Hier ook afgelopen nacht toevallig paar keer weer. Ze is dan ook niet te kalmeren en volgens mij slaapt ze gewoon door. Terwijl ze echt rechtop gaat zitten. Ik denk iets van nachtangst/nachtmerries idd. Heel naar om te zien maar ze lijkt er niet veel last van te hebben verder.
Maar dan in bed/rondom bedtijd? Dat wilde mân jongste ook niet. Wij hebben voor de jongste uiteindelijk een kinderbekkenfysio ingeschakeld, dat hielp wel. Zij gaf wel aan van die zakjes movicolon of iets dergelijks bij de huisarts te halen omdat het niet goed is als ze lang ontlasting ophouden.
Mijn dochter heeft dit ook een hele periode gehad. Maar in ons geval registreerde ze ons niet dus was het wel een night terror. En het kwam vooral voor mij oververmoeidheid.
Heeft iemand hier tips om met een kind te praten die ontkent dat er wat is. Ik heb sterk het idee dat onze dochter wordt gepest door een jongetje uit haar klas. Voornamelijk omdat ik onlangs een activiteit heb begeleid op school waarin ik bepaald gedrag van hem naar haar zag (het was best wel âsubtielâ, maar genoeg voor mij om er op aan te slaan, misschien omdat ik ook een pestverleden heb). Ik heb het daarna gelijk ook met de juf besproken, maar zij vertelde dat niets had gemerkt. Toen ik aan mijn dochter vroeg: âPest Karel jou?â, was haar reactie: âHoe weet jij dat?â Maar nu, een paar weken later, ontkent ze en wil ze er niet over praten. Het is natuurlijk NOOIT okĂ© om te pesten, maar mijn dochter heeft wel iets wat haar wat âandersâ maakt en wat gelijk opvalt, en waardoor ze wel een doelwit zou kunnen zijn. De laatste tijd merk ik echt een gedragsverandering bij mijn dochter, waardoor ik nog sterker het vermoeden heb dat er iets speelt, maar zij houdt haar kaken stijf op elkaar. Ik ga het ook nogmaals met de juf bespreken, maar misschien heeft iemand hier tips? Ik sprak zelf ook NOOOOIT met mijn ouders over mijn pestgebeuren en wat dat betreft valt de appel misschien niet ver van de boom.
Misschien haar een (werk) boekje over pesten laten lezen, of de juf een luchtig gesprekje met haar laten hebben?
dankjewel, een boekje vind ik een goed idee! Dat ga ik eerst proberen.
Wij krijgen bericht van de opvang of we voortaan ons kind een hemd en onderbroek aan kunnen doen I.p.v een romper. Hij draagt nog een luier en ik vind de onderbroeken van de Hema vrij smal vallen. Iemand tips voor onderbroeken waar makkelijk een luier onder kan?
Zeeman, of je kunt een maatje groter nemen. Hema valt klein idd.
Ik zou het denk ik niet rechtstreeks vragen / lading op leggen, maar meer inderdaad via een boekje of bijv. wat educatief praten over emoties en hoe je je kunt voelen met eigen voorbeelden zonder direct weer een koppeling te maken met het pesten.
Oh zonder oordeel even benieuwd waarom de opvang dat vraagt?
Bij ons is het zo dat vanaf 1,5 jaar alle kindjes staand worden verschoont in de ruimte bij de kinder wc zodat ze langzaam vast aan zindelijk worden wennen, en een onderbroekje helpt daar ook bij die ze zelfstandig uit kunnen doen.
*montessori opvang
Dit was het bericht:
Voor de ontwikkeling en de zelfredzaamheid van uw kind en in het kader van de zindelijkheidstraining kan het helpend zijn wanneer peuters een hemd en onderbroek dragen in plaats van een romper
Dit maakt het voor hen makkelijker om zelfstandig naar het toilet te gaan en zichzelf aan en uit te kleden.
Deze vaardigheden dragen bij aan het zelfvertrouwen en de zelfstandigheid van uw kind
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het best moeilijk vindt. Vooral het besef dat hij zo snel groot wordt en dat we binnenkort ook thuis met zindelijkheid starten. Mijn kleine baby is geen baby meer, maar een echte peuter ![]()
Ik heb met mijn dochter afgesproken dat als ze iets niet wil bespreken of bang is dat we ergens boos over zouden worden ofzo, dat ze dat in haar (dag)boekje schrijft en dan op mijn nachtkastje legt. Zodat ze het toch kwijt kan, maar de drempel hopelijk wat lager is. Misschien dat zoiets ook wat voor jouw dochter is?
Ik week de onderdelen van de 360 beker altijd eerst in een badje met kokend water en daarna doe ik ze in de vaatwasser. Dat rubberen ding haal ik eraf en doe ik met de hand om te voorkomen dat het vies gaat smaken. Maar heb nog nooit aangekoekte viezigheid in die gaatjes gehad moet ik zeggen
Hoewel mijn dochter nog niet echt kan schrijven (ja mama en haar naam, ze is net 6), vind ik dit eigenlijk wel een heel goed idee. Misschien kan ik zoiets doen met pictoâs ofzo waar ze uit kan kiezen en die dan op mn kussne ofzo kan leggen. Hier kan ik denk ik wel iets mee, icm met de andere tips die hierboven heb gekregen, dankjewel!
Oja klinkt superlogisch! Wat fijn dat ze er zo pro actief mee bezig zijn op de opvang.
Ons zoontje (2j4m) huilt een jaar lang al elke week als we hem wegbrengen naar de opvang. Eerder al bij het naar binnen stappen, de laatste tijd gaat dat goed. Nu zodra hij in het lokaal is, wil hij weer naar buiten en mee naar huis. Hij gaat 1x in de week naar de opvang. âS middags is hij vrolijk en geeft hij aan dat het leuk was.
Maar nu gaat hij ook twee keer per week naar de peuter. Daar gebeurde het nu ook. Heeft iemand tips?
Hii huilt niet als oma hem ophaalt of als ik ergens anders weg ga.
Mijn zoontje (4) gaat vaak met onze buurvrouw van 76 en haar hondjes wandelen. Ik had haar eens verteld dat er op de BSO wat grote jongens waren waar mijn zoon iets over had gezegd, maar dat hij het er verder niet over wilde hebben met mij. Toen heeft zij tijdens een wandeling heel terloops iets relaterends gevraagd en omdat hij bezig was en eigenlijk niet door had waar ze naar vroeg, heeft hij haar wat meer verteld. Ze zei: niet aankijken, doen alsof het je niet zó graag wil weten en niet geschrokken reageren op wat hij vertelt. Dat vond ik wel een goeie, als ik iets écht wil weten vertelt hij mij namelijk ook niks. Zoiets proberen?
Die van mij hebben /hadden het ook. Jongste kijkt vooral chagerijnig nu bij weggaan. Vaak was na 5 of 10 minuten weer oke.
Niet te lang afscheid nemen en hier gaan ze bij raam je uitzwaaien. Knuffel en kus en dag mama, kom we gaan dagzwaaien/spelen.
Mijn kind ook precies zo. Ook eerst met 1 dag begonnen en nu 2 dagen. Hij huilde ook heel erg bij ophalen, nu niet meer. Wegbrengen is nog steeds drama.