Ha mensen, ik heb weer eens een vraag over slapen. Mijn kind van 2 (dat sowieso nog maar zes keer heeft doorgeslapen in zijn hele leven of zo) slaapt sinds de zomer weer echt ruk en mijn man zit er helemaal doorheen. Kind wilde de laatste maanden ‘s nachts telkens water, dat gaven we dan en dan sliep hij weer door. Sinds hij ziek was half november lukt het hem alleen nog maar om in onze armen in slaap te vallen en speelt dat bij het naar bed brengen en een aantal keer per nacht (waarbij hij soms ook nog water wil). Tip van het consultatiebureau was om met het water even een paar nachten door te zetten (dus niet geven en het protest van kind daarover te verdragen, om het af te wennen) maar het bij ons in slaap vallen wel toe te staan omdat hij die geborgenheid nodig heeft en dat vanzelf weer overgaat. Man is echter de wanhoop nabij en wil in de kerstvakantie gaan slaaptrainen (met laten huilen) zodat kind geen hulp meer van ons nodig heeft om in slaap te vallen. Ik snap dat wel maar wil hem die geborgenheid van bij ons in slaap vallen eigenlijk niet ontzeggen, vind dat heel moeilijk. Hoe kijken jullie hiernaar en/of hebben jullie ervaringen of tips?
Mans idee was eerst zelf proberen en dan hulp van een slaapcoach inroepen - dat laatste is dus zeker een optie, maar man wil zsm met slaaptrainen beginnen omdat hij uitstel niet trekt.
Kind wil niet bij ons in bed slapen, dan wordt ie woest ![]()