Haha ja dat bedoel ik inderdaad 
gelukkig dat er ook veel fotografen zijn die huiselijke shoots doen!
Oh en ik had zooo graag fotoās gewild van mn bevalling. De fotos van net erna zijn ook echt niet mooi (door een assistente gemaakt). Dus volgende keer echt een fotograaf bij mān bevalling als het kan!
Jaa ik heb geen fotoās van mn bevalling omdat het zo snel ging ineens en ik alleen met de gynaecoloog en verpleegkundige ben bevallen, en ondanks dat het den super fijne bevalling was had ik fotoās wel fijn gevonden.
De verpleegkundige ging wel gelijk fotoās maken zodra hij op mn buik lag dus super 
dankbaar voor maar heb geen fotoās van daarvoor helaas. Mn beste vriendin js laatst bevallen en haar vriend heeft als een soort paparazzi alles gefilmd en gefotografeerd en dat is toch wel heel speciaal!
Van de eerste zwangerschap heb ik 1 foto gemaakt omdat ik zoān hekel aan mān lichaam had. Bij de tweede zwangerschap nog steeds maar ik vond het wel mooi om zulke fotoās te hebben met mān oudste erbij.
Bij beide een newbornshoot gedaan, gewoon bij ons op bed. Tijdens het knuffelen, borstvoeden en een paar detailfoto (die kleine rimpelige voetjes š„¹).
En bij beide keizersnedes zijn er fotoās gemaakt door het OK personeel. Je mag er geen filmpjes maken maar ik heb livefoto aangezet waardoor ik nu āfilmpjesā heb dat ze uit mān buik wordt gehaald. Daar ben ik zĆ³ blij mee, omdat dat een heel stuk is wat je zelf niet meemaakt qua zicht vanwege het doek maar wel qua voelen. Nu heb ik veel beter een beeld bij wat er is gebeurd.
Voor de co-ouders:
Hoe hebben jullie de boel verdeeld qua kleding en speelgoed enzo? En veel nieuw gekocht? Over een paar weken verhuis ik naar mijn nieuwe huis maar het lijkt me vervelend voor de kinderen om steeds een koffertje in te pakken.
En mochten jullie nog meer tips hebben om de overgang soepel(er) te laten lopenā¦ graag!
Mān zoontje was 1,5 toen we uit elkaar gingen, inmiddels 4. Qua speelgoed had ik een gedeelte meegenomen naar mijn appartement (ex bleef in ons oude huis) en wat dingetjes nieuw gekocht (van ons gezamenlijke spaargeld).
Kleding gaat hier wel op en neer, altijd al gedaan. We hebben beiden wel wat extra kleding liggen, maar ik vind het zonde om kleding dubbel aan te schaffen. Hij groeide toen sowieso nog heel hard, nu wat minder, maar voor een halfjaar alles dubbel aanschaffen vind ik gewoon zonde.
Alles gaat hier in een boodschappentas mee en als hij bijv 3 dagen naar mān ex gaat dan kiest hij ook zelf zān kleding uit wat hij aan wil en wat mee gaat. Soms is het wel ff puzzelen met wassen etc. maar mān kind heeft nog nooit zonder kleding of met vieze kleding naar buiten gemoeten.
Die mogelijkheid is er wel toch? Ik had eens gelezen dat ze ook een doorzichtig scherm op konden hangen tussen jou en waar ze bezig zijn zodat je mee kan kijken. Geen idee alleen of dat in NL was en of je Ć¼berhaupt een keuze krijgt hoor.
Dat scherm doen ze meestal pas open op het moment dat de baby geworden wordt! Maar er bestaat dus een arts in NL die als eerste hier een MAC uitvoert. Een mother assisted cesarean. Heel cool! Dan wordt je dus als moeder betrokken bij de operatie en mag je dus je kindje uit je buik halen. Wel steriel natuurlijk en volgens de hygiene regels.
Jaaa dat had ik ook gelezen! Dat er een patiƫnte was die dat vroeg (volgens mij was zij ook verpleegkundige oid?) en hij toen met een heel team is gaan zitten van hoe kunnen we dit gaan doen. Is toch mooi.
Zou jij je baby zo aan durven pakken?
0 stemmers
Ik vond mijn keizersnede zo heftig qua hoeveel prikkels ik aan kon, ik trok het ook niet zo goed dat mān dochter na de operatie op me lag, dus heb dat maar kort gedaan. Pas toen ik van de ok weg was ging dat beter. Een vriendin van me is ook met een keizersnede bevallen en had hetzelfde.
Het personeel had voor ons gefilmd hoe de baby eruit werd gehaald, daar kwam ik laatst pas achter toen ik mijn telefoon aan het opschonen was haha (ook keizersnede)
Oh ja kan ik me ook wel voorstellen eigenlijk, hoeveel mensen staan er dan ook in de kamer? Een stuk of 6 ofzo?
Ja bij mij waren het er 5. Ik voelde helemaal niks van de keizersnede, ook niet van het eruit halen, maar ik denk dat ik niet zo goed ertegen kon dat ze bij me lag omdat ze me onderwijl natuurlijk aan het dicht naaien waren.
Dit was een optie voor mij maar ik vond het zoān naar idee om je handen dan in de buurt van je ingewanden te hebben dat ik dat niet wilde. Ik had de irreĆ«le angst dat ik dan ineens mān darmen als een soort slang zou oppakken. En ja ik weet niks van anatomie haha.
Ik had wel zoān doorzichtig scherm maar die doen ze open als ze de baby gaan oppakken uit je buik en eigenlijk zie je alsnog niks want je buik zit in de weg. Ik heb wel fotoās van de eerste keizersnede maar je ziet ook echt wel je binnenkant zeg maar, misschien dat ik daarom de tweede keer toen ik de optie wel had de baby niet wilde aanpakken 
Al zie je bij een vaginale bevalling natuurlijk ook niks, maar dan voel je in ieder geval nog wat.
Bij mij lag er ook een arts half op mn buik om te duwen, dus ook niks gezien, haha. Blij dat ik de fotoās heb, vond het ook heel stom dat er een scherm tussen zat.
Het had mij heel gaaf en mooi geleken als ik haar zelf had kunnen aanpakken uit de buik.
Bijzonder dat je dit zegt, ik had dit precies hetzelfde qua prikkels, maar ik heb nog nooit eerder iemand dit horen noemen over een keizersnede. Er waren voor mijn gevoel zoveel mensen aanwezig in de OK (geen idee hoeveel maar als ik zou moeten schatten voelde het alsof er wel 10 waren), en ze waren allemaal zo druk aan het praten, ik was natuurlijk heel gespannen, iedereen is iets aan het doen, aan het praten met elkaar, er wordt aan je lijf getroffen en geduwd, je wordt aangeraakt, er worden dingen gevraagd of gezegd tegen je, alles gebeurt tegelijk en je hebt er geen invloed op ofzo, je kunt niet zeggen ho ff wachten wat gebeurt er allemaal. Van tevoren las ik vrouwen die schreven over een hele relaxte ontspannen ervaring, dat het allemaal zo mooi was, en dat herkende ik dus totaal niet.
Ik wilde per se ons kind zoveel mogelijk op me houden dus dat heb ik ook gedaan, maar met momenten was dat wel echt moeilijk ja.
Ik had er ook nog nooit iemand over gehoord tot ik vorige maand die vriendin sprak (mijn kind is 3,5 jaar). Maar ik denk ook omdat er al zoveel andere dingen ingrijpend zijn aan een keizersnede. Dat het sneller gaat over het feit dat je een buikoperatie krijgt, mogelijk spoed, het herstel etc.
Bij mij ging het om een spoedkeizersnede, maar het voelde niet als spoed. En op 1 assistent-anesthesist na vond ik iedereen superfijn. Die assistent wilde me heel de tijd een hesje aantrekken (bij ruggenprik zetten al) en ik wilde gewoon bloot zijn, zij kreeg trouwens wel dār zin want ik had mān woorden niet zo goed beschikbaar.
Ik kijk goed terug op mān bevalling, maar ik zag en zie het ook vooral als iets praktisch dat erbij hoort, een 7 waar ik prima op terug kijk. Niet de mooiste dag van mān leven ofzo, maar ook geen traumatische ervaring.
Heb jij bij beide kindjes een keizersnede gehad? En was deze spoed of gepland? En zo ja, als het bij beide was heb je dit dan ook anders ervaren?
Bij mij hing er een tv op de kamer en ik keek zo bij mezelf naar binnen in de weerspiegeling. Heb geschreeuwd of ze die wilde wegdraaien 
Hahahah ik zei oh ja is goed, kwam ze aanlopen met zoān spiegel die de kapper ook heeft om de achterkant van je hoofd te laten zien, maar ze hield m zo gek dus heb alsnog niks gezien.
Oja die prikkels, echt om de halve minuut āhoe voel je je?ā en dan had ik echt geen idee hoe ik me voelde. Ik voelde het pas toen mān bloeddruk ineens kelderde maar daarvoor snapte ik niet wat ik moest voelen. Het was druk, ik had al veel te lang niet geslapen en was al twaalf uur ofzo bezig met weeĆ«n opvangen. Geen idee hoe ik me voelde?? En de anesthesioloog ging steeds grapjes maken die compleet langs me heen gingen. En de anonieme mensen achter mondkapjes die zich wel allemaal hadden voorgesteld maar die je als ze weglopen al niet meer herkennen.
De tweede keer met een geplande keizersnede was het wel rustiger, alsnog veel mensen maar ik was in ieder geval niet zo uitgeput en vol adrenaline als de eerste keer. Ik zou officieel zoān rustige keizersnede hebben met gedimde lichten enzo maar volgens mij hebben ze dat helemaal niet zo gedaan. Vond ik ook niet erg trouwens, ik sta er een beetje in zoals @Kusjessoldaat dat het meer een praktische zaak is om het kind eruit te halen.
Na mijn spoedkeizersnede moest ik naar de IC. Dus het op de huid hebben / buidelen van mijn dochter was geen optie, maar toen hebben ze geĆÆmproviseerd en kon dat bij mijn man. Niet helemaal volgens plan dus maar ik vond dit wel een hele mooie oplossing en ik ben ook blij dat hij dit heeft kunnen meemaken.