Vooral altijd en overal waar we weggaan er een moment van maken. Dus aankondigen: papa gaat nu weg. En dan daarna een knuffel en/of zoen en zwaaien. Dit doen we dus ook thuis overal. Maar wel anders bij een kind onder de 1 natuurlijk, die snapt nog veel minder. En bij de opvang doen we bij afzetten juist sneller en gewoon aangeven en zwaaien bij het raam en dan bij ophalen dus wat langer.
Misschien hebben ze bij jullie opvang ook iets van een pedagogisch coach die soms meekijkt met de groep? Dat hebben ze bij ons in ieder geval wel en die kan misschien wat meer tips geven.
Kan me erg voorstellen dat combinatie verlatingsangst met zwangerschap erg pittig is voor je kind. Denk toch gewoon een kwestie van geduld. Denk dat je het al super goed doet maar kan me voorstellen dat het je veel energie kost
