Sowieso nogmaals aan de bel trekken bij huisarts en dan met name voor het stuk van je eigen mentale gezondheid, schaam je niet om de urgentie te benadrukken zoals je hier ook doet.
Verder de standaard praktische tips: probeer, ondanks eventuele schaamte, alle hulp te pakken/vragen die je kan van je omgeving om extra rust te pakken, zowel overdag als in de nachten. Afwisselen met je partner om allebei in ieder geval om en om te kunnen slapen.
Sterkte ermee en pas goed op jezelf.
Wat ontzettend sterk dat je dit uitspreekt. Het is ook ontzettend zwaar om dit alleen met een partner te moeten doen! In welke regio zoek je iets/iemand? Ik moet even m’n bladwijzers doorzoeken, want ik ken iemand die 1 op 1 helpt. Volgens mij niet in het hele land, maar wel een bepaalde regio.
@death_by_sexy je hoeft je nergens voor te schamen. Het is juist heel sterk dat je dit verteld en hulp wilt. Sowieso terug naar de ha. Zitten jij en je partner er evenveel doorheen? Anders helpt het misschien nog om hem de huisarts te laten bellen voor jou. Mijn partner heeft dat destijds wel gedaan voor mij en toen werd ik ineens veel serieuzer genomen. Was ook echt wel nodig hoor, dus ik bedoel dit niet als een of ander truukje ofzo.
Op een gegeven moment zit je helemaal in een cirkel en weet je niet meer wat je nog kan doen of wie wie beïnvloedt. Met een nacht goede slaap ben je er denk ik ook nog niet. Heb je wel steun aan vrienden/familie?
Heel veel sterkte 
Wat ontzettend naar voor jullie. Ik kan me de machteloosheid voorstellen.
Ik heb op de kinderafdeling gewerkt als verpleegkundige en daar namen we “huilbaby’s” op. Om even het patroon te doorbreken, de ouders rust te gunnen (al is het maar 1 nacht) en dan deden wij als nachtdienst de baby in de draagzak, of gingen we erbij zitten. En de baby’s gedrag observeren. En de ouders dus thuis slapen. Een oorzaak zoeken is vaak niet nodig, maar even het patroon doorbreken wel!
Misschien dat je zoiets kan vragen aan de huisarts/kinderarts?
En dat het huilen je zo triggert, therapie? Maarja wachtlijsten…
Even een random ziekenhuis opgezocht https://www.asz.nl/folders/huilen_394/baby-s-die-veel-huilen-opname-in-het-ziekenhuis.pdf
Edit: we hadden eens in de zoveel tijd zo’n opname. Schaamte is niet nodig ze helpen echt graag!
Leuk die muziektips! Ik luister hier veel Alles Kids, minkie & mozzie en idd Vof de kunst. Soms de knuffels of teletubbies. Die laatste haat ik, maar het oude album is ok en mijn dochter licht helemaal op als ze de begintune hoort😐
En deze (even een link want naam idk). Kwam erop doordat ze de jongste recording artist ooit was. Is in het japans, maar wel herkenbaar soms en niet zo irri: Nonochan(Nonoka Murakata) | Spotify
Voor de wat actievere momenten Lil Ones, monique smit of Gracies Corner.
@death_by_sexy in welke regio zoek je hulp? Ik heb tussen Rotterdam en Breda bij iemand therapie gehad die gespecialiseerd is in moeders (voornamelijk bevallingstrauma’s, maar ook wel moederschap ansich) en zij had een paar maanden geleden binnen een week al tijd.
Misschien voelt ze jullie frustratie wel wanneer ze wakker wordt en werkt dat averechts, dus logisch dan dat ze bij iemand anders “makkelijker” is. Zou nogmaals de huisarts bellen en echt wel de ernst aangeven, dit is ook geen doen en zeker niet als jij er helemaal aan onderdoor gaat.
Wat ontzettend zwaar! Er bestaat ook nachtoppas, je zou dit eventueel voor een dag/aantal dagen kunnen inschakelen icm een rooster van familie en vrienden? Zodat jullie een paar nachten per week ontzien worden. Maak daarnaast zsm een afspraak met het CB, zij kunnen je nl ook doorverwijzen voor hulp (pop poli, buurtzorg en andere organisaties is mijn ervaring.) Eventueel voor de tussentijd niet-vergoede hulp inschakelen, daar is vaak minder/geen wachtlijst.
Durf vooral hulp te vragen aan je omgeving voor nu direct. Toen ik een postpartum depressie had en opgenomen moest worden hadden we een heel rooster van familie en vrienden die ons kwamen helpen in de periode voor de opname kon beginnen. Ze hielpen in de avondspits, bleven slapen, kookten en deden andere dingen om ons te helpen. Het kan een drempel zijn om te vragen, maar veel mensen zijn echt wel bereid om iets voor je te doen 
sterkte
Ah wat ontzettend zwaar voor je. Huilen gaat ook heel erg in je lichaam zitten. Ik kan het na 8 jaar nog steeds voelen, ook als ik andere kindjes op eenzelfde manier hoor huilen. Ik heb toen geen hulp gezocht want ik had te weinig support om op terug te kunnen vallen, maar had ik wel moeten doen. Liefs voor jou.
Dit had exact mijn post kunnen zijn, maar dan 9 jaar geleden. Ik ben wel eens met muziek aan onder de douche gaan zitten terwijl mijn dochter in de box lag te huilen, want wat ik ook deed, ze huilde toch wel. Dus dan maar even een kwartier het niet hoeven horen om niet totaal door te draaien.
Overigens ben ik niet ‘totaal doorgedraaid’ maar heb ik alsnog andersoortige problemen bij mezelf hierdoor getriggerd, waarvoor ik erg lang behandeld ben. Daarom hoop ik voor jou dat je echt sneller hulp krijgt, want dat alarm wat je in je hoofd krijgt is zelf bijna niet op te lossen.
Je ziekmelden en direct een gesprek met de bedrijfsarts is misschien nog helpend. Er zijn bedrijven die helpen met wachtlijst bemiddeling via de zorgverzekeraar en natuurlijk ook genoeg bedrijfsartsen die beter weten wat nu toe doen ipv wachten op een plekje over twee maanden.
Ik ken ook iemand in regio noord-brabant die hierbij kan helpen trouwens… stuur maar als je haar gegevens nodig hebt. @death_by_sexy
En vraag ook echt hulp aan je omgeving. Ik zou het zo graag doen voor een vriendin maar ook voor een kennis/buurvrouw/nichtje. Breng de baby maar hier. Zo’n nacht/paar nachten zijn prima vol te houden als je weet dat het eindig is en je er iemand mee helpt.
En je hoeft je echt niet te schamen, je komt juist heel sterk over.
Veel succes en sterkte ermee.
Goed dat je ziekgemeld bent, is het een optie dat je kindje bijvoorbeeld overdag extra naar de opvang gaat zodat jullie kunnen bijslapen?
Ik hoop dat je zsm hulp krijgt.
Ik herken wat je schrijft. De wanhoop die je kunt voelen. Ik ben er destijds ook door in een burn out gekomen en recent ook emdr/exposure therapie gehad omtrent huilen.
Ik heb verder 1 tip ter aanvulling op andere professionele hulp, maar dat moet je wel liggen en ik weet dat veel skeptisch zijn hier. Dat is een osteopaat. Ik ben bij een vrouw in hardenberg geweest (gespec. in baby’s kinderen). Zij is ook echt heel nuchter, geen vage shit en praat je niks aan. Haar basis is ook fysiotherapie. Bij mijn dochter bleken de nekspieren heel strak te zijn. Ze had op een gegeven moment ook wekelijks wel 3x mega night terrors. Ze is zoveel beter gaan slapen na 3 behandelingen totaal. Ze heeft sindsdien nooit meer een nightterror gehad en slaapt goed. Ze was destijds al 3 maar wilde dat ik het eerder had gedaan. Ben ook met mijn zoontje geweest maar daar was alles in orde en dat zegt ze dan ook (bij mijn zoon speelden er intolleranties, maar wisten we toen nog niet). Sterkte iig.
Mee eens! Mocht je tips hebben dan zijn die welkom. Begrijp dat ieder lichaam of kwaal rond dit anders is maar algemene zaken zoals ademen tijdens inspanning (vanuit je flanken toch?) + tijdens een uitademing omhoog komen uit bed etc.
Vraag me soms af of ik me mijn hele leven hier nou bewust van moet zijn ofzo. Want het zal wellicht nooit meer worden hoe het was. Als ik veel moet hoesten tijdens een verkoudheid ofzo is het ook weer drama.
Op de wc is het ook irritant soms (de druk werkt me tegen), is controleerd op verzakking maar indd alleen liggend.
Wat doet een osteopaat eigenlijk precies? Voelen dat de nek strak is en dan? Kraken, oefeningen geven, voelen? Vind het altijd een beetje een vaag iets want kan nergens nou écht vinden wat ze doen behalve voelen.
Als ze ergens spierspanning voelen dan maken ze dat los met zachtjes oprekken bijvoorbeeld. En ook een oefening voor thuis om de nek te rekken. Ik zie het meer als een fysio+ eigenlijk.
Degene bij wie ik ben geweest is ook super voorzichtig en goed met kinderen.
En je ziet dus vaak dat baby’s ook klachten kunnen hebben na een lange geboorte bijvoorbeeld (doordat ze langer in een “gekke” houding hebben gezeten).
Een osteopaat behandelt baby’s met zachte, handmatige technieken (manueel) om bewegingsbeperkingen in bijvoorbeeld de schedel, nek, rug, bekken of buik op te heffen.
Werkt ook goed bij bijv voorkeurshouding.
@death_by_sexy er zijn al zoveel goede tips gegeven hierboven. Wilde je alleen nog even veel sterkte en liefs toewensen en hoop dat jullie snel hulp krijgen!
Ik ben 10 weken geleden bevallen met spoedkeizersnede en ben een paar weken geleden met het postpartum programma van Sterkher begonnen. Staat super veel duidelijke en onderbouwde info in, een programma om de juiste spieren te versterken en ook circuitjes die je kunt doen bij bepaalde klachten. Je zou ook even op haar insta kunnen kijken, staat heel veel info op. Zij ontkracht ook bepaalde standpunten die achterhaald zijn inclusief verwijzing naar het onderzoek. Ik ben enthousiast en raad het iedereen aan, haha. Er is ook een besloten community op FB waar je specifieke vragen kunt stellen. Mogelijk een tip!
@death_by_sexy
Ik heb hetzelfde meegemaakt, overdag een droomkind, s nachts terror. Hierdoor werd ik niet geloofd.
Voor het huilen heb ik emdr gehad.
Op de korte termijn bleek dat ze lactose intolerantie heeft, het begon na afbouwen bv maar lang geduurd voordat ik er achter kwam EN regelmatig oorontsteking zonder andere klachten.
Heb steeds moeten vechten om afspraken te krijgen maar toen ik erachter was waardoor het kwam, kon ik dat aanpakken en daarna hulp voor mezelf gezocht.
Een nachtje ergens anders hielp me niet, want ik laadde niet op en voelde me schuldig, zeker als ik dan te horen kreeg dat het “hartstikke goed” gegaan was.
Mocht je je hart verder willen luchten mag je me altijd een pb sturen, ik weet hoe verschrikkelijk machteloos en ellendig je kunt voelen.
Dit aanbod geldt overigens voor iedereen!!
Ik ben ook benieuwd in welke regio je zoekt. Een kennis heeft een 7-daags slaaptraject gevolgd, waarbij de coach ook bij je thuis komt. Zij was er lyrisch over en alle reviews zijn ook heel goed. Maar dit is dus wel een specifieke regio, omdat ze ook bij je thuis komt.
En ik heb het zelf wel eens eerder verteld, maar wij hebben uiteindelijk de Ferber methode gedaan met ons kind van 8 maanden omdat wij er ook aan onder doorgingen. Dit was 2 dagen vreselijk en daarna sliep ze door.
In elk geval: heel veel sterkte! Ik kan me je wanhoop goed voorstellen en ik hoop dat jullie iets vinden waardoor het beter wordt.
Vind het heel verdrietig om je verhaal te lezen. Ik wil je veel liefs toewensen. Verder heb ik geen tip, behalve dat (zoals ik hier al lees) er in sommige ziekenhuizen afdelingen zijn waar ze familie + kind ter observatie opnemen om te kijken waar ze mee kunnen helpen.