Wij vonden beiden logeren als kind echt niet fijn, maar we vonden het ook niet nodig met hoe we op dat moment ons leven als gezin hadden. Het werd niet altijd begrepen door schoonouders die vanuit hun dorp hele andere dingen gewend waren, maar wij wilden altijd de keus aanbieden dat het vanuit ons kind kwam. Hij heeft altijd begrepen wat het was, het was altijd een optie, maar toen de vraag er kwam om langer dan een paar uurtjes daar te zijn, toen pas is het logeren ontstaan. Onze ouders wonen ook beide op 1u rijden enkele reis, spelen in het dagelijkse leven ook geen rol in de opvang. Misschien was het anders gelopen als ze in het normale leven al een grotere rol speelden.
Tegenwoordig wordt het soms wel om onze eigen plannen heen gepland, maar het komt in de basis bij de eerste keer uit zijn behoefte om het een keer te proberen.
En we hebben een kind wat denk ik als puber nog het liefst tussen ons in zit op de bank dan lekker in zijn kamer, dus als de behoefte groter is om in zijn vaste omgeving en vaste routine te blijven, dan volgen we dat. Gaat alsnog moeiteloos logeren, ookal is hij op latere leeftijd begonnen.