 likes
Fijn om jullie gedachtes hierover te lezen! Vooral de post van @Victoria vond ik fijn om te lezen. Ik dacht altijd twee kinderen te willen maar na een lang fertiliteitstraject en een pittige zwangerschap, ben ik al zo gelukkig dat ik ĂŒberhaupt een kind heb kunnen krijgen. Mân man en ik hadden tijdens de zwangerschap al besloten dat we geen nieuw traject meer zouden beginnen, maar we hebben nog 2 embryoâs over en dus nog wel de optie om het nog een keer te proberen. En het voelt ook een beetje gek om daar niks mee te doen.
Alleen vind ik het ouderschap best zwaar, vooral het eerste jaar vond ik niet leuk. Mijn man staat er hetzelfde in en zei al vrij snel dat het voor hem goed is zoals het nu is. Ik voelde me wel schuldig tegenover mân kind dat ik mijn eigen belang zwaarder laat wegen dan dat van hem, alsof ik hem iets ontneem door het niet te proberen. Maar ik denk wel dat mân kind meer heeft aan twee gelukkige ouders dan een broertje of zusje, dus zolang de wens er vanuit mân man en mij niet is, blijft het bij een kind.
9 likes
Dit had ik wel. Na de geboorte van de eerste lang gedacht nee we zijn compleet (de drie musketiers 
) en we hebben het zĂł fijn samen. Ik heb alleen een halfzus en mijn man een broertje waar hij (in volwassen leven) niet veel mee heeft, misschien speelde dat ook mee?
Maar ineens was daar het gevoel van ja, ik zou dit zo graag nog een keer mee willen maken!! Gelukkig dacht mijn man er ook zo over. Dat ons zoontje een zusje krijgt is leuk maar niet dé reden.
Ik snap je gevoel over eenzaam opgroeien zonder neefjes/nichtjes. Wij hebben 1 neefje in NL en die zien we alleen met verjaardagen/feestdagen. Ons zoontje heeft een veel hechtere band met de kinderen van onze vrienden.
1 like
Ik snap dat je het eng vindt door het verhaal op de opvang. Doodeng.
Maar een kleuter is qua gedrag en bewustzijn wel iets anders dan een tweejarige. Er zijn zoveel dingen gevaarlijk om te stikken. Touwtjes aan truien of snoeren.
En stel er gebeurt iets dan zijn er andere kindjes die een juf kunnen waarschuwen oid. Dat besef hebben ze vaak wel op die leeftijd. Verder hebben kleuters nog niet superveel inzicht denk ik, maar als ze samen in de klas aan het knutselen zijn zal t allemaal wel meevallen met de gevaren.
En thuis de ketting een mooie plek geven en als je wil een korte uitleg geven over gevaar. Maar misschien leg je er dan alleen maar nadruk op.
Ik ben misschien ook wel makkelijk hoor, hier in huis heeft kleuter gewoon kettingen en medailles op zijn kamer liggen. Eigenlijk heb ik daar nooit bij stil gestaan. Maar ik heb dan ook een ĂŒberbraaf kind. Dat merk ik elke keer weer als er vriendjes aan het spelen zijn. Ik laat bijvoorbeeld ook vaak gewoon een mes op t aanrecht liggen ofzo, die berg ik wel op als er andere kinderen zijn.
1 like
Hebben jullie vaak behoefte om op te scheppen over je kind?
- Ja en dat doe ik dan ook
- Ja maar ik hou me in
- Nee eigenlijk niet
0 stemmers
3 likes
Niet opscheppen want ze is een vrij doorsnee kind 
(voor mij wel de aller leukste en aller liefste) maar wil wel graag over haar praten. Maar doe dat niet te vaak hoor alleen tegen oma haha
18 likes
Geen idee waarom (en voel me er ook direct een beetje schuldig over haha) maar eigenlijk vooral over de oudste. Die was behoorlijk snel en slim met vanalles voor zijn leeftijd (zowel motorisch als cognitief als met praten) en ook nog eens een hele goeie slaper en dan had ik de hele tijd de neiging om te zeggen 'oh ja want -naam kind- doet al dit en dit en hij is nog maar -leeftijd-. En natuurlijk houd ik me dan in, probeer er gewoon een goeie balans in te vinden want ik denk ook wel als er iemand over zijn kind mag opscheppen dan is het de mama wel (of papa natuurlijk). Probeer gewoon met mate trots over hem te praten.
Op dat 24baby forum (ja vreselijk forum verder) is ook een schep op over je kind topic en dat vind ik eigenlijk wel wholesome, al die ouders die zo vol en lief en positief over hun kind praten. Heb trouwens ook echt moeite met ouders die hun kinderen alleen maar afdoen als terroristen en slopers en handenbinders en lastig en pff blij als je er even vanaf bent.
15 likes
Heb je zelf broers en zussen? Ik vind het interessant dat veel mensen het zien als âhun belang zwaarder laten wegen dan hun kindâ, of je kind een broer/zus âontnemenâ. Ik ben enig kind, en ik vond het hĂ©Ă©rlijk. Ik heb mijn hele leven nog nooit het gevoel gehad dat ik iets gemist heb.
Dit is natuurlijk n=1, en er zullen vast ook mensen zijn die het heel jammer vinden dat ze geen broer of zus hebben, maar misschien is het ook fijn voor jou en anderen hier om dit perspectief te lezen? Ik ben er namelijk niet van overtuigd dat je je kind per definitie een plezier doet met een kind erbij.
23 likes
Ik heb inderdaad als enig kind ook deze ervaring! Ik zie er zeker de voordelen van in en ben zelf ook geneigd om het bij 1 kind te houden (nog niet definitief besloten).
Toevallig had ik er laatst met een vriendin ook een interessant gesprek over. Zij is ook enig kind en zij twijfelde juist of ze niet daarom nog voor een tweede zou gaan. Omdat zij dat op momenten wel gemist had. Ik heb die ervaring niet. Een van mijn ouders is ernstig ziek en ik heb veel steun aan mijn vriend, maar ook aan andere familieleden en mijn schoonfamilie. Ik âmisâ daarin geen broer of zus.
En een broer of zus is geen garantie voor een goede band of dat je allebei hetzelfde denkt over het helpen/ondersteunen van je ouders bij ziekte, etc. Dus om die reden zou ik het niet perse doen, al snap ik ook de overweging zeker wel.
10 likes
Ik deel deze ervaring ook en net als @Takkie willen wij zelf ook 1 kind. Ik heb vanaf mijn 17e wel een stiefbroer en vind dat heel gezellig maar heb het alsnog niet gemist of zo. Mijn stiefbroer heeft ook dezelfde ervaring met enig kind zijn evenals een goede vriend van mij.
Er is trouwens een heel topic hier over 1 kind willen.
1 like
Ik vind dit heel fijn om te lezen!
Kom zelf ook uit een omgeving waar 2 kinderen de standaard is, dus ergens vergelijk je onbewust toch. Als 1 kind de norm was, zou ik veel minder twijfelen en het gewoon lekker bij 1 kind houden. Heerlijk zo!
Wij dachten altijd 2 kinderen te willen, maar inmiddels is onze dochter 3 jaar en hebben we het gevoel dat wij beter zijn met zijn drieën, dan met nog een kind erbij.
Soms (vaak rond mijn ovulatie) kriebelt het nog en voelt het nog niet compleet, maar als ik rationeel denk, is het 95% van de tijd goed zo en wil ik geen 2e. Met 1 kind doe ik niemand tekort, ook mezelf niet. Zware zwangerschap gehad, zware babytijd, druk op de relatie, veel prikkels⊠Op deze manier kan ik 100% genieten en af en toe ook nog een beetje opladen.
Mijn moeder lag laatst in het ziekenhuis en toen vond ik het wel even fijn dat mijn broertje er ook was. Maar los hiervan, hebben wij nauwelijks een band. We leven allebei compleet andere levens en hebben een ander karakter. Ik mis hem eerlijk gezegd nooit en hij heeft me ook regelmatig stress gegeven. Alleen als kind hebben we samen gespeeld.
Dus ik herken de twijfels zeker! Alleen denk ik ook: voor die paar momenten in je leven dat een broer of zus echt fijn kan zijn, moet ik daar een heel nieuw leven voor creĂ«ren? Lijkt me nietâŠ
Ik hoop dat mijn dochter op moeilijke momenten steun kan vinden bij vriendinnen, of een partner.
7 likes
Zeker fijn om te lezen, ook van @Takkie! Ik heb zelf een broer, mijn moeder is enig kind en ik heb altijd gehoord hoe vervelend ze dat vond dus dat zal mijn perceptie zeker gekleurd hebben. Verder weinig mensen in mijn directe omgeving die enig kind zijn of zelf 1 kind hebben, dus dan lijkt het al snel de standaard om wel broers of zussen te hebben. Extra fijn dus om te lezen dat het voor jullie niet als een gemis voelt!
4 likes
Oh mijn moeder heeft dit ook heeeel erg gedaan! En ook toen voor ons al duidelijk was dat we 1 kindje wilden. Ik ben verzot op mân broer en zus, maar dat staat los van mijn wens voor 1 kind.
1 like
Ik vind het persoonlijk ook de grootste onzin dat veel mensen zeggen dat je een tweede âer wel even bij doetâ. Zeker nu de oudste naar school is en ik op die momenten alleen de jongste heb, merk ik weer hoeveel makkelijker 1 kind eigenlijk is.
Maar mijn lichaam houdt me ook weer voor de gek. Rationeel kan ik niet Ă©Ă©n goede reden bedenken om nog een kind te krijgen, maar ik heb de laatste tijd echt weer die rammelende eierstokken. Nu hebben we die knoop ook nog niet definitief doorgehakt, maar ik denk niet dat die redenen gaan veranderen. En ik denk ook, zelfs als ik een derde zou krijgen, dat dat gevoel op een gegeven moment misschien wel weer komt en dat die hormonen nu eenmaal iets zijn waar ik als vrouw zijnde mee moet dealen.
5 likes