Ik heb twee jaar geleden een soortgelijke post hier geplaatst. Moesten ook terug komen bij het cb voor extra weegmoment. Heb me er zo druk over gemaakt. Maar bij dat tweede weegmoment was de arts heel afwachtend en zei van ja oké dus hoe gaat het nu?
Wij ja ja goed hoor.
Die arts: ![]()
Wij: ![]()
Die arts: dus??
Wij: ja wij zijn hier omdat het moest de vorige keer?
Arts: oh huh nou heh waarom dan?
Ging ze terugkijken in het systeem, weer die lijntjes bekijken, kind bekijken, ons bekijken… zei ze ja ik zie eigenlijk geen aanleiding voor deze afspraak maar fijn dat het goed gaat.
![]()
En wat mij ook heeft geholpen is een tweede kind hebben dat hetzelfde aangeboden krijgt (natuurlijk) maar weer heel anders groeit. Het ligt echt aan de bouw en het moment dat je kind steeds groeispurtjes krijgt.
En terugkijkend op mezelf: ik was liever heel m’n leven 2% te zwaar geweest dan continu de strijd om maar gemiddeld te zijn, wat voor veel meer gezeik heeft gezorgd.
Ik doe nou echt niet meer zo moeilijk en ze krijgen ook af en toe wat lekkers. Mijn zoon lijkt gewoon op m’n man, hij is echt niet te genieten als hij trek heeft. Dat “verzint” een kind echt niet hoor. Dus bij honger krijgt hij gewoon een cracotte pindakaas of een ander tussendoortje.