Die mogelijkheid is er wel toch? Ik had eens gelezen dat ze ook een doorzichtig scherm op konden hangen tussen jou en waar ze bezig zijn zodat je mee kan kijken. Geen idee alleen of dat in NL was en of je überhaupt een keuze krijgt hoor.
Dat scherm doen ze meestal pas open op het moment dat de baby geworden wordt! Maar er bestaat dus een arts in NL die als eerste hier een MAC uitvoert. Een mother assisted cesarean. Heel cool! Dan wordt je dus als moeder betrokken bij de operatie en mag je dus je kindje uit je buik halen. Wel steriel natuurlijk en volgens de hygiene regels.
2 likes
Jaaa dat had ik ook gelezen! Dat er een patiënte was die dat vroeg (volgens mij was zij ook verpleegkundige oid?) en hij toen met een heel team is gaan zitten van hoe kunnen we dit gaan doen. Is toch mooi.
Zou jij je baby zo aan durven pakken?
- Ja hoor
- Twijfel
- Nee dankje
0 stemmers
2 likes
Ik vond mijn keizersnede zo heftig qua hoeveel prikkels ik aan kon, ik trok het ook niet zo goed dat m’n dochter na de operatie op me lag, dus heb dat maar kort gedaan. Pas toen ik van de ok weg was ging dat beter. Een vriendin van me is ook met een keizersnede bevallen en had hetzelfde.
3 likes
Het personeel had voor ons gefilmd hoe de baby eruit werd gehaald, daar kwam ik laatst pas achter toen ik mijn telefoon aan het opschonen was haha (ook keizersnede)
3 likes
Oh ja kan ik me ook wel voorstellen eigenlijk, hoeveel mensen staan er dan ook in de kamer? Een stuk of 6 ofzo?
Ja bij mij waren het er 5. Ik voelde helemaal niks van de keizersnede, ook niet van het eruit halen, maar ik denk dat ik niet zo goed ertegen kon dat ze bij me lag omdat ze me onderwijl natuurlijk aan het dicht naaien waren.
Dit was een optie voor mij maar ik vond het zo’n naar idee om je handen dan in de buurt van je ingewanden te hebben dat ik dat niet wilde. Ik had de irreële angst dat ik dan ineens m’n darmen als een soort slang zou oppakken. En ja ik weet niks van anatomie haha.
Ik had wel zo’n doorzichtig scherm maar die doen ze open als ze de baby gaan oppakken uit je buik en eigenlijk zie je alsnog niks want je buik zit in de weg. Ik heb wel foto’s van de eerste keizersnede maar je ziet ook echt wel je binnenkant zeg maar, misschien dat ik daarom de tweede keer toen ik de optie wel had de baby niet wilde aanpakken 
Al zie je bij een vaginale bevalling natuurlijk ook niks, maar dan voel je in ieder geval nog wat.
4 likes
Bij mij lag er ook een arts half op mn buik om te duwen, dus ook niks gezien, haha. Blij dat ik de foto’s heb, vond het ook heel stom dat er een scherm tussen zat.
Het had mij heel gaaf en mooi geleken als ik haar zelf had kunnen aanpakken uit de buik.
2 likes
Bijzonder dat je dit zegt, ik had dit precies hetzelfde qua prikkels, maar ik heb nog nooit eerder iemand dit horen noemen over een keizersnede. Er waren voor mijn gevoel zoveel mensen aanwezig in de OK (geen idee hoeveel maar als ik zou moeten schatten voelde het alsof er wel 10 waren), en ze waren allemaal zo druk aan het praten, ik was natuurlijk heel gespannen, iedereen is iets aan het doen, aan het praten met elkaar, er wordt aan je lijf getroffen en geduwd, je wordt aangeraakt, er worden dingen gevraagd of gezegd tegen je, alles gebeurt tegelijk en je hebt er geen invloed op ofzo, je kunt niet zeggen ho ff wachten wat gebeurt er allemaal. Van tevoren las ik vrouwen die schreven over een hele relaxte ontspannen ervaring, dat het allemaal zo mooi was, en dat herkende ik dus totaal niet.
Ik wilde per se ons kind zoveel mogelijk op me houden dus dat heb ik ook gedaan, maar met momenten was dat wel echt moeilijk ja.
7 likes
Ik had er ook nog nooit iemand over gehoord tot ik vorige maand die vriendin sprak (mijn kind is 3,5 jaar). Maar ik denk ook omdat er al zoveel andere dingen ingrijpend zijn aan een keizersnede. Dat het sneller gaat over het feit dat je een buikoperatie krijgt, mogelijk spoed, het herstel etc.
Bij mij ging het om een spoedkeizersnede, maar het voelde niet als spoed. En op 1 assistent-anesthesist na vond ik iedereen superfijn. Die assistent wilde me heel de tijd een hesje aantrekken (bij ruggenprik zetten al) en ik wilde gewoon bloot zijn, zij kreeg trouwens wel d’r zin want ik had m’n woorden niet zo goed beschikbaar.
Ik kijk goed terug op m’n bevalling, maar ik zag en zie het ook vooral als iets praktisch dat erbij hoort, een 7 waar ik prima op terug kijk. Niet de mooiste dag van m’n leven ofzo, maar ook geen traumatische ervaring.
Heb jij bij beide kindjes een keizersnede gehad? En was deze spoed of gepland? En zo ja, als het bij beide was heb je dit dan ook anders ervaren?
2 likes
Bij mij hing er een tv op de kamer en ik keek zo bij mezelf naar binnen in de weerspiegeling. Heb geschreeuwd of ze die wilde wegdraaien 
1 like
Hahahah ik zei oh ja is goed, kwam ze aanlopen met zo’n spiegel die de kapper ook heeft om de achterkant van je hoofd te laten zien, maar ze hield m zo gek dus heb alsnog niks gezien.
3 likes
Oja die prikkels, echt om de halve minuut ‘hoe voel je je?’ en dan had ik echt geen idee hoe ik me voelde. Ik voelde het pas toen m’n bloeddruk ineens kelderde maar daarvoor snapte ik niet wat ik moest voelen. Het was druk, ik had al veel te lang niet geslapen en was al twaalf uur ofzo bezig met weeën opvangen. Geen idee hoe ik me voelde?? En de anesthesioloog ging steeds grapjes maken die compleet langs me heen gingen. En de anonieme mensen achter mondkapjes die zich wel allemaal hadden voorgesteld maar die je als ze weglopen al niet meer herkennen.
De tweede keer met een geplande keizersnede was het wel rustiger, alsnog veel mensen maar ik was in ieder geval niet zo uitgeput en vol adrenaline als de eerste keer. Ik zou officieel zo’n rustige keizersnede hebben met gedimde lichten enzo maar volgens mij hebben ze dat helemaal niet zo gedaan. Vond ik ook niet erg trouwens, ik sta er een beetje in zoals @Kusjessoldaat dat het meer een praktische zaak is om het kind eruit te halen.
1 like
Na mijn spoedkeizersnede moest ik naar de IC. Dus het op de huid hebben / buidelen van mijn dochter was geen optie, maar toen hebben ze geïmproviseerd en kon dat bij mijn man. Niet helemaal volgens plan dus maar ik vond dit wel een hele mooie oplossing en ik ben ook blij dat hij dit heeft kunnen meemaken.
4 likes
Hier na een natuurlijke bevalling vrij snel naar de OK omdat mijn placenta niet loskwam. Heb hem zelf denk ik 5 minuten ofzo bij me gehad, daarna heeft hij tijdens mijn operatie huid op huid bij mijn man gelegen. Vind het eigenlijk ook wel mooi dat hij zo ook al gelijk in het begin dit moment gehad heeft en daarna alsnog bij mij kon liggen.
4 likes
Bij ons ziekenhuis was dat niet zo en ze deden pas het kleedje naar beneden op het moment dat ze de baby eruit/omhoog tillen.
Ik heb ook wel eens gezien dat je het er zelf mag uit halen. Viora op insta heeft dat ook gedaan. Maar ik denk dat je dan alsnog niet het hele stuk mee krijgt wat daaraan vooraf gaat.
Voelde je ook niets van het bewegen? Ik voelde mezelf heen en weer schudden en ze drukten best hard op mijn buik onder mijn ribben. Dat was ook wat ik me herinnerde van de spoedkeizersnede en toen was ik er voor mijn gevoel helemaal niet zo goed bij.
Wat ik heel gek vond om te ervaren de tweede keer, toen maakte ik het veel bewuster mee, is dat het voor de gynaecoloog heel normaal is. Hij had met de assistenten hele gesprekken over zijn kind dat naar zwemles ging, zijn huis die hij ging verkopen. Hoe ik normaal tegen mijn collega’s praat in de pauze zo praatte hij tegen zijn collega’s terwijl hij me open sneed. Maar daardoor voelde het juist wel weer heel vertrouwd aan, dat hij zo goed weet wat hij doet, dat hij zelfs zulke gesprekken kan voeren.
8 likes
Ik ken inmiddels twee mensen die een mother-assisted keizersnede hebben gehad en die kijken er allebei heel goed op terug. Ik vind het ook erg cool dat dit kan en de gynaecoloog die dit doet is ook een heel aardige man (ik heb hem in een andere context gesproken over mijn zwangerschap).
Zelf ben ik vaginaal bevallen en als het me nog een keer gegeven is zou ik dat graag weer doen, maar mocht al op voorhand duidelijk zijn dat het een keizersnede wordt dan zou ik mother-assisted wel overwegen (hoewel mijn man dan waarschijnlijk op een brancard moet worden afgevoerd 
die kan niet zo goed tegen medische handelingen)
Vanwege een matige start bij ons kind heb ik hem pas na 7 uur voor het eerst vast kunnen houden. Dat vind ik nog steeds wel lastig soms.
2 likes
Ik heb geen keizersnede gehad maar vaginaal bevallen. En de tweede keer was de baby er een soort van half in/uit en toen zei de verloskundige dat ik hem er zelf wel uit kon trekken. Dat heb ik dus ook gedaan. En als je dat vantevoren had gezegd had ik echt gedacht hoe moet ik dat doen?! Maar nu was het gewoon iets heel intuïtiefs van voelen, vastpakken en eruit treken en daarna op me leggen. Ik vind dat best wel een mooie herinnering.
4 likes