Ja, 2,5-3 was hier echt het ergste met driftbuien, dat we ook dachten dat het niet normaal was. Ook echt bewust mijn triggers zoeken enzo. Echt emotieregulatie + onvoorwaardelijke liefde testen + oververmoeid door geen dutjes meer. Half jaar later had ze geen enkele driftbui meer, is vanzelf overgegaan. Verder geen tips, maar sterkte! Vriendinnetje hetzelfde, die moest rond 3 jaar wel eens een weekend uit logeren omdat haar ouders de driftbuien niet meer trokken dan (en bij oma en opa poeslief natuurlijk
).
Ben ik nou zoān piepende overbezorgde moeder of is het normaal dat mijn kind met scoutingweekend naar een speeltuin 1,5 uur verderop is met de auto, geen idee wie er rijdt en we hebben uiteindelijk maar 1 onduidelijke foto gekregen. Ik wist dat we autostoeltjes mee moesten geven maar ging er misschien te naief vanuit dat ze hooguit een half uurtje zouden rijden?
Het is een groep met 6/7 jarigen en voor velen waaronder de mijne de eerste keer dat ze zoiets doen. Het zit me niet lekker ofzo, maar misschien stel ik me aan. Ik had wat meer communicatie wel fijn gevonden.
Ik heb geen idee, maar denk vooral waarom zou je als leiding in godsnaam 1,5 uur gaan rijden voor een speeltuin met een groep kinderen? Lijkt me vreselijk
Thanks voor je reactie! Fijn om die herkenbaarheid te lezen en fijn dat het over lijkt te gaan haha.
Hier ook altijd bij opa en oma poeslief!
En thuis komen de uitbarstingen.
(Naast de uitbarstingen kan ze gelukkig ook super lief zijn hoor.)
Ik heb een keer een video hierover gezien dat dat eigenlijk een goed teken is, want dat zou betekenen dat je kind zich bij jou/thuis veilig genoeg voelt om die emoties te hebben en te uiten. Blijft alsnog kut dat je met een boos kind zit hoor maar moest daar aan denken.
Jaa dat heb ik ook gelezen, dus dat is fijn.
Ik hoop dat ze zich altijd veilig en geliefd voelt thuis, ondanks dat we soms boos worden. Het liefste wil ik nooit boos worden, maar ze triggert soms echt iets in me en dat voelt zij dan ook weer denk ik. Mijn dochter en ik zijn allebei hooggevoelig.
Dat die uitbarstingen alleen thuis komen vind ik aan de ene kant niet erg, maar aan de andere kant soms wel frustrerend, omdat andere mensen dit gedrag dan niet van haar herkennen en zeggen dat ze bij hen thuis zoān engel is. Alsof ze onbewust willen zeggen dat haar gedrag aan mij ligt, omdat ik te gevoelig ben of haar te weinig structuur geef.
Oh dat is echt heftig. En het is zoān spiegel naar je eigen emotieregulatie. Ik heb van mijn kind echt geleerd dat ik daar zelf nog werk in te doen heb.
ik trok de prikkels van haar uitbarstingen ook heel slecht. Ik blijf dan ook maar denken āik ben de volwassene, zij het kind, zij moet dit nog leren, ik moet haar helpenā, anders viel ik zelf ook in de kindrol met boosheid enzo.
Ik vind die driftbuien ook heel lastig. Ben vooral best onzeker over hoe ik ermee om moet gaan. Ik wil graag een veilige haven zijn voor ons kind, en hem leren dat hij gewoon even door die emoties heen moet, hem nabijheid bieden, maar natuurlijk ook consequent blijven dat je niet met dingen mag gooien of mensen pijn mag doen. Maar des te meer ik die tactieken toepas des te bozer ons kind vaak wordt. Ben dan geneigd om de driftbui/woede/emoties te negeren, of om hem af te leiden, maar dat schijnt ook niet de goede manier te zijn. Zou hem het liefst leren dat hij bijvoorbeeld even in een kussen kan slaan, of diep ademhalen, en de emotie benoemen enzo, alleen dat lijkt hem echt 0 te doen, en werkt alleen maar averechts heb ik het idee. Kan dan zo bang zijn dat ik ervoor zorg dat hij later problemen krijgt met emotieregulatie.
Ik vergat dit laatst even toen ik weer een āik wil niet met jou pratenā naar mijn hoofd kreeg. Was zo kinderachtig gepikeerd na de zoveelste driftbui dat ik toen hij daarna naar mij toekwam zei āik wil niet met jou praten!ā ![]()
Ik wil het bekende Engel jasje aanschaffen voor onze baby die in april geboren gaat worden, maar nu twijfel ik over de maat. Ze vallen groot toch? Gaan we er dan wel lang(er) plezier hebben van maat 50/56, of toch beter pas in het najaar 62/68 aanschaffen?
Ik zou het najaar doen. Die van mij is van maart en hebben toen een grotere maat op de groei gekocht einde zomer. Hij past er nu nog in dus lang plezier van.
Ze vallen echt groot inderdaad! Maar in april geboren, zou ik ook 62/68 doen voor het najaar denk ik.
Heel wat anders:
Onze zoon van 14 maanden heeft veel honger, maar hij eet totaal nog niet met de pot mee. Hij krijgt nog steeds 3 flessen (of ās ochtends pap uit een kommetje, maar dat is inmiddels heel veel gedoe vanwege het zelf doen) die ik constant probeer af te bouwen, maar het lukt gewoon niet omdat hij verder nog niet genoeg eet.
Het lijkt wel steeds slechter te worden met eten, brood at hij bv. eerst heel goed maar nu ook matig. (Hij is ook een tijdje ziek geweest en ook een tijdje bij opa en oma die niet moeilijk deden over eten, dus wellicht een beetje verklaarbaar).
Nu wil hij sinds een week of 1,5 ook helemaal niet meer gevoerd worden en Ɣlles zelf doen, anders wordt hij driftig. Maar zo eet hij nog minder ![]()
Heeft iemand tips?
Hahaha ik kreeg zoān error van je zoon van 14 die nog 3 flessen kreeg.
Geen tips, maar wel herkenning. Zoontje van bijna 16 maand en drinkt ook nog 3 grote flessen per dag
eten gaat steeds beter, maar nog niet genoeg om een fles af te bouwen. Dat komt vanzelf denk ik dus wij proberen er geen druk op te leggen. Dat ie nog 3 flessen drinkt is geen probleem volgens de kinder diƫtist en arts, dus wij maken ons er ook geen zorgen om en proberen de flessen dus ook nog niet af te bouwen.
Edit wij laten hem wel alles zelf eten trouwens, omdat ie anders inderdaad helemaal niet eet
Brood laten prikken met een vorkje?
Hier ging eten wel echt beter toen we de flessen weghaalde. Omdat ze toen wel moest. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ook hebben we logopedie mee laten kijken en daar ook nog wel het een en ander van geleerd.
Hoe bewaren jullie herinneringen, knutsels, kaarten enzo van je kind(eren)? Mijn vriend wil het liefst alles bewaren maar dat is gewoon geen doen. We hebben nu van die grote plastic opbergboxen maar ik vind het onoverzichtelijk en met hoeveel er nu na een paar jaar al in zit, dan slibt ons huis dadelijk dicht van alle herinneringen. Ik denk ook, onze kinderen zitten als ze uit huis gaan echt niet te wachten op dozen vol knutsels, verjaarsdagskronen en kaarten. Maar helaas denkt mijn vriend zo niet. Hoe pakken jullie dit aan?
Mijn baby is nog te jong voor knutsels maar ik overweeg tzt fotoās te maken van de knutselwerkjes en daar eventueel een fotoboek van te maken. En dan misschien een paar dingen wel bewaren.
Ik heb van mezelf van vroeger stapels knutselwerkjes, maar daar kijk je alleen een keer doorheen als je gaat verhuizen ofzo ![]()
Verjaardagskaarten gooi ik weg. Kaartjes toen ons zoontje geboren is heb ik wel bewaard, maar omdat we een lastige start hadden heeft iedereen ook echt zn best gedaan er een persoonlijke boodschap in te zetten en dat vind ik anders dan tig kaarten met variaties op āgefeliciteerd en veel geluk samenā ![]()
Probeer je hem al 1 lepel te geven en zelf een andere vast te houden? Zo ervaart het als zelf doen en kan jij hem ondertussen voeren.
Anders gewoon wel zelf laten doen want hoe moet hij het anders ooit leren? als hij niet mag oefenen wordt hij ook niet beter/sneller
En als je hem 1 lepel geeft met pindakaas erop en hij likt dat eraf zijn dat al net zoveel kcal als 1 boterham. Kan misschien ook nog schelen
Maak van alles wat je de moeite waard vind aan tekeningen en zo een foto en maak daar een foto album van. Dan heb je het toch bewaard en neemt het niet zoveel ruimte in beslag.
Mijn ouders hebben bij elke verhuizing alles weggegooid, waardoor ik niks meer heb. Vind dat best zonde, had nog wel graag iets gehad willen hebben behalve een paar foto albums.
Ik zou zelf niet alles bewaren, maar misschien een paar knutselwerkjes in een doos bewaren op zolder. Lijkt mij heel leuk voor later.
Mijn dochter (6 maand) vind sinds de introductie van hapjes de eerste fles niet meer zo interessant en wil niet meer drinken. Duwt hem steeds weg of draait haar hoofd weg na een paar slokken. Ik vind dat ze wel iets moet binnen krijgen. Hier zitten mijn man en ik niet helemaal op 1 lijn.
Hij vind dat ze niet drinkt omdat ze geen honger heeft en ik denk dat het tijd is voor een eet ontbijt ipv een flesje. Nu vraag ik mij af wat voor Brinta achtig iets ik mijn baby veilig kan geven. Ik dacht zelf aan Bambix, maar ik hoorde van een vriendin die dietist is dat daar heel veel suiker in zit.
Wat voor pap geven jullie aan je kind?