Stel je persoonlijke vraag - zw/k #1

[junior]

Ik luisterde vandaag de podcast de zaak X. Titel: de kinderopvangwerker met het korte lontje.
Zij had tot tweemaal toe hetzelfde kindje geslagen nadat het kindje haar in het gezicht sloeg.
Kindje sloeg en beet op zeer regelmatige basis ook andere kinderen op de opvang.
Medewerkster mag nooit meer in de kinderopvang werken. En er werd ook aangegeven dat het een veilige plek moet zijn voor kinderen wat natuurlijk begrijpelijk is. Zij had al bij collega’s aangegeven dat het gedrag van het kind zorgwekkend was. Maar er werd niets mee gedaan.
Na de podcast dacht ik vooral waar was de kinderopvang in deze. En ze gaven aan kinderen moeten veilig zijn maar als een kind slaat en bijt dan zijn die andere kinderen toch ook niet veilig als het op regelmatige basis plaatsvind?

Dus hierbij de poll moet een kind van de kinderopvang als het structureel bijt en slaat?

• Ja
• Nee

[Feather]

Het is vast niet zo zwart wit maar als een kind dusdanige gedragsproblemen heeft (wat geen fase is of waar geen verbetering in zit) dat de veiligheid van het personeel en andere kindjes niet gegarandeerd kan worden, dan lijkt een (reguliere) kinderopvang me niet de beste plek.

[Junebug85]

Ik kan hier geen ja of nee op antwoorden want het is heel context afhankelijk. Mijn kind van bijna twee heeft ook al een paar keer kindjes geduwd en gebeten, en is soms thuis ook opzettelijk hardhandig met zijn baby zusje. Dat is heel moeilijk en je vindt een kind dan al snel naar en stom, maar het is niet zo zwart wit. Sommige kinderen hebben op een bepaalde leeftijd (namelijk rond de 2) soms de neiging om dit soort gedrag te vertonen, en het hoort er ook bij. Net als dat een kind nee zegt als je zegt dat hij zijn schoenen aan moet doen. Grenzen opzoeken, uitproberen wat er gebeurt, hoe dingen werken, plus nog niet kunnen beseffen wat het met de ander doet. En ja andere kindjes pijn doen is van een heel ander kaliber dan je schoenen niet aan willen doen maar dat verschil snapt een peuter van 2 nog niet.
Dus ja als een kind bijvoorbeeld al ouder is en dit gedrag structureel blijft vertonen, dus dat allerlei factoren erop wijzen dat het meer/anders is dan dit typische peutergedrag, vind ik wel dat er stappen nodig zijn (dus ook niet direct van de opvang af ofzo, eerst kijken wat er anders mogelijk is).

[Moonfairy]

Ligt genuanceerder dan dit wat mij betreft.
Bij onze opvang was er een kind wat structureel beet en sloeg, waarbij dezelfde kindjes steeds doelwit waren. Dat was (oa voor mijn kind) heel onveilig. Opvang heeft in overleg met ouders en met ons veel dingen geprobeerd, met begeleiding van buitenaf. Toen dat niets opleverde is het kind van de opvang gegaan. Tegen die tijd was het bij ons ook wel een beetje op. Logisch dat een kind hier in de basis niets aan kan doen, maar je kind meermaals per week weg brengen naar een plek wat voor hem/haar onveilig voelt is ook best pittig kan ik zeggen . Wat mij betreft was dus het eerste antwoord niet perse: van de opvang af, maar ik kan niet ontkennen dat het als een opluchting voelde toen de situatie gestopt was.

[Sproetjes]

Poll anoniem (op basis wat ik vandaag zag)

Ik doe mijn kind wel eens pijn (niet slaan oid) maar bijvoorbeeld: even net te hard aan de arm trekken of bij de schouder vastpakken

• Nee
• Het is wel eens voorgekomen
• Ja

Niet anoniem:

Ik vind een kind “pijn doen”

• Nooit kunnen
• Ligt aan context
• Anders

[Chesirecat]

Ik moet hier wel bij zeggen dat ik als kind ben mishandeld en er daarom waarschijnlijk veel extremer in ben dan nodig. Ik ben echt als de dood om mijn kind pijn te doen uit angst dat ik hem eenzelfde jeugd geef als ik zelf heb gehad.

[Aardbeitje]

Expres pijn doen vind ik zelf niet oké. Maar mijn zusje had zulke enorme driftbuien toen ze klein was dat ze daar niet zelf uit kwam en dan zette m’n vader haar wel eens onder de koude douche om haar te laten schrikken, dat hielp wel😅.

[Lakshmana]

Het is weleens voorgekomen, maar die keren waren perongeluk. Dat ik bijvoorbeeld zijn shirt wilde grijpen om te voorkomen dat hij wegrende en daarbij een velletje vast had o.i.d.

Als “het is weleens voorgekomen” slaat op: dit heb ik weleens bewust gedaan / als straf dan moet ik mijn antwoord veranderen naar nee.

[ZusjevanJoost]

Ik heb m’n kind nog nooit pijn gedaan, niet expres of per ongeluk maar als een kind bijvoorbeeld een dier pijn doet dan misschien uit schrik ofzo? Aan zoiets denk ik dan qua afhangen van de context.

[Hetty]

Expres en doelbewust pijn doen is echt een no go, maar ik heb mijn kind weleens pijn gedaan ja, en daar is context echt alles.
Toen ze 2 was en bij me vandaan liep, zo de straat op terwijl er een auto aankwam, heb ik haar uit schrik en adrenaline echt hard teruggetrokken aan haar bovenarm. Daar heeft ze wel een blauwe plek van gehad op de plek van de greep.
Ik denk dat iedereen in zo’n situatie begrip heeft voor het ‘pijn doen’.

[Karl_Lagerfeld]

Nee misschien niet direct, is meestal op latere leeftijd inderdaad

[Vuurvliegje]

Nou nou, van 1 tik in hun hele jeugd, die ze eerst zelf gaven? Denk dat dat wel meevalt hoor.

[dblauw]

@Loretje

En mijn kinderen weten: mama slaan is een tik terug. Niet een hens maar wel precies hard genoeg om te weten dat daar mijn grens ligt.

Je zegt dat slaan niet mag, maar je doet het zelf. Daarmee leer je je kinderen precies het tegenovergestelde: dat geweld een geaccepteerd middel is.

[Glinternieuw]

Geslagen worden door iemand die veel groter en sterker is dan jij, en die je ook nog eens het meest vertrouwd op de wereld. Er gaan mensen voor minder in therapie.

[Karl_Lagerfeld]

Je kind door elkaar rammelen? En mijn kinderen weten ‘mama slaan is een tik terug’. En dan ook nog nadenken over hoe hard je je kinderen eventueel terug slaat. Ja sorry nee klinkt niet echt als een fijne plek

[vaatdoek]

De aantal keren dat ik een tik heb gekregen toen ik klein was herinner ik me stuk voor stuk nog.

[Vuurvliegje]

Nou, fijn dat iedereen hier verder de perfecte ouder is. Dat door elkaar rammelen is ze zelf ook niet trots op, en gebeurde in een zware periode. Ze heeft dat niet genegeerd, maar heeft maatregelen genomen om het verder te voorkomen. Ze had dat hier ook niet toe kunnen geven. Dit forum is altijd zo hard, ik zou al spijt hebben van me kwetsbaar opstellen hier als ik @Loretje was.

[Karl_Lagerfeld]

Het komt op mij persoonlijk over alsof ze er juist trots op is eigenlijk? En dan bedoel ik het slaan.

[Vuurvliegje]

Ik zeg niet dat ik het een goede methode vind, ik zou het zelf ook niet doen. Maar bij jou was het meerdere keren, en misschien ook als reactie op ‘gewoon’ stout gedrag? Dat vind ik een stuk erger dan eenmalig en als reactie op het slaan van het kind zelf. Allebei niet goed nee, maar wel een andere situatie vind ik.

Vind het ook wel goed voor een kind dat ze leren dat je een klap terug kan verwachten als je iemand slaat, maar dat leren ze vanzelf wel van een ander kind van dezelfde leeftijd, dat hoeven hun ouders niet te doen nee.

[Meghan]

Precies dit. Natuurlijk niet bewust, maar er is wel eens gezeur met aankleden en als ik het dan doe en dochter trekt een arm/been weg dan stoot ze zich bijvoorbeeld. Dat is context bij mij.

Context is bij mij niet: ja ik doe ze wel eens pijn, maar dan moeten ze maar luisteren.