En hoe zit het dan met een kat die je kind een keer krabt/uithaalt?
0 stemmers
Ik kan me bij al deze polls gewoon niks voorstellen, ik heb geen huisdieren en zal ze ook nooit nemen. Een klein kind bij een huisdier laten zonder dat er een ouder bij is is toch sowieso niet slim. Zowel het kind als het dier zijn gewoon onvoorspelbaar.
Ik vind sowieso dat huisdieren op een te hoog voetstuk geplaatst worden. Natuurlijk hou ik van mijn katten, maar ze staan echt niet op gelijk niveau als mijn kinderen dus als ik ze ook maar een klein beetje wantrouw gaan ze weg, zo simpel is het.
Ja echt. Ik neem aan dat je dat beslist voor je een hond neemt. Of als je bepaalt dat je kinderen wilt overweegt, of als je in verwachting bent je hond onder controle hebt. Danwel je hond los laat lopen als je m kennelijk niet onder controle hebt. Je hond kan altijd uitvallen, ook als het daarvoor geen eend heeft doodgebeten, ik vraag me echt af of dat je hond voor je kind gevaarlijker maakt (want als je in dit hypothetische voorbeeld je hond aangelijnd had, dan had ie niet gebeten en dus mogen blijven).
Begrijp me niet verkeerd. Ik vind een eend (dood) bijten me sowieso problematisch gedrag van een hond hoor. Ik vind je hond los laten lopen als hij niet terug komt ook niet handig. Maar ik vind dat je gewoon de verantwoordelijkheid moet nemen waar je aan begonnen bent en het dan wegdoen omdat je als eigenaar in de opvoeding bent gefaald stom.
Net als dat je je kind opvoed en ze verantwoordelijkheid nemen leert. Uitzonderingen daar gelaten, of dat je uiteindelijk een dier herplaats, maar dat lijkt me wel het laatste station ipv de directe reactie op âmijn hond bijt eendâ.
Edit: dat je (extra) maatregelen neemt met je kind snap ik helemaal. Maar ik laat mijn hond en kind ook niet zonder toezicht samen spelen. En die heeft niks doodgebeten oid 
Nou nee want het kan altijd dat het een gedrag van een dier verandert, zeker door grote veranderingen als de komst van een kind.
Als ik naar mezelf kijk, was er ten tijde dat de katten kwamen nog absoluut geen kinderwens dus vind het ook een beetje een makkelijke stelling dat je er vooraf maar over na moet denken.
Maar een kind is toch geen dier/eend? Ik neem aan dat een hond niet meteen een kind wil doodbijten.
Tbh scheelt het niet heel veel, mijn kinderen zijn wel belangrijker. Maar ik zou niet zomaar mijn kat/hond weg doen. Een kat heeft mijn kinderen beide wel een aantal keer gekrabt toen ze jonger waren. Maar gewoon maatregelen genomen om ze aan te leren de kat niet te terroriseren (en kat overdag ook op een slaapkamer laten slapen).
En een eend bijten (als hond de kans krijgt) is inderdaad jachtinstinct en betekent niet direct dat op kinderen gaat jagen. Wij hebben een teckel en die hebben we al bijna 2 jaar toen was mijn jongste 1,5 en hij heeft geen jachtinstinct bij kinderen. Bij onze loslopende kippen is het een ander verhaal, is 1x gebeurd dat hij achter ze aan rende, maar ook niet direct doodbijten ofzo. Maar krijgt hij de kans niet meer voor nu verder.
Nee een kat of hond is gewoon een 10+ jaar commitment. Lijkt me dat je dan met bepaalde hypotheses rekening houd. Zeker een hond waar je meer zorg (vind ik) aan hebt dan een kat.
Ik vind dat dieren ook op een voetstuk gezet worden, maar het is wel gewoon een verantwoordelijkheid die je op je neemt. En als een misstap een uit huis plaatsing bepaalt want âhet past nu niet meer in mijn levenâ vind ik echt een slap argument van je verantwoordelijkheid niet nemen. Er zit nog heel veel tussen voordat je je dier weg doet imo 
Nee, maar dat is niet een risico dat ik zou willen nemen want ik vind het niet normaal dat een hond dat doet.
Nee maar hoe vaak in je leven is je op straat iets overkomen waarbij je niet meer aanspreekbaar bent? Je kan zoals @Merel zegt ook in je huis van de trap vallen en je nek breken of als je op de bank zit een hartstilstand of een hersenbloeding krijgen.
Maar goed iedereen moet doen waar ie zich prettig bij voelt maar ik vind soms wel dat als het om kinderen gaat we soms wel heel krampachtig proberen ieder minuscuul risico te vermijden. En als je dat fijn vind moet je dat vooral doen maar ik denk niet dat dat nodig is.
Mijn moeder deed hiervoor een briefje in haar zak met de info dat er kinderen thuis lagen te slapen en het adres.
Ik vraag me dan weer af; wat als het huis dan in de brand staat en er ligt een kind in te slapen? Eigenlijk moet je dan ook een briefje op de deur plakken dat er een baby ligt te slapen maarja dat is ook weer zo wat. Of de buren dus op de hoogte stellen maar dan ligt het dus alweer anders en heb je achterwacht ingesteld.
Ik moest dit als oppas ook doen: de kleuter uit school halen en baby thuis laten slapen. Het opasgezin deed het altijd zo dus was er heel chill over, maar ik was heel nerveus. Ik heb die keren ongeveer gerend naar school, wel goed opgelet bij het oversteken ;-), briefje in mijn zak en de kleuter moest ook héél snel mee naar huis. Ik was echt blij als we weer heelhuids thuis waren en de baby was nog in slaap 
Ik vind het niet krampachtig dat ik niet naar de supermarkt ga als mân kind ligt te slapen. Tuurlijk is de kans klein maar de kans is ook klein dat ik op de fiets wordt aangereden maar toch doe ik de kinderen een helm op.
Als het echt mân leven zwaar beĂŻnvloed vind ik het anders, maar ik kan wel wachten tot mân kind wakker is om boodschappen te doen. Ik ben verder ook niet angstig, ik stimuleer juist mân kinderen veel zelf te doen, maar sommige dingen doe ik gewoon niet. Misschien heb ik ook te veel verhalen gehoord waarbij âeven tien minuten wegâ wĂ©l voor problemen had gezorgd.
Gewoon alleen het idee al dat mijn kind wél wakker zou worden en gaat huilen is voor mij al genoeg reden. Zou me er gewoon helemaal niet prettig bij voelen en ook gehaast zijn om maar weer zsm terug te zijn. Verder geen oordeel naar een ander die het wel doet.
Toen ik nog in het centrum woonde ging ik wel eens met de babyfoon âs avonds op het terras van mân stamkroeg aan de overkant zitten. Was 3 meter van de voordeur af en met zicht op mân appartement. Vind dat hetzelfde als in de tuin zitten.
Ja dan heb je ook een babyfoon bij je dus dat is niet echt de deur uit.
Ik weet dat het mijn eigen poll is maar ik hou sowieso niet van honden haha dus dit zou me nooit gebeuren want er komt geen hond in huis. Maar ik ben sowieso nerveuzig met honden in de buurt van onze baby, o.a. door zoveel bijtincicenten in het nieuws en ook omdat honden voor mij heel onvoorspelbaar zijn.
We hebben overigens wel een kat, tot nu toe is die heel geduldig met de baby. Toen ik zelf kleuter was heb ik behoorlijk wat krabben in mn gezicht gehad omdat ik onze toenmalige kat steeds wilde optillen maar hij dat niet wilde. Heb er verder niets aan overgehouden en natuurlijk gun in mân baby geen krassen in het gezicht maar een kat bijt niet zo gauw een kind dood dus vind ik een heel ander verhaal.
Ik hoorde laatst in een podcast dat diegene een rondje ging wandelen met zân partner en hun babyfoon ook via een app werkt. Telt dat dan ook niet?
Nouja @Feline zat 3 meter van de voordeur met babyfoon. Dat is ongeveer zelfde afstand als de tuin. Als je in de buurt gaat wandelen met een werkende babyfoon dan hoor je inderdaad je kind en kun je binnen 5 min thuis zijn lijkt me. Dus semi hetzelfde.
Dit zou mij echt veel anxiety geven haha
Ja mij ook, ik doe het ook niet.
Maar in het geval van @feline zou ik dat wel aandurven. Kun je in minuut thuis zijn en je hebt zicht op je huis.