Ik ben na heel lang dubben eindelijk gestopt in februari. De pil (levonorgestrel/ethinylestradiol) slikte ik al twaalf jaar en in die jaren heb ik me gemiddeld genomen maar matig gelukkig gevoeld. Voor mij was de wens om me mentaal beter te voelen dus uiteindelijk doorslaggevend, want verder ondervond ik eigenlijk geen nadelen aan de pil. Ik slikte de pil ook vaak maanden door om te voorkomen dat ik ongesteld zou worden. Niet omdat ik pijn ervaarde, maar wel omdat ik pakweg vier of vijf dagen medium-heavy-light bloedde en dat vond ik vervelend.
In de eerste maand zonder pil was vooral de afscheiding opvallend. Ik produceerde dat daarvoor nauwelijks maar in de eerste maand had ik er een aantal dagen achter elkaar nat ondergoed van. De maanden erna is het gelukkig weer terug naar normaal.
Wat in de eerste maand verder opviel waren talloze kleine, direct ārijpeā puistjes in mijn gezicht. Nu heb ik altijd wel puistjes gehouden maar niet op die manier. Gelukkig is mijn huid doorgaans weer rustiger nu en heb ik vooral geleerd dat eraf blijven helpt en dat mijn huid ook een eigen cyclus heeft als het ware. Dus als ik weer puistjes zie opkomen denk ik: this too shall pass.
Verder merk ik dat mijn haren sneller vet zijn. Eerst kon ik mijn haren gerust 1x per 5-7 dagen wassen, maar dat lijk ik nu niet meer te redden.
Tot slot wat andere fysieke dingetjes: ik kan echt ālast hebbenā van pijnlijke tepels nu, en mijn ongesteldheid is met twee dagen medium-light bloeden korter en lichter dan ooit tevoren.
Dan de nadelen: seks en pregnancy scares. In dat opzicht mis ik de pil als āvangnetā ontzettend.
Ook voel ik me mentaal niet anders, niet meetbaar althans. Wellicht was de dosering van mijn pil daar dan toch te laat voor.
Al met al denk ik niet dat ik nu per se grote voordelen ondervind van het stoppen, maar ik ben voor nu blij dat ik het wel heb gedaan. Al is het maar omdat het heel krachtig voelt om door middel van een app zo nauw bezig te zijn met je cyclus. Toen ik de pil slikte was ik me daar namelijk amper van bewust.
