Tips, ervaringen & aanraders #10 (Deel 10)

[Applepie]

Gelukkig denken de meesten zoals ik. Ik vind 4 jaar te jong om zo maar met iemand vreemds mee te gaan. Ergens zou ik er meer vrede mee hebben als het gewoon in de buurt zou zijn en als er een moeder bij was (ja, weet dat dat ook niet altijd alle gevaren wegneemt).

Ik legde het bovenstaande voor aan mijn moeder en die zei dat ik er gewoon vanuit moest gaan dat alles goed zou gaan en vertrouwen moest hebben. Bij mijn vader vroeg ik verder, bleek dat ik pas vanaf groep 3 mocht afspreken

@Karl_Lagerfeld ik herken dat gevoel wel. Ik kan kan mijn dochter maar 1x per week van school ophalen ivm werk en wil haar soms voor mezelf Dus bedankt @turbs, je tip ga ik ook toepassen!

[Kikker]

Ik vind 4 jaar ook wel erg jong om af te spreken! Mijn zoon van net 6 (groep 3) spreekt nog niet af en op onze school is dat nog niet zo’n ding. Alleen kinderfeestjes oo woensdag vaak. Maar misschien ligt dat aan dat onze school pas 15.30 uit is en de kinderen op ma-di-do huiswerk hebben. Waar ik overigens ook iets van vind en waardoor ik twijfel of ik deze school en hun visie vanaf groep 3 wel bij ons vind passen

Zoon gaat vandaag op scouting weekend en we moeten ook autostoel meegeven, dat vind ik ook geen fijn idee. Ik ken de leiding niet goed en mijn zoon ligt vaak in de nacht nog bij mij in bed. Hij vindt blijven slapen echt geen fijn idee. Toen ik dat aangaf zeiden ze dat ik maar niet moest zeggen dat hij ook opgehaald mag worden en dat het dan vast wel goed komt. Dat staat me ook tegen dus heb hem op het hart gedrukt dat hij gewoon mag vragen of ze mama willen bellen als hij niet durft te slapen daar.

[Feline]

Bedankt voor alle reacties op de zwemles! Mijn moeder gaat woensdag met haar. En wil die week daarop even met de zwemleraar overleggen. Maar denk dat we per maart stoppen. Scheelt ons allebei frustratie En dan lekker veel zelf gaan zwemmen zodat ze hopelijk over een half jaartje wel soepel en met plezier door de lessen heen gaat

[Sproetjes]

Ik dacht dat ik raar was haha. Hier is dat ook doodnormaal. Alsof er na 2 of 100 oppervlakkige gesprekken niks vervelends kan gebeuren. Of als je ze heel goed kent zelfs. Dan nog houd je zoiets niet tegen. Voor mij voelt het dus sowieso spannend bij een eerste keer maar ik doe het wel. Kan mijn kind moeilijk opsluiten. En de meeste mensen zijn gewoon oke. Ik probeer mijn kind wel zo op te voeden dat ze zou vertellen als er iets vervelends oid gebeurd en ze is sowieso heel mondig gelukkig (dat scheelt wel).

[Eendagsvlieg]

Bij onze school is afspreken wel echt een ding en dat zijn allemaal kleuters in een grote stad. Iedereen is elke keer bezig met wie waar kan spelen. Grappig dat het zo kan verschillen per school, hoeveel er al wordt afgesproken. Ik doe wel net als @turbs dat ik 's ochtends aangeef of er wel of niet afgesproken kan worden.

[Onweer]

Bedankt voor de tip! Ik ga dit onthouden. Mijne komt ook uit mei maar heeft al wel maat 80. Vind bij dit soort dingen heel lastig inschatten hoe lang de winter nog duurt en welke maat ze dan heeft. Vandaar niet te duur.

[Sade]

Je weet het nooit zeker maar je kunt dan wel een inschatting maken toch. Ik ben in een kleine stad opgegroeid en we wonen nu in een grotere stad, dat heeft niets te maken met dat je eerst wilt zien of er evt red flags zijn.

Concreet voorbeeld: er is 1 kind in zijn klas wat vervelend en onaangepast gedrag vertoond en waarvan ik de vader een creep vind. Ik wil echt niet dat hij daar gaat spelen. Als ik hem na een paar weken school had meegegeven dan had ik dat nog niet geweten.

Ik vraag aan de ouders van de kinderen die meekomen spelen altijd hun nummer, sommigen komen daar niet zelf mee. Vind ik bijzonder.

[Hallows]

Ik voel me nu bijna een ontaarde moeder maar ik heb m’n kinderen vanaf 4 echt altijd gewoon meegegeven Als kind het een beetje spannend vond ging ik nog wel eens mee om daar thee te drinken, en er werden altijd nummers uitgewisseld. Anders kunnen ze nooit afspreken toch, en ze keken er vanaf die leeftijd juist zo naar uit dat dat eindelijk kon! Heb ook nooit bedacht dat er iets zou kunnen gebeuren; maar misschien ben ik daar naïef in.

Edit: sorry was niet als reactie op jouw bericht bedoeld @Sade

[Spaarlamp]

@Sade

Ik vraag aan de ouders van de kinderen die meekomen spelen altijd hun nummer, sommigen komen daar niet zelf mee. Vind ik bijzonder.

Een vriendin van mij haar zoontje had een kindje mee bij hun thuis om te spelen, maar het op school ophalen ging best gehaast waardoor ze vergeten waren nummers uit te wisselen en geen tijd hadden afgesproken. Dat kindje was net nieuw in de klas dus ze kenden elkaar helemaal niet en wisten dus ook niet van elkaar waar ze woonden. Hebben ze via via haar nummer gekregen maar zij dacht echt verdomme zit ik hier straks de hele avond met dat kind

[Sproetjes]

Maar waar baseer je dan op dat het “een creep” is? De meest doodnormale mannen kunnen pedo’s zijn bij wijze van mja. Tenzij er op zijn voorhoofd staat ik gebruik coke ofzo.

[chasingrainbows]

Ja en sommigen gedragen zich al overduidelijk als een creep lol

[Sade]

Hahaha

[VanderWoodsen]

Ik woon ook in een stad en vanaf groep 1 wordt er al zeker druk afgesproken in de klas, ook kinderfeestjes etc.

[Indigo]

Ja, 2,5-3 was hier echt het ergste met driftbuien, dat we ook dachten dat het niet normaal was. Ook echt bewust mijn triggers zoeken enzo. Echt emotieregulatie + onvoorwaardelijke liefde testen + oververmoeid door geen dutjes meer. Half jaar later had ze geen enkele driftbui meer, is vanzelf overgegaan. Verder geen tips, maar sterkte! Vriendinnetje hetzelfde, die moest rond 3 jaar wel eens een weekend uit logeren omdat haar ouders de driftbuien niet meer trokken dan (en bij oma en opa poeslief natuurlijk ).

[Kikker]

Ben ik nou zo’n piepende overbezorgde moeder of is het normaal dat mijn kind met scoutingweekend naar een speeltuin 1,5 uur verderop is met de auto, geen idee wie er rijdt en we hebben uiteindelijk maar 1 onduidelijke foto gekregen. Ik wist dat we autostoeltjes mee moesten geven maar ging er misschien te naief vanuit dat ze hooguit een half uurtje zouden rijden?
Het is een groep met 6/7 jarigen en voor velen waaronder de mijne de eerste keer dat ze zoiets doen. Het zit me niet lekker ofzo, maar misschien stel ik me aan. Ik had wat meer communicatie wel fijn gevonden.

[girlonfire]

Ik heb geen idee, maar denk vooral waarom zou je als leiding in godsnaam 1,5 uur gaan rijden voor een speeltuin met een groep kinderen? Lijkt me vreselijk

[Shinshell]

Thanks voor je reactie! Fijn om die herkenbaarheid te lezen en fijn dat het over lijkt te gaan haha.

Hier ook altijd bij opa en oma poeslief! En thuis komen de uitbarstingen.

(Naast de uitbarstingen kan ze gelukkig ook super lief zijn hoor.)

[Spaarlamp]

@Shinshell

En thuis komen de uitbarstingen.

Ik heb een keer een video hierover gezien dat dat eigenlijk een goed teken is, want dat zou betekenen dat je kind zich bij jou/thuis veilig genoeg voelt om die emoties te hebben en te uiten. Blijft alsnog kut dat je met een boos kind zit hoor maar moest daar aan denken.

[Shinshell]

Jaa dat heb ik ook gelezen, dus dat is fijn. Ik hoop dat ze zich altijd veilig en geliefd voelt thuis, ondanks dat we soms boos worden. Het liefste wil ik nooit boos worden, maar ze triggert soms echt iets in me en dat voelt zij dan ook weer denk ik. Mijn dochter en ik zijn allebei hooggevoelig.

Dat die uitbarstingen alleen thuis komen vind ik aan de ene kant niet erg, maar aan de andere kant soms wel frustrerend, omdat andere mensen dit gedrag dan niet van haar herkennen en zeggen dat ze bij hen thuis zo’n engel is. Alsof ze onbewust willen zeggen dat haar gedrag aan mij ligt, omdat ik te gevoelig ben of haar te weinig structuur geef.

[Indigo]

Oh dat is echt heftig. En het is zo’n spiegel naar je eigen emotieregulatie. Ik heb van mijn kind echt geleerd dat ik daar zelf nog werk in te doen heb. ik trok de prikkels van haar uitbarstingen ook heel slecht. Ik blijf dan ook maar denken ‘ik ben de volwassene, zij het kind, zij moet dit nog leren, ik moet haar helpen’, anders viel ik zelf ook in de kindrol met boosheid enzo.