Geen idee of je hier iets aan hebt, maar wat bij ons nog wel eens werkt is niet ‘we gaan nu de jas aan doen’ maar ‘ga je zelf je jas pakken of doe ik het?’ Dan is het al besloten dat die jas gepakt gaat worden en is daar geen gedoe meer over mogelijk. En als ik dan geen reactie krijg zeg ik nog eens dat hij moet kiezen want anders doe ik het gewoon zelf. Als het zo ver komt dat ik het dan zelf ga doen bindt hij meestal in en gaat hij het alsnog zelf doen. En sommige dingen moet je ook gewoon even zelf doen denk ik dan, er is soms geen tijd voor eindeloos klooien met een jas. Dan vertel ik meestal dat het nu even wat sneller moet dus doe ik het, en de volgende keer mag hij het weer zelf doen.
En misschien duidelijker aankondigen wat er gaat gebeuren? Dus bijvoorbeeld terwijl ze aan het eten is benoem je al ‘als jij je havermout op hebt gaan we naar de gang om je jas aan te trekken. Daarna gaan we op de fiets naar het kdv’. Dat is allemaal duidelijk en veilig en laat ook geen ruimte open voor iets anders doen. Plus je kunt teruggrijpen op wat je eerder hebt gezegd. ‘Nee ik zei net al dat we de jas aan gaan doen als je het op hebt. Je hebt het nu op, dus gaan we de jas aan doen’.
En ja makkelijk zeggen ook allemaal, maar in de praktijk blijft het gewoon wel een gedoe en moeilijk om alles zonder al teveel geschreeuw en stampij voor elkaar te krijgen, I feel you 
