Ik hoor alleen bijna nooit ouders over ontwikkelingsachterstand of zwakbegaafdheid. Denk dat mensen liever kletsen en vertellen over hun slimme kind dan hun domme kind maar in principe zitten er net zo veel kinderenj onder het gemiddelde als erboven, zo krijg je namelijk een gemiddelde natuurlijk.
Onwikkelingsachterstand vind ik veel interessanter om over te horen van anderen dan dat hele mijn kind is zo slim mijn kind loopt zo voor.
Ik snap het ook wel van de juf of meester dat er meer tijd gaat naar de kindjes die achter lopen dan naar de kindjes die voor lopen.
2 likes
Nou ik wil daar wel iets over kwijt, misschien dat het mensen helpt. Even een disclaimer dat mijn kind uiteindelijk haar achterstand heeft ingelopen.
Mijn kind praatte dus niet. Ze was drie jaar en kon misschien 5 woorden. Na onderzoek dus de diagnose tos (taalontwikkelingsstoornis) gekregen. Heeft bij ons voor heel veel verdriet gezorgd. Want niet kunnen praten betekent ook dat je geen woorden hebt voor bijvoorbeeld je gevoelens. Mijn kind had dus ook extreme woedeaanvallen. Ik heb me altijd afgevraagd of het normaal was. Maar ja iedereen zei: ach joh hoort erbij. Nu met mijn tweede kind, die ook heus wel eens een driftbui heeft, weet ik dat die van de oudste echt extreem waren. We hebben er thuis echt wel een klap door opgelopen. Op de opvang kon ze niet goed meekomen, simpelweg omdat ze zich niet kon verwoorden en vol zat met verdriet en frustratie. Het lukte haar niet om mee te spelen dus ze was daar meestal alleen. Uiteindelijk heeft ze intensieve behandeling gehad, denk aan begeleiding van oa een pedagoog, fysiotherapie en logopedie. Daar hebben wij ook heel veel voor aan de kant gezet (met liefde!!!) maar zij en de logopedist hebben het hardste werk gedaan. Tot in den treure oefenen: sap sap sap sap sap sap sap sap sap sap sap sap. Ik heb zelf ook hulp gehad omdat haar buien me opbraken. Inmiddels is ze bijna 7 en na 4 jaar hebben we therapie af kunnen sluiten. Inmiddels gaat het heeeeeel goed met haar. Ze zit in groep drie en heeft leren lezen. Daardoor is ze ook goed gaan praten. Ze heeft meer rust gevonden, haar frustraties zijn gezakt. Langzaam is ze haar plekje gaan vinden. En inmiddels heeft ze ook gewoon vriendinnetjes.
Dus voor alle ouders met kindjes met tos, en die moeten er hier ook zitten want komt best vaak voor, ik weet hoe pittig het is. Maar misschien kan mijn verhaal wat herkenning, troost of hoop bieden 
74 likes
Ik heb volgens mij echt heel gemiddelde kinderen en op sommige gebieden zijn ze wat bovengemiddeld en op sommige gebieden eronder. Mijn man kan er heel erg mee zitten dat een vriendinnetje uit de klas al best goed kan schrijven terwijl ze nog geen vijf is en mijn zoontje is al ruim vijf en kan zijn eigen naam nog niet eens schrijven. Of hij kan bijvoorbeeld nog niet fietsen. Maar dan denk ik ja en hij kan supergoed tekenen en is supernieuwsgierig en goed in dingen bouwen en de juf zegt dat het allemaal prima is dus 
ik hoef geen wonderkind en ik vind het belangrijk dat hij gewoon mee kan komen en gelukkig is. Ja we zouden meer kunnen oefenen maar zolang het niet hoeft speel ik liever in op zân interesses dan schrijven en fietsen wat hij toch niet zo leuk vindt.
25 likes
Ja en sommige dingen zijn ook veel makkelijker te zien. Je ziet vrij snel of iemand niet kan lopen of praten. Maar misschien is een ander kind wel goed in weet ik veel, patronen herkennen ofzo.
Heb zelf ook liever een gemiddeld kind haha
1 like
Ik denk ook wel dat als je je begeeft in bepaalde kringen je er meer op zal letten en het meer opmerkt? Mijn algoritme op insta staat bijv vol met temperantvolle kinderen en zo valt het me ook buiten meer op omdat mn zoontje ook pittiggg kan zijn. Op werk spreek ik soms ouders wiens kinderen voor- of juist achterlopen in de ontwikkeling en beide situaties zijn zwaar. Zo kan een hb kindje bijvoorbeeld ook onderpresteren of is de kans op school uitval groter, maar ik zie wel vaker dat de impact van een kindje met een ontwikkelingsachterstand vaak groter is op een gezin
1 like
Echt duizend maal dank aan jullie allemaal. We hebben verschillende dingen gecombineerd en het is zo goed gegaan. Hij is wat vaker wakker geweest overdag en zelfs in slaap gevallen keertje voor 30min zonder fles in de avond. De nacht heeft hij top gedaan en gewoon steeds doorgeslapen tot aan zijn volgende fles(3uur lang!!) zonder problemen. En ook maar 10 min ongecontroleerd om aandacht gevraagd in de avond 
Ik snap dat niet elke avond zo gaat zijn maar het feit dat het dus kan beloofd super veel goeds.
20 likes
Ik denk ook dat niemand dit gelijk stelt aan hoogbegaafdheid hoor. Dat is toch wel echt iets anders en volgens mij is dat wel algemeen bekend. Maar een ontwikkelingsvoorsprong is toch dat een kind op Ă©Ă©n of meer gebieden sneller ontwikkelt dan leeftijdsgenoten. Kan me voorstellen dat 26% van de kinderen - in deze forumbubbel - op Ă©Ă©n van die gebieden (taal, motoriek, sociaal etc) inderdaad (wat) verder is dan gemiddeld.
5 likes
Plus dat het echt niet altijd positief is in de dagelijkse gang van zaken zoân voorsprong, mijn kind loopt cognitief nog steeds voor maar wordt door zijn ASS enorm geremd waardoor passend onderwijs zelfs op speciaal onderwijs er gewoon niet is en dat is meer frustrerend dan wat anders
1 like
Ik vind het wel een interessant onderwerp. Bij ons begon het kdv over een mogelijke ontwikkelingsvoorsprong omdat mijn dochter al wat kon lezen en schrijven en rekenen. Na een jaar op de basisschool kan ze nog steeds precies hetzelfde lezen, schrijven en rekenen (en is ze op dit vlak redelijk gemiddeld geloof ik), dus ik herken ook wel die sprongen. Gelukkig wel veel andere dingen geleerd, vooral eenhoorns en poep-emojis tekenen.
2 likes
Misschien helpt het ook om je gedachtengang/uitgangspunt een beetje om te draaien: wat jouw baby doet is echt heel normaal baby gedrag. Jij doet niks verkeerd, je baby doet niks abnormaals, dit hoort er gewoon bij in het leven van zoân jonge baby (en zijn/haar ouders). Waarmee ik absoluut niet wil zeggen dat het niet pittig is want dat is het zeker wel, maar wil je graag geruststellen in die zin dat een 24/7 tevreden en rustige baby niet het doel is of het normaal zou moeten zijn. Je baby is ineens op de wereld (na zo lang in jouw veilige buik), heeft ook een pittige bevalling meegemaakt, worstelt daar ook een beetje mee, en wil jouw geborgenheid, troost en nabijheid hebben, en dat geeft ie aan. Je doet het supergoed en het wordt ook vanzelf weer anders 
Maar dat ik nu zie dat mijn kind een voorsprong heeft wil niet zeggen dat hij later hoogbegaafd zal zijn toch. De lijn van ontwikkeling van jonge kinderen gaat met horten en stoten lijkt me, net als de fysieke groei. Dan weer ff steil omhoog en later trekt het zich weer recht. Een kind wat met 10 maanden kan lopen wordt niet per se een atleet is wat ik bedoel te zeggen.
9 likes
Zouden jullie solliciteren terwijl je zwanger probeert te worden? Van mijn eerdere zwangerschappen (eentje eindigde onlangs in een miskraam) werd ik best ziek, dus ik ben super huiverig, maar mijn huidige baan is loodzwaar en de werkomstandigheden worden alleen maar slechter.
- Ja
- Nee
- Twijfel
0 stemmers
1 like
Ik zou ergens wel huiverig zijn, zeker als je een tijdelijk contract krijgt, maar aan de andere kant heb je ook geen zekerheid dat je binnen een paar maanden zwanger bent dus ga je dan in het slechtste geval nog jaren bij je huidige baan blijven?
3 likes
Ik heb nee gestemd omdat ik zo ziek wordt dat ik meestal meteen niet meer kan werken. Dat is alles behalve fijn, ook voor mezelf.
Anders zie ik geen reden om het niet te doen
3 likes
Wat naar zeg. Zo ziek word ik niet, maar wel dusdanig dat het heel moeilijk is om mijn werk (onderwijs) nog op een normale manier te doen. Dus het houdt me echt wel tegen.
Maar idd @Spaarlamp wie weet hoelang het duurt en mijn huidige baan is wel echt een donkere wolk.
Ik heb onlangs gesolliciteerd terwijl ik op dat moment bijna 20 weken zwanger was. Ik start daar na mijn verlof. Hoewel het iets minder spannend is omdat ik binnen de organisatie blijf (dus contract blijft hetzelfde) vind ik het wel spannend dat ik na mân verlof aan iets totaal anders begin, in een nieuw team etc. Maar ook heel veel zin in!
Aangezien jij in het onderwijs werkt: zou je dan nu solliciteren voor een formatieplek voor volgend schooljaar (waardoor je pas daadwerkelijk zou starten als je misschien al zwanger bent en de ergste ziekte door bent)? Banen die energie zuigen drukken een enorme stempel op je welzijn, dus ik zou het nog steeds wel doen denk ik.
1 like
Wat leuk!
Ja klopt, maar in mijn eerste zwangerschap ging de misselijkheid vrij natuurlijk over in bekkenklachten en harde buiken en ik heb een wat verhoogd risico op vroeggeboorte, dus echt een veilige termijn is er voor mijn gevoel niet. En geen idee natuurlijk of ik nu misschien al zwanger ben, of dat het nog meer dan een jaar gaat duren.
Ik snap soms echt niet hoe andere vrouwen het (aanstaande) moederschap zo moeiteloos lijken te combineren met een carriĂšre.
1 like
Ik heb ook ja gestemd, maar inderdaad wel met het idee dat ze op 1 onderdeel (namelijk cognitief) voorloopt. Ze is 3, dus of het tijdelijk is weet ik nog niet.
Met dingen als fietsen en zindelijkheid loopt ze juist wat achter, maar dat heeft vooral met angst en perfectionisme te maken. En de grove motoriek is gewoon niet zo soepel als de fijne 
Ze praat bovengemiddeld goed, heeft echt een hele grote woordenschat, kon al vroeg lange goede zinnen maken en daarnaast heeft ze een enorm sterk geheugen. Dit denken we niet alleen zelf, maar hoor ik vaak terug van mensen uit onze omgeving.
Ze stelt veel vragen een speelt graag met volwassenen.
Ik kan nog niet zeggen of het HB is. Autisme en HSP vermoed ik ook nog steeds bij haar, ze is denk ik wel anders dan de meeste leeftijdsgenootjes. Ze is extreem gevoelig en overdenkt alles, wat sommige dingen in het leven best uitdagend kan maken. Als ik ergens tegenaan loop krijg ik vaak goedbedoelde tips van vriendinnen bijv., maar dat werkt dan vaak niet bij haar. Maar als mijn dochter op haar gemak is, kan ze gelukkig ook heel enthousiast, vrolijk en ondernemend zijn.
2 likes
Ik snap je twijfel. Ik had bij mijn zwangerschap HG en heb niet veel gewerkt die 9 maanden. Toen we nog overwogen om voor een tweede te gaan heb ik wel eens gedacht: Laten we dit dan maar proberen bij mijn huidige werkgever, want ik ga waarschijnlijk toch weer de ziektewet in en ze kunnen wel vervanging voor me vinden. Ik heb niks te verliezen met mijn vaste contract. Dan kan ik na mijn verlof rustig oriënteren op wat nieuws en daar ook goed beginnen.
Tegelijkertijd weet je natuurlijk niet hoelang het duurt voordat je zwanger bent etc. Dus ja, blijft lastig.
4 likes
Ik denk dat dat vooral een kwestie is van goed werkgeversschap. Ik had zelf nog een tijdelijk contract toen ik net zwanger was, tot 20 weken heel ziek geweest en tot het einde niet volledig kunnen werken (thuis werken is in mijn functie geen optie), maar daar was alle begrip voor. In mijn zwangerschap liep het tijdelijk contract ook af maar is toen direct omgezet naar vast. Mijn leidinggevende zei: als je een vrouw tussen de 20 en de pak m beet 40 aanneemt moet je er rekening mee houden dat die misschien kinderen willen en krijgen, dat moet je ook faciliteren als werkgever. Een van mijn collegaâs werd zwanger aangenomen en zij is nu ook terug van verlof en met een positief gevoel opgestart. Wij zijn ook netjes vervangen dus er lag ook geen berg ellende op ons te wachten. Als je werkgever zo is als de mijne, dan gaat dat inderdaad met weinig moeite.
10 likes
Dat heeft echt zoveel te maken met je werkplek vind ik! En met hoe je leidinggevenden ermee omgaan.
2 likes