Hoe vaak per maand doe je gemiddeld in het weekend iets sociaals met vrienden, dus echt zonder kind(eren)? (Uit eten, activiteit, de stad in etc)
0 stemmers
Pff confronterende vraag, ik heb dit sinds onze jongste geboren is begin mei pas 2 keer gedaan. Beide keren was even âsnelâ max 3 uurtjes met een vriendin ergens lunchen of wat drinken. Zou dit echt wel vaker willen maar het komt er niet van 
Ik ben nu een weekend kamperen met mân beste vriendin, zonder kind! Het is geweldig. Is in plaats van Lowlands, wat we dit jaar eigenlijk zouden doen.
Ik ging hiervoor 1 x per week bij haar eten zonder kind, maar daar heb ik nu de energie niet voor.
Dit is toch echt zoiets waar je gewoon tijd voor moet maken. Vriend(in) appen, datum prikken en gaan met die banaan! Zeker omdat je zelf zegt dat je het vaker wilt, zo zonde om dan niet te doen.
Ik doe door de week eigenlijk vrij weinig sociale dingen, moe van werk en sport dan vaak ook 1 of 2 avonden, en de meeste goede vriendinnen wonen ook in een andere stad, dus die zie ik dan sowieso ook niet meer doordeweeks.
Afspreken met vriendin en kind is op deze leeftijd (2 jaar) echt garantie voor geen normaal gesprek kunnen hebben en continue opletten, dus ik probeer dan in die weekend afspraken ook wel bewust even alleen bij te praten zonder kind.
Dus vandaar denk ik 2-3x per maand, maar dat voelt alsnog vrij weinig met het sociale leven dat ik had als student, met zowel doordeweeks en in het weekend veel afspreken.
Dit wisselt echt per week eigenlijk, maar heb soms juist ook wel expres door de weeks sociale dingen gepland als kind op bed ligt, juist om wat meer te spreiden. Maar in het weekend wel zeker wel 2 a 3x per maand (maar net niet wekelijks haha)
Heb eigenlijk precies hetzelfde. Doordeweeks trek ik steeds slechter door langere afstanden tot vriendinnen en drukke werkdagen, dus afspreken speelt zich voornamelijk in het weekend af. Maar vergeleken met âvroegerâ ben ik echt zoooveel meer thuis in het weekend. Moet er soms gewoon nog aan wennen haha
Gemiddeld wel Ă©Ă©n keer per maand, maar deze maand drie keer en soms maanden niet. Ik vind het ook gewoon heel leuk om met kind erbij af te spreken. Maar ik heb vriend(inn)en die daar minder behoefte aan hebben en dan spreek ik bewust zonder af.
Maar met kinderen erbij heb ik de laatste tijd best veel sociale dingen en ik vind dat helemaal niet afdoen aan een gesprek bijvoorbeeld, vooral omdat ze met zân tweeĂ«n gewoon lekker gaan spelen en niet om de halve minuut naar mij toe komen.
En af en toe een oppas bij je thuis?
Ik weet niet hoe oud je kind is/zijn, maar die van mij zijn nog jong, waardoor ik ook meer avonden op de bank zit. Vind ik heerlijk, want na het werk en de avondspits ben ik blij als ik zit. Maar ik zie bij familie en vrienden dat dat sociale leven wel eerder komt als na 12/13 jaar. Als ze 6-8 zijn gaat naar bed sneller en is de avondspits ook veel minder intens heb ik het idee, waardoor je ook meer puf hebt om ff bij iemand wat te drinken, te sporten of iets anders voor jezelf.
Misschien zie ik dat wel rooskleurig, maar ik zie in mân omgeving (waar iedereen oudere kinderen heeft) dus wel echt verschil en heb wel hoop dat dat bij ons ook zo is.
Ik ga meestal 1x per week sporten, soms een avond weg voor mezelf en soms bij een vriendin wat drinken. Dan blijven er nog veel avonden thuis over, maar voor nu een prima balans.
En nu ben ik een weekend in Milaan met 2 vriendinnen, daar kan ik ff op teren
Een paar keer per jaar. En mis het zo. Heb daar zeker de laatste tijd echt wel een beetje moeite mee. Ik had voor mijn dochter zoân druk sociaal leven en deed veel met vrienden. Nu doe ik nog steeds bijna elk weekend wel wat, maar altijd met kinderen erbij. En gericht op kinderen dus ook, qua uitje. Is toch anders.
Hmmm, dubbel voor mij. Ik ben een enorme huismus en vind thuis zijn heel fijn, of buiten in de omgeving van mijn huis (strand enzo). Afspreken met kinderen erbij vind ik ook leuk, dus prima. Maar tóch⊠toen ik laatst een keer ging lunchen met een vriendin zonder onze kinderen was dat wel even heel ontspannen. Mag ik best vaker doen.
Ik ga nĂș wat mensen appen, haha.
Ik doe in de avonden doordeweeks niet veel, maar probeer in het weekend wel ieder weekend iets te doen zonder kind. Vaak met een vriendin, maar kan ook in mn eentje. Ik heb dat echt nodig, anders word ik gek. Eventjes los van verantwoordelijkheid.
Zeker waar. Maar in de praktijk is het wat minder makkelijk dan âgewoon een datum prikken en gaanâ. Ik geef borstvoeding dus kolven (wat ook niet overal handig is), baby is erg gehecht aan die borst in de avond, nog een paar nachtvoedingen dus ik ben zelf ook nog erg moe wat me ook tegenhoudt om in de avond de deur uit te gaan. Ik ga eigenlijk gewoon iedere avond om 20:00 met mijn baby naar bed en blijf daar dan. Maar het is een innerlijke worsteling iig van wel erg graag willen maar ook te moe voor al het gedoe en geregel wat alleen de deur uit gaan met zich meebrengt.
Maar met zoân kleintje is het niet gek dat het er even minder van komt, toch? En als de avonden niet lukken qua slapen en energie, dan misschien juist gewoon eens op zaterdagmiddag wat leuks gaan doen met een vriendin? Die avonden komen dan wel weer als je baby iets ouder is en bijv. ook vast voedsel krijgt.
Ik vind zelf mét kind op pad gaan/afspreken ook al veel voldoening geven. Ik hoef niet per se los te komen van de verantwoordelijkheden ofzo, het is meer dat bepaalde activiteiten (echt lekker uit eten, dansen, sporten etc) gewoon beter gaan zonder kind haha.
2 Ă 3 keer per maand denk ik, soms vaker soms minder. Het liefst combineer ik het met iets als sporten of een werkevenement (sommige collegaâs zijn vriendinnen). Ik vind het best lastig dat ik veel meer behoefte heb aan dingen zonder kinderen dan mijn partner, dus het voelt soms oneerlijk als ik twee avonden per week weg ben (naast ook nog sporten en soms wat langer werken) en zij bijna nooit. Ik heb contact met vrienden of kennissen wel echt nodig om beter in mijn vel te zitten.
Zoals @matroos ook zegt in de middag wat afspreken, of gewoon accepteren dat je moe bent en het tĂłch doen. Mijn kinderen zijn nu wat groter maar ook toen ze nog heel klein waren en ik altijd moe was (ben ik eigenlijk nog steeds lol) haalde ik toch veel voldoening uit afspreken met vrienden ook al was het vermoeiend. Moe was ik toch wel, maar dan had ik wel een fijne middag of avond gehad waar ik even geen moeder was maar gewoon alleen mezelf. Maargoed dat is hoe het voor mij werkt, iedereen is daar natuurlijk anders in.
Vindt zij het ook niet heerlijk juist dat jij weg bent? Mijn man moet ook echt opladen van sociaal contact en ik juist van alleen zijn en kijk er echt naar uit iedere week dat hij een avond weg is. Oké als de baby dan de hele avond ontroostbaar is dan baal ik wel, maar anders geniet ik echt van de rust.
Ik heb ook meer buiten de deur dan mijn partner. Dat is toch juist goed dat je het zo dan samen kunt verdelen. Bijv tijdens dutjes van de jongste gaat hij gerust 3 uur computeren om op te laden terwijl ik denk yes nu kan ik even de deur uit.
Als we allebei telkens weg wilden zou het slechter uitkomen.
Zelfde geldt voor sociale dingen na werk. Als hij een werk borrel heeft is hij 17.30 thuis ipv 17.00 maar ik 23.00 en moet dan opgehaald worden bij de bushalte dus hij moet ook nog eens wakker blijven. Maar volgens mij is hij dan heel blij met zijn avondje ongestoord (ook niet door mij dus!!) computeren.
Zolang je allebei maar Ă©cht doet wat je wil hoeft het niet erg te zijn dat je allebei wat anders wil! Kan juist een voordeel zijn.
Ja, dat vindt ze ook fijn! Alleen niet per se als het een hele avond is, dat ze ook de kinderen moet ophalen, eten geven, naar bed brengen enzo. Dus daar proberen we een middenweg in te vinden. Ik wil ook dat soort afspraken al weken van tevoren vastleggen (echt Nederlands) en zij wil liever spontaan kijken hoe de week gaat, maar dan kunnen mijn vriendinnen al niet meer meestal 
Het is ook vooral mijn gevoel moet ik zeggen, en het zal vast makkelijker gaan als de kinderen wat makkelijker gaan slapen.