Tips, ervaringen & aanraders #10

Spreekt ze wel tegen andere volwassenen? Opa? Oma? Tegen andere kinderen?

De druk moet eraf. Hoe vaker wordt gezegd: wat is ze verlegen, of het dwingen om iets te zeggen, hoe moeilijker het wordt. Is er ooit iemand beter geworden nadat je onder dwang iets hebt gedaan? Werd het daar makkelijker door? Nee.

Wat wel helpt is het voorbeeld geven en dat gaat ze vanzelf overnemen. Daarnaast het steeds voor haar opnemen. Als je hoort: ze is nogal verlegen, zeggen: … gaat vanzelf praten als ze zich op haar gemak voelt, daar mag ze alle tijd voor nemen. En zelf kijken of je kleine stapjes met haar kunt nemen. Ik denk dat de juf vooral hard moet werken aan de band tussen haar en je dochter. En dat initiatief ligt toch echt bij de juf en niet bij jouw dochter.

Als het steeds erger wordt zou ik nog eens contact opnemen met die pedagoog. Het klinkt ook een beetje als selectief mutisme en dat is wel iets om goed in de gaten te houden.

Ik zou hier wel op korte termijn contact over opnemen met de leerkracht en dit bespreken.

9 likes

Ja! Mega fijn, wij zijn rond de 5/6 maanden ermee begonnen en heb wel het idee dat als hij wakker wordt hierdoor rustiger blijft en niet naar zijn beentjes gaat grijpen, waardoor hij ook snel weer in slaap valt.

1 like

@Bospaadje dankjewel voor je reactie! Zeker een goed idee en het helpt niet mee dat we weinig kleine kinderen in onze omgeving hebben. Wel wat neefjes en nichtjes bij wie ze ook verlegen is, maar na een tijdje wel wat meer loskomt. We proberen het ook samen te oefenen als we bijvoorbeeld boodschappen doen (kleine dingen, als in: “Geef jij de boodschappen aan de mevrouw?” en dat doet ze dan wel, maar het inderdaad echt het praten. @wiewatwaar deze term is nieuw voor mij maar ik herken me volledig in de tekst op deze webpagina. Inderdaad ook het op de hoede zijn, als we bijvoorbeeld in het winkelcentrum lopen en ze ziet een kindje uit haar klas, merk ik dat haar oogopslag verandert en ze helemaal in zichzelf gekeerd is. Terwijl ze juist heel goed is met woorden, ze kon al jong praten en heeft een enorme woordenschat.

@Vloeistof ja stom hè, ik was zelf ook erg verlegen als kind (wel in iets mindere mate dan zij, dus misschien dat dat het extra pijnlijk maakt. Faalangsttraining heb ik ook aan gedacht. Aan de ene kant wil ik er niet nóg meer nadruk op leggen (ook een pjinpuntje uit mijn jeugd haha, dat er altijd overal een oplossing voor moest komen dus ik heb veel van dit soort cursussen gevolgd) maar misschien zijn die er ook wel op spelenderwijs te vinden. Ik ga eens zoeken. Dankjewel!

@Moonfairy ik lees jouw reactie nu. Ze praat (volop) tegen mensen bij wie ze zich op haar gemak voelt. Dat is ons gezin (mijn man, ik en haar broertje) en beide opa’s en oma’s. Tegen tantes en ooms soms minimaal, als we echt langere tijd met hen samen zijn (bijvoorbeeld een weekend weg). Heel erg bedankt voor je reactie, ik heb volgende week weer een afspraak in het ziekenhuis staan dus zal het daar nog eens bespreken en er staat ook alweer een gesprek met de juf gepland.

3 likes

ik zou er ook eens met een pedagoog over praten. Wat Moonfairy al zegt, het zou ook selectief mutisme kunnen zijn en dat is echt iets anders dan verlegen.
Niet dat ze niet verlegen kan zijn hoor, maar meer dat je weet dat het ook iets anders kan zijn en dat ze daar bij geholpen kan worden. Want wat het ook is, verlegenheid of iets anders, het is gewoon ontzettend vervelend voor haar. En opmerkingen van een juf naar jullie (en ik hoop dat die juf er geen opmerkingen over maakt in de klas want dat kan ook niet) zou ik ook benoemen als in dat jullie dat niet meer willen.

edit: dit is een betrouwbare link https://www.parnassiagroep.nl/uw-probleem/ontwikkelingsstoornis/selectief-mutisme

edit2: ik wil haar niet bestempelen hiermee, echt niet! Maar er is niet veel over bekend en het is wel degelijk iets wat voorkomt en ik vind het zo kut als een kind niet de juiste hulp krijgt.

2 likes

Heb je misschien een ouder van een kindje in haar klas met wie je eens af zou kunnen spreken om te spelen? Of misschien weet de juf wie hier open voor zou staan als je nog weinig ouders kent/spreekt.

Dan zou je bij jullie thuis wat kunnen drinken samen en wellicht dat je dochter zich dan sneller op haar gemak voelt en tot spelen komt met het klasgenootje.

2 likes

Op welke leeftijd vinden jullie dat kinderen zo veel mogelijk op hun eigen kamer ‘moeten’ spelen?

Ik merk dat ik echt zo geïrriteerd raak van al dat speelgoed, duplo spoorbanen, smartmax en al die kleine rommeltjes ( gekregen traktaties / kermisspeelgoed) die de hele dag door beneden rondslingeren. We hebben 2 Smastad tafeltjes met 1 speelgoedlade waar zich in de loop van de tijd vooral zooi in is gaan ophopen. Mijn twee oudsten (6,5 en bijna 4) zijn voornamelijk de rommelkonten, terwijl ze echt een behoorlijk grote slaapkamer hebben waar M.i. ook best gespeeld kan worden. Opruimen is ook totaaaaaal niet aan ze besteed. Is elke keer weer een strijd. Er wordt maar steeds nieuw speelgoed gepakt.

Ik merk dat het mijn moment van ontspannen in de woonkamer totaal weghaalt omdat ik gewoon in de chaos van het speelgoed niet mijn rust kan vinden.

Nu wil ik eigenlijk gewoon al het speelgoed naar boven. De Smastad constructie weg ( want zitten ze nooit aan). Op die plek een leuk dressoir met daarin misschien wat knutsel spullen / spelletjes en eventueel een bak smartmax erin en voor de rest gewoon op 2 stokke stoelen na geen kinder dingen meer in onze kleine woonkamer.
Van mij mag er heus wel eens wat speelgoed naar beneden, maar dan aan het einde van de dag ook weer mee naar boven.

Ben ik nu heel onredelijk?

Mijn man zegt dat ze daar nog te jong moet zijn en ik er maar aan moet wennen, maar inmiddels heb ik er echt alleen maar stress en irritatie van.

Wij hebben zon trofast opberger staan, met die bakken. Op de slaapkamer staan er meerdere. En dan wissel ik gewoon de bakken af en toe. Knutselspullen rouleren mee maar leesboeken en aantal spelletjes liggen in andere kast altijd beneden.

Mijne is pas 2, maar moest vd makelaar al het speelgoed zoveel mogelijk verwijderen en eigenlijk ging het gelijk best goed zo dus dit hebben we er voor nu in gehouden.
In het nieuwe huis krijgen we een speelkamer beneden maar zie nog niet voor me dat ze daar alleen zou gaan spelen en dat doet ze in de woonkamer wel, zelfstandig maar niet alleen.

2 likes

Ik weet niet wat ‘nornaal’ is, maar ik herken het wel. Mijn oudste is 4,5, die speelt echt niet alleen boven. Soms tien minuten, dat is echt de max. Ik snap het ook wel, als haar broertje wel beneden mag spelen, ga ik niet van haar vragen dat ze op haar kamer gaat spelen. En ik haar daar ook wel jong voor, denk dat het vanzelf komt.

Ze moet hier wel écht opruimen voordat ze wat anders pakt. Uitzondering is teken-/knutselspul. Dat mag op tafel liggen, totdat we gaan eten en tafel moeten dekken. Misschien kan je dat toch consequenter gaan vragen? Mijn dochter is ook niet van het opruimen, maar ja, het hoort erbij. Dat scheelt misschien al? En dan kan je misschien alsnog wat spullen wegdoen / naar boven en de inrichting wat veranderen zodat het weer wat meer naar je zin is?

3 likes

Wat vervelend voor je dochter. Vroeger was ik zelf ook erg verlegen en dat werd dan inderdaad ook vaak benoemd, wat heel vervelend was.

Je geeft aan dat ze wel met wat kindjes zou willen spelen. Ik zou dan met de andere ouder kijken of er een afspraak gepland kan worden en dat je eventueel de eerste paar keren mee gaat of dat je juist bij jullie thuis afspreekt. Dit deed mijn moeder vroeger ook, want ik wilde wel graag spelen met andere kinderen en vervolgens speelde ik daar alleen.

Hier zou het niet eens een optie zijn, want ze blijven niet op hun kamer en gaan dan overal behalve in hun eigen kamer rommelen. :smiling_face_with_tear: @Uprooted

2 likes

Is het een idee om de hoeveelheid speelgoed flink te verminderen? Dat je een aantal grote bakken maakt en 3/4 gewoon wegzet, en om de x aantal weken weer een andere bak speelgoed neerzet? Een een ander opbergsysteem wat makkelijker bij te houden is?

Het kan echt zo veel worden met al dat speelgoed en ik herken het gek worden van de zooi. Kleine troepjes ruim ik sowieso 1x in de zoveel tijd op (weggooien).

Mijn oudste kinderen zijn 8 en 7 en het speelgoed dat echt van hun is (barbies, playmobil, hun eigen lego sets) staat op hun eigen kamer. Vooral mijn zoon vind het spelen op zijn eigen kamer echt heerlijk. Ik heb ook nog een peuter en kan ook niet de hele dag tegen haar zeggen dat ze er niet aan mag komen.

En opruimen: ze zullen wel moeten. De regel is nu dat ik van maandag t/m zondag niets zeg over de staat van hun slaapkamers (ik wil alleen een pad vrij hebben richting hun bed en kast) en dat ze zondagavond voor het slapen wel goed opruimen zodat ik even kan stofzuigen. Gaat ook zeker niet vlekkeloos hoor, maarja ik vond opruimen ook nooit leuk als kind. Niet alles kan/moet zonder problemen.

5 likes

Mijn 7 jarige speelt nooit in zijn eigen kamer eigenlijk. We hebben een klein appartement en in z’n kamer zou best wel wat gedoe spelen maar hij wil vooral graag in de woonkamer zijn.

1 like

Oke thanks voor al jullie reacties. Ik vind ook dat we consequenter moeten zijn over opruimen, dit is iets wat we echt samen moeten doen, want ze zijn nu zo gewend dat wij het gewoon maar aan het einde van de dag doen.
Ik ga denk ik de Smastad situatie inclusief enorme la weg doen, een leuk dressoir voor mijzelf en dan inderdaad 1 rouleerbak met spullen neerzetten.

Oh jongens en Sinterklaas moet nog komen :exploding_head: ( ik heb dus ook sinds 2 jaar als regel dat al het speelgoed waar ik niet om heb gevraagd van opa’s en oma’s gewoon daar thuis blijft, ik merkte toen ik dat deed dat er ook eindelijk spullen werden gegeven die ik vroeg - nieuwe pyjama’s, regenlaarzen, een bordspel, nieuwe schoolrugzak, een uitje etc. Ze zitten dus zelf ook niet op super veel speelgoed thuis te wachten).

4 likes

Ik heb nog niet echt wat oudere kindjes, maar misschien als je ziet dat ze ergens bijna niet meer spelen met iets dat je dit samen kan ‘doneren’? Ik denk zelf dat een rouleerbak ook een goeie is icm Trofast. Ik merk het nu al met mijn tweejarige, hoe meer aanbod je geeft hoe meer zooitjes overal, terwijl hij dat echt niet nodig heeft. Wil het ook even goed uitzoeken en en aantal grotere dingen rouleren.
Wel zijn we het zelf (helpen) opruimen er al in aan het brengen naar ook bij oma en dat gaat best goed. Snap je frustratie, vroeger speelden wij zelf ook echt haast nooit op onze kamers.

1 like

Wij zoeken elk jaar per kind minstens 3 stuks speelgoed/puzzel/spel uit (en dan geen kleine prulletjes) die ze meegeven aan Sinterklaas voor andere kinderen.

Zelf zet ik dingen waarvan ik ze (nog) niet weg wil doen/waarvan ik weet dat ze het nog leuk vinden maar even niet mee spelen, op zolder. Dan haal ik het na een paar weken of maanden weer naar beneden en zijn ze er weer helemaal blij mee. Dingen als treinbaan, Sylvanian Families en Playmobil bijvoorbeeld.

En inderdaad: koop een kast die je zelf mooi vindt om beneden speelgoed in te doen. Evt met wat manden er op met bijv Lego of Duplo (daar spelen ze hier veel mee maar past niet in de kast) zodat het toch leuk oogt.
Hieronder even zoals het bij ons ‘opgeborgen’ is. Er mag wel wat los spul op het kleed maar bijv niet in de zithoek.

5 likes

Herkenbaar! Mijn dochter zit inmiddels in de 2e, is net 5 jaar. Altijd een beetje op zich zelf en stil bij nieuwe mensen. De overgang naar de basisschool was behoorlijk wennen, daarbij was ik zwanger en kreeg ze begin dit jaar een broertje. Veel veranderingen. De juf plakte er gelijk de stempel “selectief mutisme” op en gaf aan dat we maar de GGD of iets moesten inschakelen. Wij denken dat de school eerst zelf wat moeite mag doen en een interne begeleider kan inschakelen. Verder doet ze het goed, gaat het inmiddels iets beter met de juffen. Ze heeft nu vriendinnen en gaat met plezier. Volgende week weer een oudergesprek, ik weet nu al dat ze weer gaat zeggen “ik kan haar niet beoordelen, ze zegt niet zoveel”.

Ik probeer het maar los te laten. Ze werken daar op zo’n manier van “tot je een hand geeft en mij aankijkt” mag je niet de klas in. Werkt bij haar echt averechts.

1 like

Mijn zoon was (en is) ook zo verlegen. Op verjaardagen sprak hij niet en deed hij gewoon zijn ogen dicht. Ik heb het altijd geprobeerd om zonder mening te benoemen (“Hij wil liever gezellig bij mij op schoot, hij praat liever niet”) en ik merkte wel hoe minder er gepusht wordt, hoe beter het gaat. Dat heb ik ook vaak aan de omgeving laten weten. Even een appje voor een verjaardag dat ze hem beter met rust konden laten etc.

Inmiddels is hij elf en zit het hem niet in de weg. Het is nog steeds geen kletskous maar kan in de klas wel verhalen vertellen bijvoorbeeld.

3 likes

Oohhhh ja. Nou kijk zoiets zou ik dus wel willen! Die manden zijn ook slim!

En idd er is een mega groot petit Amélie poppenhuis (:smiling_face_with_three_hearts:) waar dus nooooit mee gespeeld wordt (:sweat:), die ik echt nog niet wil wegdoen, dus we hadden al bedacht: die gaat naar zolder.

Oké thanks hier kan ik echt wat mee

2 likes

Omg dit doet de nieuwe juf van onze oudste ook. Elke ochtend een hand geven. Terwijl wij dat thuis sinds COVID niet meer doen ( ik mag het zelfs niet eens meer op mijn werk).
Mijn oudste is nogal sensitief en houdt niet zo van aanrakingen of knuffels ( ook niet van bijv opa’s oma’s of zusje) dus die heeft altijd liever een korte boks.

Dit mag dus niet van die juf. Ik heb gezegd dat hij dit niet prettig vindt en ik een simpel ‘goedemorgen juf ‘ met een boks een keurig alternatief vindt. Ze blijft hem gewoon pushen. Zo vreselijk ouderwets, ga dan in het klooster werken ofzo.

2 likes

Omg wat vreselijk klinkt dit @Uprooted @Velvetbetty . Wat een stelletje Bulstronks bij elkaar zeg. Hier mogen ze aanwijzen op een plaatje hoe ze willen groeten. Zwaaien, hand geven, boks, high five, knuffel. Ik vind sowieso dat de school fijn is. Bij ons speelt het niet maar ook kindjes die nog niet zindelijk zijn, gaan ze heel fijn en relaxt mee om (dus geen verwachting dat de ouders ze komen verschonen ofzo).

4 likes