Onze kraamzorg (althans, vrouw die er de tweede helft van de week was) was sowieso bijzonder. Zij heeft o.a. gezegd dat er wel iets mis moest zijn met mijn kind en was ook heel negatief over mijn poging om volledig borstvoeding te geven. Het was niet echt haar missie ons veel zelfvertrouwen te geven volgens mij. Maar los daarvan, neem ik aan dat kraamzorg zich toch gewoon aan richtlijnen moet houden zoals ook @Fishing zegt ténzij het duidelijk verstandiger of de wens van ouders is om af te wijken.
Jaa ik wil ook niet zeggen dat je nooit je kind in een andere ruimte moet leggen, maar idd, als de richtlijn er is volg je die toch?
Idk als iedereen zn eigen plan trekt (als professional zegmaar) wordt het we ingewikkeld denk ik
Ze heeft altijd in de buurt van ons geslapen. Ze staat nog steeds met haar bedje bij ons op de slaapkamer met 14 maanden. En duurt nog wel even voor ze naar haar eigen kamer gaat ivm wat verbouwingen in huis. Denk dat zij pas tegen de 17 maanden is als ze naar haar eigen kamer gaat ![]()
Vind het ook makkelijker met borstvoeding geven. Ff oppakken, voeden en naar het uiteinde van mijn bed lopen voor haar eigen bedje
Echt, het enige wat je echt moet is gewoon je eigen gevoel volgen. De antwoorden op je poll zeggen wel genoeg geloof ik, houd je baby lekker zo lang bij je als voor jou/jullie goed voelt.
Echt vaste dutjes pas met een maand of 2 maar we deden wel vanaf na dr kraamweek proberen elke dag even in haar bedje te leggen. Altijd wakker. Maar zodat ze wel zou wennen aan haar kamer, haar bed. Ik ging dan vaak een beetje rommelen boven. En soms huilde ze dan, dan mocht ze eruit. En soms viel ze kort in slaap. Volg vooal je gevoel, er is geen goed of slecht ![]()
Wat vervelend. Ook als het contrast zo groot is. Ik zou het zo laten, ze doen dit vast niet vanuit de intentie geld te besparen maar hebben gewoon geen idee wat een geschikt cadeau voor een 1e verjaardag is. En dan volgend jaar duidelijke wensen doorgeven, eventueel kan je het dan ook benoemen. Maar nu lijkt zo’n confrontatie me alleen maar meer stress geven. En simpel gezegd is een 1jarige zich ook niet bewust van cadeaus. Dus het zal haar geen verdriet doen.
Ja maar het maakt toch ook niet uit. Ik bedenk net dat we een keer die iglu regenboog aan m’n eenjarige hebben gegeven. Dat was €300 volgens mij en m’n eenjarige had er op dat moment niks aan maar zn zus van 2 kon er gelijk mee uit de voeten.
Betekent niet dat z’n zus ook weer iets van 300 euro moet krijgen. Zo blijf je aan de gang.
En dan soms geef je een cadeau aan een eigenlijk voor samen. Bijna al het speelgoed hier in huis is voor samen en soms speelt de een er meer mee en soms de ander dus loopt allemaal niet zo nauw. Bovendien gaat de fiets die m’n dochter had gehad weer naar m’n zoon maar moet ik dan alsnog maar een fiets voor hem kopen omdat hij anders geen geld aan hem besteed krijgt.
Zo wordt het echt nodeloos ingewikkeld
Als ze zo jong zijn maakt het misschien niets uit, maar als ze 10 zijn merken ze echt wel dat zij een cadeau krijgen van een tientje en broer/zus iets groters of duurders. Is toch lullig als jij een puzzel krijgt en je broer een step ongeacht hoe erg je van puzzelen houdt.
Ja op jonge leeftijd maakt het echt allemaal niet zo uit. Maar ik weet ook nog dat 1 van mijn oma’s een favoriete set kleinkinderen (die van haar enige dochter) had die ook duidelijk meer/mooiere cadeaus kregen.
Ik heb wel eens de stelling gehoord dat oma de kleinkinderen van een dochter meer voortrekken dan die van een zoon.
- Ja, herkenbaar
- Nee, niet herkenbaar
0 stemmers
Mijn oma (dus de overgroot oma van mijn kind) verwend hem meer dan haar andere achter klein kinderen. Dat zegt ze zelf ook eerlijk, omdat wij als enige klein en achterkleinkind wekelijks langskomen.
Niet zozeer qua cadeaus maar wel dat ze veel vaker gaat kijken bij voorstellingen, wedstrijden en je het ook merkt in de manier waarop ze over de kleinkinderen van mijn schoonzus praat.
Ik denk dat dat ook komt doordat dochters meer naar hun eigen moeders trekken dan zonen.
En mannen gaan daar vaak in mee. Dus schoonzonen hebben vaak een betere band met hun schoonfamilie dan schoondochters dat andersom met hun schoonfamilie hebben. Dat zie ik in ieder geval om mij heen en dat trekt dan ook door in relatie met kleinkinderen.
Ik heb dit als tante. Ik vind het als ik er theoretisch naar kijk raar/niet eerlijk dat ik bijvoorbeeld vaker het ene kind zie dan het andere kind, of meer aandacht geef aan cadeautjes etc, maar aan de andere kant kan ik er ook niet veel aan doen als die ene band met je sibling ook beter is dat dat zich doorvertaalt naar de band met hun kinderen.
Ik merkte het als kleinkind heel erg dat de oudste kleinzoon én de oudste kleindochter van een andere tante speciaal waren voor mijn grootouders. Ik weet dan niet of het kwam doordat het de eerste kleinDOCHTER was, of dat het kwam door de band die mijn grootouder met die tante had, maar je merkte het wel verschil wel. Ik voelde als kind daarin wel dat het kon steken als dat kleinkind dan weer werd aangehaald en ik me afvroeg waarom zij zo speciaal was voor mijn grootouders.
@Fishing Ik vroeg me bij jou ook af of het dan was dat het kind dat vaak wordt aangehaald “waar is pietje?” het oudste kleinkind is? Ik snap dat ergens dus wel, hoewel de uitwerking niet heel leuk is.
Ja, onze oudste is het eerste échte kleinkind van mijn vader.
Hij heeft al 3 kleinkinderen (van een halfbroer van mij, dus die zijn echt fors ouder nu bijna 20 zegmaar), maar die ziet hij amper want ze wonen verder weg en toen zij klein waren werkte hij gewoon nog fulltime. Dus dat was gewoon lastiger een band op bouwen. Zij hadden in het weekend nooit echt tijd en ook niet echt zin in tijdsinvestering ofzo hier in leek het? Hadden de andere opa en oma op 5min afstand en die pasten alle dagen op enzo.
En wij hadden ook gewoon een gezinsleven (want wij waren zelf toen dus Max 10jr). En toen ik dus zwanger was zei iedereen tegen mijn vader: nu word je écht opa. Dus ja, die eerste zal vast heel bijzonder zijn ![]()
En ik snap ook wat je zegt dat je niet met ieder kind dezelfde band kan hebben. Ook als ze ouder worden, heb je met je ene nichtje of neefje misschien wel echt gedeelde interesses waardoor je die sneller meeneemt de hort op ofzo. Dat snap ik wel. Als jij heel creatief bent en een van je nichtjes ook, ga je toch sneller daar mee een leuke naaicursus ofzo doen.
Geinspireerd door mijn kind die kennelijk op de opvang heeft geleerd dat er iets bestaat als speelgoed kopen op de vrijmarkt ![]()
Krijgt jouw kind geld voor de vrijmarkt
- Nee, te jong
- Nee, ik betaal
- Nee, we kopen niks
- Nee, hij/zij heeft gespaard
- Ja
0 stemmers
Zo ja, hoeveel geld
- 1 tot 5 euro
- 5 tot 10 euro
- Meer dan 10 euro
0 stemmers
Bemoei jij je met de keuzes die gemaakt worden?
- Ja
- Nee
0 stemmers
Heb je zelf een lijstje met dingen die je wil scoren?
- Ja, namelijk:
- Nee
0 stemmers
Ik wil puzzels voor de oudste en kleding voor de jongste.
Mijn man bemoeit zich vooral met de keuzes. Groot deel van die zooi is (bijna) kapot of incompleet. Kinderen zijn 3 en 5 dus die zien dat niet, haha.
Nou je hebt me geïnspireerd dus ze krijgt morgen een paar euro. Ik wil zelf graag sandalen scoren want ik heb al 2 paar sandalen gehaald dit jaar die te klein waren.
Een puzzel ook en kleding in grotere maten om alvast op voorraad te hebben. Heb een keer voor 2,50 een skipak gekocht, dus op dat soort dingen hoop ik. En de kinderen krijgen ieder 3 euro denk ik.
Ja ze krijgen bij ons 5€ p.p. En we bemoeien ons alleen met dat het heel / schoon (te maken) is.
En ze hoeven het niet uit te geven aan boeken en of tijdschriften - als ze die willen betalen wij die
Ik heb vetorecht op dingen die kapot, vies of te groot zijn, of waar we al heel veel van hebben (auto nummer 30, no thank you).
Ik zoek zelf ook een puzzel en kijk altijd of er mooie voorleesboeken tussen liggen
Ik geef de oudste een paar euro, bemoei me er niet mee, behalve dat het geen regelrechte rotzooi moet zijn (kapot, incompleet, etc).
Ik ga zelf op zoek naar een campingbed als box in de tuin, buitenspeelgoed en tuingereedschap/tuinslang/sproeier (valt het op dat we voor het eerst een tuin hebben?
).