Mijn kind gaat over 2 maanden, hou m’n hart vast haha. Maar ze lijkt er wel echt aan toe.
Ik sta voor de klas en het is niet te doen om dat te willen/kunnen opvangen. Er is niemand om dat te doen en al was er iemand dan zou het meer oppassen zijn dan effectief lesgeven dus dat zou mij dan zelf ook weer tijd en stress kosten. En uiteindelijk ben ik eindverantwoordelijk dus alles moet alsnog gebeuren, ook als ik meer pauze neem. Ik denk stiekem dat ik juist harder heb gewerkt omdat ik ook alles goed wilde achterlaten voor mijn verlof (groep, maar ook werkgroepen en taken). De laatste twee weken lukte het me alleen echt niet meer om met de kinderen naar gym te gaan. Dat is toen wel intern opgelost. Achteraf gezien ben ik wel heel streng voor mezelf geweest. Ik zou dat nu anders doen.
Dit herken ik heel erg, behalve dat ik dan een suffe kantoorbaan heb en geen levens red of kinder onderwijs/verzorg dus er kan opzich best wat omvallen zonder grote consequenties.
Maar in de praktijk werk ik ook al meer dan m’n contract omdat collega’s wel omvallen/er te veel werk is/er geen keuzes gemaakt worden. Denk eigenlijk dat ik er meer stress van krijg als ik minder ga werken.
Ik heb mezelf steeds voorgehouden dat ik beter iets meer rust kon houden en verder doorwerken dan deels of volledig in de ziektewet doordat het allemaal teveel is. Dan komt er namelijk nog veel meer bij collega’s terecht en vaak ook nog onverwachts, terwijl dit veel meer te plannen was. Ben nu 11 weken zwanger van de tweede maar ga het deze keer ook zeker weer zo proberen te doen
Heb jij dan een enorm grote auto of ben je zelf klein? Ik zou me (zeker zwanger) bijna dubbel moeten vouwen denk ik en ik heb niet een piepklein autootje.
Ik heb een bmw ix1 en ben 1m83 maar iedereen kan toch zittend met hoofd tegen de ruit slapen? Kan toch ook in een c1 of smart. Als ik wil liggen dan moet ik vooraan zitten en mijn zetel volledig plat leggen.
Oooh sorry ik las je post verkeerd. Ik dacht: je gaat gestrekt op die achterbank en dat zag ik niet zo voor me, tenzij je dus heel klein bent
- Eens
- Oneens
0 stemmers
Haha ik keek er ineens vanaf boven naar, zag de hartslag meebewegen en dacht: dit is eigenlijk best freaky ![]()
Ik vond het ook een heel eng idee, vooral omdat het me zo kwetsbaar leek.
Ja maar vooral omdat ik in een druk cafe werkte dus het echt wel nodig was om even te zitten soms
Vooral heeeel bijdehand met zinnen als BOEIT MIJ NIKS en dat ze ineens iene miene mutte ging doen over wie haar naar bed mocht brengen
Vreselijk. Een van de eerste dingen die me opviel nadat ik was bevallen en de baby op m’n borst lag. Dat en z’n punthoofd. ![]()
Ik luisterde vandaag de podcast de zaak X. Titel: de kinderopvangwerker met het korte lontje.
Zij had tot tweemaal toe hetzelfde kindje geslagen nadat het kindje haar in het gezicht sloeg.
Kindje sloeg en beet op zeer regelmatige basis ook andere kinderen op de opvang.
Medewerkster mag nooit meer in de kinderopvang werken. En er werd ook aangegeven dat het een veilige plek moet zijn voor kinderen wat natuurlijk begrijpelijk is. Zij had al bij collega’s aangegeven dat het gedrag van het kind zorgwekkend was. Maar er werd niets mee gedaan.
Na de podcast dacht ik vooral waar was de kinderopvang in deze. En ze gaven aan kinderen moeten veilig zijn maar als een kind slaat en bijt dan zijn die andere kinderen toch ook niet veilig als het op regelmatige basis plaatsvind?
Dus hierbij de poll moet een kind van de kinderopvang als het structureel bijt en slaat?
- Ja
- Nee
0 stemmers
Het is vast niet zo zwart wit maar als een kind dusdanige gedragsproblemen heeft (wat geen fase is of waar geen verbetering in zit) dat de veiligheid van het personeel en andere kindjes niet gegarandeerd kan worden, dan lijkt een (reguliere) kinderopvang me niet de beste plek.
Maar er moet wel gekeken worden naar het gedrag en waar dat eventueel vandaan komt en of er misschien een betere plek is voor dit kind. Maar zo zeggen hoppa ga jij maar thuis zitten vind ik niet de goede boodschap.
Ik kan hier geen ja of nee op antwoorden want het is heel context afhankelijk. Mijn kind van bijna twee heeft ook al een paar keer kindjes geduwd en gebeten, en is soms thuis ook opzettelijk hardhandig met zijn baby zusje. Dat is heel moeilijk en je vindt een kind dan al snel naar en stom, maar het is niet zo zwart wit. Sommige kinderen hebben op een bepaalde leeftijd (namelijk rond de 2) soms de neiging om dit soort gedrag te vertonen, en het hoort er ook bij. Net als dat een kind nee zegt als je zegt dat hij zijn schoenen aan moet doen. Grenzen opzoeken, uitproberen wat er gebeurt, hoe dingen werken, plus nog niet kunnen beseffen wat het met de ander doet. En ja andere kindjes pijn doen is van een heel ander kaliber dan je schoenen niet aan willen doen maar dat verschil snapt een peuter van 2 nog niet.
Dus ja als een kind bijvoorbeeld al ouder is en dit gedrag structureel blijft vertonen, dus dat allerlei factoren erop wijzen dat het meer/anders is dan dit typische peutergedrag, vind ik wel dat er stappen nodig zijn (dus ook niet direct van de opvang af ofzo, eerst kijken wat er anders mogelijk is).
Ligt genuanceerder dan dit wat mij betreft.
Bij onze opvang was er een kind wat structureel beet en sloeg, waarbij dezelfde kindjes steeds doelwit waren. Dat was (oa voor mijn kind) heel onveilig. Opvang heeft in overleg met ouders en met ons veel dingen geprobeerd, met begeleiding van buitenaf. Toen dat niets opleverde is het kind van de opvang gegaan. Tegen die tijd was het bij ons ook wel een beetje op. Logisch dat een kind hier in de basis niets aan kan doen, maar je kind meermaals per week weg brengen naar een plek wat voor hem/haar onveilig voelt is ook best pittig kan ik zeggen
. Wat mij betreft was dus het eerste antwoord niet perse: van de opvang af, maar ik kan niet ontkennen dat het als een opluchting voelde toen de situatie gestopt was.
Poll anoniem (op basis wat ik vandaag zag)
Ik doe mijn kind wel eens pijn (niet slaan oid) maar bijvoorbeeld: even net te hard aan de arm trekken of bij de schouder vastpakken
- Nee
- Het is wel eens voorgekomen
- Ja
0 stemmers
Niet anoniem:
Ik vind een kind “pijn doen”
- Nooit kunnen
- Ligt aan context
- Anders
0 stemmers
Ik moet hier wel bij zeggen dat ik als kind ben mishandeld en er daarom waarschijnlijk veel extremer in ben dan nodig. Ik ben echt als de dood om mijn kind pijn te doen uit angst dat ik hem eenzelfde jeugd geef als ik zelf heb gehad.
Expres pijn doen vind ik zelf niet oké. Maar mijn zusje had zulke enorme driftbuien toen ze klein was dat ze daar niet zelf uit kwam en dan zette m’n vader haar wel eens onder de koude douche om haar te laten schrikken, dat hielp wel😅.