Niet te moeilijk denken en het feestje niet te lang laten duren. Wat ze hier heel leuk vinden is stoelendans en degene die afvalt geeft de jarige zijn/haar cadeautje.
Houd er rekening mee dat de kinderen 2x sneller dan je denkt door het activiteitenprogramma heen gaan, laat het niet te lang duren en houd tijd over voor gewoon vrij spelen.
De leeftijden (maanden) die er achter staan aanhouden die kloppen vaak wel.
Dit! En het is generaliserend maar ik denk dat het soms bij jongetjes nog meer geldt dan meisjes.
We hadden als een activiteit een witte pet met textielmarkers versieren. De meisjes waren nog druk aan het tekenen toen de jongens er al lĂĄng klaar mee waren.
En inderdaad ook gewoon tijd voor zelf spelen. Ze hebben de grootste lol gehad met een geimproviseerde hinkelbaan in de tuin.
Qua tijd vond ik 2.5 uur precies goed.
Wij hadden allemaal spelletjes bedacht en mijn zoon was er akkoord mee.
Uiteindelijk niks ervan gedaan, want ze wilden gewoon spelen
.
Wij hadden cadeaus, cake versieren en daarna gingen ze gewoon spelen haha.
Wij hadden ook 2 a 2,5u gedaan.
Dit is waarschijnlijk een hele stomme vraag hoor, maar mijn dochter van 4 heeft nu op de basisschool een meisje waar ze regelmatig mee speelt en de vader van dat meisje vroeg of ze een keer met elkaar mochten afspreken na school. Nu denk ik dat mijn dochter dat stiekem heel leuk vindt maar ook héél spannend (heb al eerder gepost over haar extreme verlegenheid en verdenking van selectief mutisme, waar we overigens nog steeds voor op een wachtlijst staan) en ik vraag me eigenlijk af hoe zoiets gaat?
Ik denk voor een eerste keer dat we het sowieso vrij kort moeten houden of misschien gewoon naar de speeltuin moeten gaan of zo, maar hoe gaat dat als een kind na school bij jou thuis komt spelen? Ik heb dit nog nooit meegemaakt haha. Je geeft ze dan eerst wat drinken en wat lekkers lijkt me, maar is dat dan niet ongemakkelijk als je erbij zit? Er loopt ook nog een kind van 2 jaar rond. Ik denk dat mijn dochter sowieso niet gaat praten als ik erbij ben en dat andere meisje is ook vrij verlegen dus ik denk dat ze beter boven op haar kamer kunnen gaan spelen. Dan zet ik daar gewoon wat speelgoed weg (normaal speelt ze beneden)? Of begeleid je die kinderen dan echt? Sorry ik voel me echt stom hahaha maar ik heb nog nooit een vriendje of vriendinnetje over de vloer gehad dus SOS
Ik sprak in de kleuterklas vaak af van 14u (school is dan uit) tot 4 uur of half 5. Bij thuiskomst iets drinken en een snoepje en daarna mochten ze gewoon lekker samen gaan spelen. Soms was dat boven, soms beneden, soms knutselen oid. Ik speel zelf niet mee. Je kind die een speelafspraakje heeft is ook een beetje vrije tijd voor mijđ
Ja klopt eerst even lekker wat drinken en een snack uit school. Zou even aankijken wat ze doen als ze aan tafel zitten. Als ze toch gaan praten lekker laten en anders erbij gaan zitten en het gesprek een beetje op gang brengen. Qua spelen kan je het op haar kamer doen maar als ze daar normaal nooit speelt misschien niet heel succesvol? Als het nog wat ongemakkelijk is kun je ze ook aan tafel laten knutselen/kleuren. Dan zitten ze wel samen maar kunnen ze toch een beetje hun eigen ding doen. En wat ik ook vaak merk is dat mijn kind heel trots is op zijn speelgoed dus heel graag alles laat zien en ze dan vanzelf op gang komen.
Vergeet ook niet even te laten zien waar de wc is! Als dat andere meisje ook verlegen is vind ze dat misschien lastig om te vragen.
Spannend is dit hĂš! Ik heb het pas voor het eerst gedaan. De moeder van dat meisje dronk nog een koffie (vond ik ook wel fijn, want was best zenuwachtig over de verantwoordelijkheid voor een ander kind) en ging na een half uur weg. In totaal was het speelafspraakje 2 uur. Ze gingen eigenlijk gewoon lekker spelen = de hele woonkamer overhoop halen. Ik had ook wat knutselspullen klaargelegd, maar alles kwam automatisch best goed.
Veel succes!
Eens met alle antwoorden hierboven en als toevoeging: ik probeer altijd gewoon een beetje kletspraat over hoe het op school was als we aan tafel zitten. En als het awkward voelt put ik uit mijn âvragen uit een vriendenboekjeâ arsenaal, over dingen die ze leuk/lekker vinden, waar ze graag mee spelen, of ze (ook) broertjes/zusjes hebben enzo ![]()
Ha ik begrijp je hoor, ik heb hier ook gevraagd hoe lang zoiets nou normaliter duurt.
Ik merk dat het ook een beetje veranderd met de leeftijd hoeveel âsturingâ ze nodig hebben.
Ik kocht ook wel eens bij de Zeeman zoân ding waarbij ze stickers op een afbeelding moeten plakken of ging iets met ze bakken. Maar nu wordt het steeds meer âhands-offâ er vermaken ze zichzelf wel.
https://medbis.mediq.nl/nl/catalogue/product/12741/peespot-urineabsorptievilt
Het zal misschien al gelukt zijn; maar deze dingen zijn hier ook handig voor
Maar heb je vroeger zelf ook nooit speelafspraakjes gehad? Ik heb hier geen ervaring mee als âhostâ maar als ik vroeger een speelafspraakje had dan kregen we altijd wat te drinken en te snoepen zodra we thuis kwamen en verder gingen we gewoon zelf samen spelen, zonder verdere bemoeienis van ouders.
Ja natuurlijk wel maar ik weet niet meer hoe dat eraan toe ging toen ik 4 was?? Op latere leeftijd pakten we zelf wat drinken en lekkers en gingen we inderdaad spelen maar geen idee meer wat ik deed toen ik zo jong was.
Dan ben ik (aan de likes te zien) blijkbaar een uitzondering dat ik me dat nog wel herinner.
Mijn zoontje gaat nu sinds een maand naar school, hij is net 4. Hij keek er echt al maanden naar uit, hij wilde van alles leren en nieuwe kindjes leren kennen. Hiervoor ging hij 1 dag in de week naar het kdv. Maar hij heeft het best zwaar op school. Steeds koortsig en verkouden, dus dat zal ook niet meehelpen. Maar hij is enorm moe als hij thuiskomt, hij moet veel huilen. En komt ook niet perse blij thuis. Hij heeft wisselend zin om te gaan. Als ik hem vraag wat ze gedaan hebben weet hij het niet echt te vertellen. Vandaag was hij ook weer koortig thuisgekomen en moest hij erg huilen omdat een meisje met een stok in zijn nek had geslagen en er niemand met hem wilde spelen. Ik heb er echt een knoop van in mijn maag. Zijn juf belde vandaag toevallig na schooltijd om even te evalueren hoe het gaat. Die denkt dat hij misschien beter met halve dagen kan doorgaan om wat meer zelfvertrouwen te krijgen, ze merkt dat hij moe is vanaf de lunch. Dus dat gaan we sowieso doen. Maar ik gun hem zo een fijne, onbezorgde tijd. Is dit herkenbaar voor degenen die al kinderen op school hebben? En nog tips om hem wat te helpen? Hij wil heel graag contact met kinderen, maar durft er zelf niet echt op af te stappen.
Herkenbaar, vooral dat moeie en verlegen. Man ik zie mijn zoon nog tussen al die reusachtige vijf en zesjarigen staan ![]()
En bij ons reageerde hij âs avonds alles af dus huilbuien tijdens het eten en woedeaanvallen enzo. Hij ging wel 3 dagen naar het kdv dus was wel wat gewend.
Inmiddels zijn we bijna een jaar verder en is hij een stuk minder verlegen en heeft vriendjes en vriendinnetjes. Heeft ook nog wel zo zijn buien, maar het is ook wel echt een behoorlijk temperamentvol kind.
Ik zou misschien toch maar wat meer halve dagen doen als dat mogelijk en haalbaar is. Vooral omdat hij ook zo loopt te kwakkelen. Of nu even de vrijdag thuishouden ofzo?
Verder worden ze vanzelf wel zelfverzekerder en krijgen ze wel een klik met andere kinderen en gaan ze daarmee ook na school afspreken enzo. Dat komt wel daar zou ik me niet zoân zorgen om maken. Mijn advies zou zijn misschien wat rust in bouwen waar mogelijk en daarnaast afwachten.
Deels wel herkenbaar bij mijn zoon die ook sinds een maand naar school gaat en echt een kat uit de boom kijker is. Hij zegt ook niet te weten wat ze hebben gedaan is extreem moe, eet erg matig en vind vooral het sociale/buitenspelen nog lastig ondanks dat hij 4 dagen naar het kdv gaat. Hij vertelt ook dat een vriendje die hij kent van het kdv niet met hem wil spelen âomdat hij een monster isâ. Dat doet hem en mij daarmee verdriet, en ik vind het lastig dat ik hem niet meer kan beschermen maar ik denk dat het ook een belangrijke les is en hij kan leren te copen met teleurstelling. Thuis praten we af en toe over âstrategieĂ«nâ om toe te passen als hij dingen spannend vindt, wat wij doen als we iets spannend vinden en wat hij zelf graag zou willen doen/proberen. Succes de aankomende tijd!
Ach al jullie verhalen, dit gaat me wel aan het hart hoor.
Mijn zoon gaat over 2/3 maanden naar school. Ik vind het zo spannend. Vooral omdat ik hem niet meer kan beschermen en moet loslaten in de grote boze buitenwereld.
Ik hoop gewoon zo dat hij het leuk gaat hebben, een beetje meekomt met de rest en een fijne basisschooltijd zal krijgen.
Zo ging de start hier ook. Ik heb me er eigenlijk nooit zorgen om gemaakt. Onze dochter heeft altijd al echt tijd nodig om ergens te wennen en de overgang naar school is natuurlijk ook een héle grote stap. Ze gaat nu een half jaar en is er inmiddels helemaal vertrouwd en zichzelf.
Wbt dat met die stok en niemand om te spelen: Eerst was ons kind ook zo sneu en onder de indruk soms, ze moest echt nog leren hoe dat werkt allemaal. Nu komt ze af en toe juist met verhalen thuis dat ik denk: âOkeeee bijdehandje, zo te horen had jij ook een flink aandeel in deze kleuterruzieâ haha.
Wat ons heeft geholpen:
Samenvatting
- Geen haast voelen en gewoon op haar tempo opbouwen. Kinderen van 4 zijn niet leerplichtig dus neem alle ruimte die nodig is/die je praktisch gezien kan geven. Ook als kinderen 5 zijn en een volledige schoolweek nog te vermoeiend is kan je heel eenvoudig 5-10 uur per week vrijstelling vragen, dus echt: dit is heel normaal en heb geen haast! Onze dochter is gestart met 3 dagen en gaat nu 4. Maar als dat teveel is schakelen we weer even terug, bijv na ziekte of een druk weekend. Wij merken de vermoeidheid ook aan huilen uit school. Het begint meestal al meteen in de straat voor school haha, zit ik daar een kwartier met een boos/moe/overprikkeld huilend kind op de stoeprand
- Meer slaap en rust. Ons kind slaapt in schoolweken zo 13 uur per nacht. Uit school gaan we soms ook even een half uurtje rusten: een kort dutje of rustige luisterverhaaltjes luisteren op bed.
- Buiten schooltijd minder moeten, meer dingen doen waar je kind van oplaadt.
- Af en toe meedoen in de klas als er ouderhulp wordt gevraagd. Krijg je meteen ook meer een beeld van hoe het er in de klas aan toe gaat!
- Vriendjes maken komt hier nu pas wat op gang, sinds ze echt op haar gemak is. Dit is sowieso nog best los/vrij bij de kleuters, hoor. Er komen ook steeds nieuwe kindjes bij natuurlijk. Sinds kort mag ze soms ook na school spelen, dat helpt ook goed bij ontdekken wie ze leuk vindt om mee te spelen. Ik help haar hierbij door vooraf te zeggen dat ze vandaag iemand mag vragen en te bespreken hoe je dat dan kan doen, wie ze wil vragen etc.