Bedankt voor alle reacties op de zwemles! Mijn moeder gaat woensdag met haar. En wil die week daarop even met de zwemleraar overleggen. Maar denk dat we per maart stoppen. Scheelt ons allebei frustratie 
En dan lekker veel zelf gaan zwemmen zodat ze hopelijk over een half jaartje wel soepel en met plezier door de lessen heen gaat 
2 likes
Ik dacht dat ik raar was haha. Hier is dat ook doodnormaal. Alsof er na 2 of 100 oppervlakkige gesprekken niks vervelends kan gebeuren. Of als je ze heel goed kent zelfs. Dan nog houd je zoiets niet tegen. Voor mij voelt het dus sowieso spannend bij een eerste keer maar ik doe het wel. Kan mijn kind moeilijk opsluiten. En de meeste mensen zijn gewoon oke. Ik probeer mijn kind wel zo op te voeden dat ze zou vertellen als er iets vervelends oid gebeurd en ze is sowieso heel mondig gelukkig (dat scheelt wel).
13 likes
Bij onze school is afspreken wel echt een ding en dat zijn allemaal kleuters in een grote stad. Iedereen is elke keer bezig met wie waar kan spelen. Grappig dat het zo kan verschillen per school, hoeveel er al wordt afgesproken. Ik doe wel net als @turbs dat ik 's ochtends aangeef of er wel of niet afgesproken kan worden.
3 likes
Bedankt voor de tip! Ik ga dit onthouden. Mijne komt ook uit mei maar heeft al wel maat 80. Vind bij dit soort dingen heel lastig inschatten hoe lang de winter nog duurt en welke maat ze dan heeft. Vandaar niet te duur.
1 like
Je weet het nooit zeker maar je kunt dan wel een inschatting maken toch. Ik ben in een kleine stad opgegroeid en we wonen nu in een grotere stad, dat heeft niets te maken met dat je eerst wilt zien of er evt red flags zijn.
Concreet voorbeeld: er is 1 kind in zijn klas wat vervelend en onaangepast gedrag vertoond en waarvan ik de vader een creep vind. Ik wil echt niet dat hij daar gaat spelen. Als ik hem na een paar weken school had meegegeven dan had ik dat nog niet geweten.
Ik vraag aan de ouders van de kinderen die meekomen spelen altijd hun nummer, sommigen komen daar niet zelf mee. Vind ik bijzonder.
Ik voel me nu bijna een ontaarde moeder maar ik heb mān kinderen vanaf 4 echt altijd gewoon meegegeven 
Als kind het een beetje spannend vond ging ik nog wel eens mee om daar thee te drinken, en er werden altijd nummers uitgewisseld. Anders kunnen ze nooit afspreken toch, en ze keken er vanaf die leeftijd juist zo naar uit dat dat eindelijk kon! Heb ook nooit bedacht dat er iets zou kunnen gebeuren; maar misschien ben ik daar naĆÆef in.
Edit: sorry was niet als reactie op jouw bericht bedoeld @Sade
18 likes
Een vriendin van mij haar zoontje had een kindje mee bij hun thuis om te spelen, maar het op school ophalen ging best gehaast waardoor ze vergeten waren nummers uit te wisselen en geen tijd hadden afgesproken. Dat kindje was net nieuw in de klas dus ze kenden elkaar helemaal niet en wisten dus ook niet van elkaar waar ze woonden. Hebben ze via via haar nummer gekregen maar zij dacht echt verdomme zit ik hier straks de hele avond met dat kind 
1 like
Maar waar baseer je dan op dat het āeen creepā is? De meest doodnormale mannen kunnen pedoās zijn bij wijze van mja. Tenzij er op zijn voorhoofd staat ik gebruik coke ofzo.
7 likes
Ja en sommigen gedragen zich al overduidelijk als een creep lol
2 likes
Hahaha
Ik woon ook in een stad en vanaf groep 1 wordt er al zeker druk afgesproken in de klas, ook kinderfeestjes etc.
Ja, 2,5-3 was hier echt het ergste met driftbuien, dat we ook dachten dat het niet normaal was. Ook echt bewust mijn triggers zoeken enzo. Echt emotieregulatie + onvoorwaardelijke liefde testen + oververmoeid door geen dutjes meer. Half jaar later had ze geen enkele driftbui meer, is vanzelf overgegaan. Verder geen tips, maar sterkte! Vriendinnetje hetzelfde, die moest rond 3 jaar wel eens een weekend uit logeren omdat haar ouders de driftbuien niet meer trokken dan (en bij oma en opa poeslief natuurlijk ).
1 like
Ben ik nou zoān piepende overbezorgde moeder of is het normaal dat mijn kind met scoutingweekend naar een speeltuin 1,5 uur verderop is met de auto, geen idee wie er rijdt en we hebben uiteindelijk maar 1 onduidelijke foto gekregen. Ik wist dat we autostoeltjes mee moesten geven maar ging er misschien te naief vanuit dat ze hooguit een half uurtje zouden rijden?
Het is een groep met 6/7 jarigen en voor velen waaronder de mijne de eerste keer dat ze zoiets doen. Het zit me niet lekker ofzo, maar misschien stel ik me aan. Ik had wat meer communicatie wel fijn gevonden.
1 like
Ik heb geen idee, maar denk vooral waarom zou je als leiding in godsnaam 1,5 uur gaan rijden voor een speeltuin met een groep kinderen? Lijkt me vreselijk
9 likes
Thanks voor je reactie! Fijn om die herkenbaarheid te lezen en fijn dat het over lijkt te gaan haha.
Hier ook altijd bij opa en oma poeslief! En thuis komen de uitbarstingen.
(Naast de uitbarstingen kan ze gelukkig ook super lief zijn hoor.)
2 likes
Ik heb een keer een video hierover gezien dat dat eigenlijk een goed teken is, want dat zou betekenen dat je kind zich bij jou/thuis veilig genoeg voelt om die emoties te hebben en te uiten. Blijft alsnog kut dat je met een boos kind zit hoor maar moest daar aan denken.
2 likes
Jaa dat heb ik ook gelezen, dus dat is fijn. 
Ik hoop dat ze zich altijd veilig en geliefd voelt thuis, ondanks dat we soms boos worden. Het liefste wil ik nooit boos worden, maar ze triggert soms echt iets in me en dat voelt zij dan ook weer denk ik. Mijn dochter en ik zijn allebei hooggevoelig.
Dat die uitbarstingen alleen thuis komen vind ik aan de ene kant niet erg, maar aan de andere kant soms wel frustrerend, omdat andere mensen dit gedrag dan niet van haar herkennen en zeggen dat ze bij hen thuis zoān engel is. Alsof ze onbewust willen zeggen dat haar gedrag aan mij ligt, omdat ik te gevoelig ben of haar te weinig structuur geef.
3 likes
Oh dat is echt heftig. En het is zoān spiegel naar je eigen emotieregulatie. Ik heb van mijn kind echt geleerd dat ik daar zelf nog werk in te doen heb. ik trok de prikkels van haar uitbarstingen ook heel slecht. Ik blijf dan ook maar denken āik ben de volwassene, zij het kind, zij moet dit nog leren, ik moet haar helpenā, anders viel ik zelf ook in de kindrol met boosheid enzo.
6 likes
Ik vind die driftbuien ook heel lastig. Ben vooral best onzeker over hoe ik ermee om moet gaan. Ik wil graag een veilige haven zijn voor ons kind, en hem leren dat hij gewoon even door die emoties heen moet, hem nabijheid bieden, maar natuurlijk ook consequent blijven dat je niet met dingen mag gooien of mensen pijn mag doen. Maar des te meer ik die tactieken toepas des te bozer ons kind vaak wordt. Ben dan geneigd om de driftbui/woede/emoties te negeren, of om hem af te leiden, maar dat schijnt ook niet de goede manier te zijn. Zou hem het liefst leren dat hij bijvoorbeeld even in een kussen kan slaan, of diep ademhalen, en de emotie benoemen enzo, alleen dat lijkt hem echt 0 te doen, en werkt alleen maar averechts heb ik het idee. Kan dan zo bang zijn dat ik ervoor zorg dat hij later problemen krijgt met emotieregulatie.
3 likes
Ik vergat dit laatst even toen ik weer een āik wil niet met jou pratenā naar mijn hoofd kreeg. Was zo kinderachtig gepikeerd na de zoveelste driftbui dat ik toen hij daarna naar mij toekwam zei āik wil niet met jou praten!ā 
1 like