Hahaha is dit een compliment
1 like
Haha ja! Vind echt, voor tot zover je hier over post dan he, dat jij een heel relaxte moeder bent.
2 likes
Vanaf welke leeftijd gaf jouw kind een kinderfeestje voor zân verjaardag?
- 3 jaar
- 4 jaar
- 5 jaar
- 6 jaar
- 7 jaar
- 8 jaar
- 9 jawr
0 stemmers
Hoeveel geef jij uit voor een cadeautje voor een kinderfeestje?
- < 5 euro
- 5 - 10 euro
- 10 - 15 euro
- 15 - 20 euro
-
20 euro
0 stemmers
3 likes
Mijn baby had echt ontzettende krampjes en wij hadden heel veel lief kraambezoek die hem dan wel wilde vasthouden. En dan was ik ZO blij om even rust te hebben đ„č
Wij grapten ook altijd dat ze op de âde bellijstâ gingen als het lukte om hem stil te krijgen haha
7 likes
Ik vond van 0 naar 1 zwaar omdat mijn dochter een zware start had dus de eerste maanden voelde ik me echt een wrak, maar we konden wel alle aandacht aan haar geven en ons leven een soort van op haar aanpassen. Mijn tweede kind was in die zin veel makkelijker en een hele tevreden baby, maar wat ik lastig vond was de aandacht verdelen en ik vond de kraamweek echt hels, met name omdat mijn dochter echt he-le-maal van slag was. Dat vond ik denk ik het zwaarst aan de overgang naar twee kinderen. Plus de avonden en nachten omdat mijn dochter een slechte slaper is. Mijn tweede was toen al veel makkelijker maar ik vond het wel veel gedoe met veel voeden, cosleepen en dan een dochter die vaak ook nog bij me sliep etc.
2 likes
Beide niet echt zwaar. De 3e wel, maar dat lag meer aan het kind zelf (als in: huilde veel en spuugde veel), dan aan de overgang ansich.
De 2e (& daarna) was wel zoveeel chiller dan de eerste omdat mn man toen veel verlof had. Ipv 2 dagen ineens weken en bij de 3e ook nog ouderschapsverlof (deels doorbetaald).
Bij de eerste had hij wel wat vakantie opgenomen maar was niet zo rijkelijk als bij de kinderen erna.
1 like
Van 1 naar 2. Ik had veel fysieke klachten, dus dat maakte het niet makkelijker. Maar ook de aandachtsverdeling, schuldgevoel naar je eerste. Slaaptekort, maar leven met peuter gaat door, dus weinig rustmomenten.
3 likes
Beide kinderen huilde veel en spuugde veel. Neerleggen of plat slapen was geen optie dus dat was met 1 kind veel gemakkelijker dan met 2 kinderen om voor te zorgen.
3 likes
Van 0 naar 1 want je hele leven veranderd, je moet ineens in een routine komen en je hebt eigenlijk geen idee wat je doet. De tweede was eigenlijk heel makkelijk en pas sinds de jongste twee is denk ik âpfoe wel onhandig soms om meer dan Ă©Ă©n kind te hebbenâ.
Eigenlijk was ik met eentje ook drukker dan met twee, met de tweede liet ik het allemaal veel meer op zân beloop gaan. Ik zie het nu ook nog wel eens bij mensen die Ă©Ă©n klein kind hebben, dat die daar veel drukker mee zijn dan wij met twee.
5 likes
Precies dit. Binnen een week of 2/3 komt nr. 3. Ben heel benieuwd hoe dat zal gaan 
4 likes
Van 1 naar 2. Ik vind de aandacht verdelen echt heel lastig, mijn oudste is bijna 2 dus die âeistâ gewoon de aandacht. Niet op een vervelende manier ofzo maar hij kan nog niet echt zelfstandig spelen en is nog te jong om bijvoorbeeld te snappen dat de baby soms moet drinken of slapen en dat hij dan even stil moet zijn of beneden moet blijven.
En qua zorg ja je hebt beide een kind de hele tijd, met 1 kind kom je makkelijker aan jezelf toe. Plus onze jongste is best een pittige baby die niet heel goed slaapt (onze oudste was en is hĂ©ĂȘl makkelijk met slapen en eten dus daar moet ik ook echt aan wennen).
5 likes
Van 0 naar 1 omdat je helemaal moet wennen aan je nieuwe leven. Vond dat echt mega zwaar.
Ik zag in het begin heel erg op tegen een baby met een peuter erbij maar dat is me mega er meegevallen. Ik vind het nu wat âzwaarderâ worden (na 6 maanden) omdat de baby niet meer in de wandelwagen slaapt en we dus wat meer gebonden zijn aan huis qua slaap. Hierdoor voelen de dagen soms zo opgesloten terwijl ik dan juist graag erop uit wil. Hierdoor is het spontane eraf en moet je wat beter plannen.
2 likes
Ik ging van 1 naar 3 maar vond van 0 naar 1 toch echt heftiger. Ik had geen idee meer wie ik was.
3 likes
Pff ik vind van 0 tot 1 echt loodzwaar en toch wil ik een tweede(?). Als dat nog zwaarder zou zijn dan dit, dan trek ik dat echt niet.
Oh @Malija dat stelt me wel gerust want ik voel me precies zo! Wie ben ik en waar ben ik??
3 likes
Van 0 naar 1 vond ik zwaarder. Alles was nieuw en anders. Moest echt even een paar dagen of weken rouwen om alle vrijheid die ik vroeger had haha. Ik zei ook; ik houd het lekker bij een, het is zwaar genoeg zo. En rond 1,5 jaar begon het toch weer te kriebelen 
Met de tweede die nu bijna 4 maanden is, weet ik al veel en weet ik wat/wel niet werkt, maar is het logistiek wat lastiger soms qua aandacht verdelen. Maar ik ben als moeder veel chiller en rustiger nu met de tweede dan met de eerste.
3 likes
Dit is dus waarom een tweede me soms tegen staat. Ik vond de overgang van 0 naar 1 niet echt aanwezig waardoor ik doodsbang ben dat het tegenvalt naar 2đ
5 likes
Van 1 naar 2 maar vooral omdat er maar 2 jaar tussen zat. Een peuter snapt niet waarom je geen tijd voor hem hebt. Ik heb ook een derde kindje met 5 jaar ertussen en dat is zoveel makkelijker omdat ze op die leeftijd ook dingen zelf kunnen en je kunt uitleggen waarom ze moeten wachten.
3 likes
Ik vond van 0 naar 1 veel heftiger omdat de bevalling/herstel moeilijker was en ik geeeen idee had. Maar vanaf dat de jongste een jaar is vind ik twee ook wel pittig hoor. Zal met het leeftijdsverschil te maken hebben, maar ze kunnen niet met en niet zonder elkaar. De oudste heeft altijd wel zelfstandig kunnen spelen dus dan heb je ook nog heel veel chilltijd en dat is nu gewoon niet meer. Ik kijk er best naar uit dat de oudste vanaf januari naar school gaat zodat ik niet meer wekelijks een dag met twee kleine kinderen in de weer ben.
2 likes
Van 1 naar 2 omdat ik zelf veel klachten had, maar ook omdat ik mijn partner voor mijn gevoel nooit meer zag. Ik was altijd met de baby en zij altijd met de oudste. Daarnaast voelde ik me ook schuldig naar de oudste (die was pas 1,5) en had ik voor mân gevoel geen leven meer buiten de baby. Een kind nam je toch veel makkelijker mee, en dan had de andere partner even ârustâ.
6 likes
Ik vond de eerste maanden van 1 naar 2 echt okĂ© omdat de tweede een super rustige baby was die eigenlijk relatief weinig aandacht nodig had. Pas rond een jaar vond ik het lastiger worden, tegen dat die tweede ook een eigen karakter begint te krijgen dat weet wat hij/zij wil. Maar ik kan me wel voorstellen dat als de tweede een âmoeilijkeâ baby is dat het vanaf het begin lastig is.
Maar op zich, vanaf dat je 1 kind hebt weet je wel dat je leven gewoon anders is en dat je veel opofferingen moet maken (even cru gezegd) dus wat dat betreft is van 0 naar 1 echt de grootste verandering.
1 like