Heeft iemand hier tips om met een kind te praten die ontkent dat er wat is. Ik heb sterk het idee dat onze dochter wordt gepest door een jongetje uit haar klas. Voornamelijk omdat ik onlangs een activiteit heb begeleid op school waarin ik bepaald gedrag van hem naar haar zag (het was best wel âsubtielâ, maar genoeg voor mij om er op aan te slaan, misschien omdat ik ook een pestverleden heb). Ik heb het daarna gelijk ook met de juf besproken, maar zij vertelde dat niets had gemerkt. Toen ik aan mijn dochter vroeg: âPest Karel jou?â, was haar reactie: âHoe weet jij dat?â Maar nu, een paar weken later, ontkent ze en wil ze er niet over praten. Het is natuurlijk NOOIT okĂ© om te pesten, maar mijn dochter heeft wel iets wat haar wat âandersâ maakt en wat gelijk opvalt, en waardoor ze wel een doelwit zou kunnen zijn. De laatste tijd merk ik echt een gedragsverandering bij mijn dochter, waardoor ik nog sterker het vermoeden heb dat er iets speelt, maar zij houdt haar kaken stijf op elkaar. Ik ga het ook nogmaals met de juf bespreken, maar misschien heeft iemand hier tips? Ik sprak zelf ook NOOOOIT met mijn ouders over mijn pestgebeuren en wat dat betreft valt de appel misschien niet ver van de boom.