Zodra ze gaan eten en kwijlen door tandjes en hun kleren dus elke 5 minuten vies zijn.
Er gaan hier echt 4 truien per dag doorheen haha.
Dat zou ik ook denken, maar ik zie op een website van een verkoper staan dat er in het geheel geen voorzetjes op kunnen. Verbaasde mij.
Oh misschien door die bagagedrager die omhoog gaat, want dan kan je die voetensteun niet kwijt.
Of door een te hoge belasting al, maar dat lijkt me niet want op dat rekje kan juist ook gewicht. Al zou ik niet en en doen.
Goed idee! Heb volgende week 10 min gesprek dus zal het vragen.
Een mannelijke pm’er in de kinderopvang (dagopvang!)
- Vind ik goed/fijn
- Vind ik niet fijn
- Ik weet niet wat ik hiervan vind
- Anders, namelijk
0 stemmers
Op een peutergroep helemaal goed en prima, geen twijfel over mogelijk. Op een babygroep (tot 1 of tot 2 jaar) weet ik niet zo goed wat ik ervan vind. Ik heb nog nooit meegemaakt dat een mannelijke pm’er op een babygroep werkte, en om eerlijk te zijn überhaupt nog nooit een man gezien die echt uitgesproken fan was specifiek van baby’s (dus onder het jaar). Dus als ik dat zou meemaken, dat een mannelijke pm’er als vaste kracht op een babygroep werkt zou me dat wel verbazen en zou ik er op zijn minst nieuwsgierig naar zijn hoe dat zit en hoe dat gaat. Ik zal zeker niet zeggen dat ik het per definitie afkeur of het niet oke vind ofzo.
Ja sorry met het risico dat mensen over deze mening vallen.
Ik vind het alleen maar goed als kinderen mannen in verzorgende rollen zien. Dat zien ze thuis al, maar ik vind het zo scheet dat het in de opvang minder normaal is. Op de BSO wel meer, maar alsnog niet veel. En ik vind het ook niet gek als ze graag baby’s verzorgen, alsof alleen vrouwen dat extra leuk mogen vinden.
Hahaha ![]()
zou nog best kunnen in deze context
Ja, ongeveer 50% van de ouders is toch vader, en een meerderheid zal toch wel tenminste enthousiast over de eigen baby zijn. Ik zie ook niet in waarom dat (in een ander soort samenleving met andere normen en verwachtingen qua mannen/vrouwen) zich niet zou vertalen naar enthousiasme over babies in het algemeen, net als bij vrouwen.
Neemt niet weg dat een kindje in mijn directe omgeving een incident heeft meegemaakt met een bso-medewerker en dat ik de eerste keer dat ik een mannelijke stagiair op de groep van mijn zoontje zag ook wel even moest slikken.
Op de echte jonge groepen vind ik het niet fijn. Op de bso waar mijn dochter nu heen gaat is de helft mannelijk en dat vind ik juist erg leuk.
Maar vind het heel dubbel en ook ergens hypocriet van mijzelf dat ik het dus als ze jonger zijn niet fijn vind.
Ja true, maar ik heb dus nog nooit een man meegemaakt die (over zijn eigen kind of een ander kind) specifiek zei dat hij een baby (dus onder 1 jaar oud) echt de leukste fase vond. Tegenover veel vrouwen die ik dat wel heb horen zeggen. Dus als een man dan specifiek kiest om als vaste kracht op een babygroep te werken denk ik wel ‘oh uniek wat voor type zou dat zijn en ben benieuwd om hem met die baby’s bezig te zien’. Verder eens met dat ik mannen in verzorgende taken een heel belangrijk beeld vind om naar kinderen ook neer te zetten.
Wij hebben bij ons opvang een mannelijke pm’er, dat is de schoonzoon van de eigenaar. Eerst was hij alleen op de BSO maar nu ook op de babygroep. Zijn partner werkt ook op de groep dus ik denk dat hij er op die manier is bij gekomen.
Ik kan er nu nog niet echt een mening over vormen wat ik er van vind want hij is er nog maar kort en onze baby heeft nog geen mening.
Op de 2,5-4 jaar groep hadden ze ook een mannelijke pm’er en dat was echt een groot succes. Ligt misschien ook aan zijn manier van werken maar hij was altijd met de kinderen aan het spelen en rennen e.d. waar de vrouwelijke pm’ers vaak (bij het ophalen aan het einde van de dag) met elkaar stonden te praten terwijl de kinderen zelfstandig speelden. De kinderen vonden hem fantastisch.
Toch heb ik wel een aantal keer aan mijn dochter duidelijk gemaakt wat lichamelijke grenzen zijn en dat ze altijd dingen tegen ons mag vertellen en dat ze altijd geheimen die niet leuk zijn met andere mensen mag/moet vertellen aan ons. Ik weet niet of ik dat zo specifiek had gedaan als ze geen mannelijke pm’er had. Er zit toch altijd iets in je achterhoofd, bij mij tenminste.
Op de kinderopvang van mijn oudste (zoon) is er op de oudste groep een mannelijke pm’er en dat wordt heel positief ervaren. Die gaat actief voetballen en ik merk wel dat mijn zoontje als die mee mag spelen met de ‘groten’ heel leuk vindt.
Ik blijf altijd wel waakzaam, maar ongeacht geslacht, want vrouwen kunnen net zo goed slecht omgaan met kinderen. Ik heb al eerder een vrouwelijke pm’er gehad die niet op haar plek zat en dat een beetje uit leek te werken door snijdigheid. Dat vind ik ook schadelijk.
Ik ben wel benieuwd nav influence topic gesprek over wanneer een gemiddeld persoon het lang vindt duren om zwanger te worden. Mijn hypothese is dat men het sneller lang vindt duren dan rationeel van te voren bedacht.
Dit is dus een vraag voor mensen die actief zwanger proberen/probeerden te worden. Het gaat om de eerst mogelijke moment dat je dacht: ‘dit duurt me wel erg lang/ik ben teleurgesteld dat het nog niet gelukt is’. Antwoorden zijn anoniem:
- Ik vond het na 3 maand geen succes lang duren
- Ik vond het na 5 maanden geen succes lang duren
- Ik vond het na 7 maanden geen succes lang duren
- Ik vond het na 9 maanden geen succes lang duren
- Ik vond het na 12 maanden geen succes lang duren
- Ik probeer(de) langer dan een jaar en vindt/vond het nog steeds niet lang duren
- Ik was snel zwanger of heb nooit ervaren dat het lang duurde
- Nvt, ik heb een andere situatie/wil geen kinderen/wil stemmen
0 stemmers
Eigenlijk vind je elke maand te lang duren als je er eenmaal voor gaat 🫠 maar ik heb na 6 maanden wel aan de bel getrokken, dat kwam ook door hele lange cyclussen. Anders zou ik wel langer gewacht hebben.
Edit: uitend 1 jaar en 9 maanden tot de positieve test
Ik vond een jaar lang maar uiteindelijk duurde het 5 jaar ![]()
Ik vond het na een jaar al wel lang duren… maar het duurde twee jaar!
Ik vond het na 3 maanden al lang duren. Mede doordat iedereen in mijn directe omgeving binnen 1 of 2 pogingen zwanger was en wij ook gewoon alles qua gezondheid/beste plaatje afvinken. En toch lukt het niet. Nu 6 maanden bezig in totaal en echt volledig ongeduldig (wat je ook al in het kinderwens topic kon lezen haha)
Ik vond het na een half jaar gevoelsmatig lang duren (maar dat was meer omdat je er zo op gefocust bent) na een jaar aan de bel getrokken en na 3,5 jaar uiteindelijk zwanger.
Dat herken ik eigenlijk niet. Ik vond het natuurlijk wel elke maand jammer maar ik had echt tot een jaar wel zoiets van het komt wel, volgende maand weer een kans. Pas vanaf een jaar had ik zoiets van nou de meerderheid van de stellen is na een jaar wel zwanger, het duurt wel lang.