Verhuizen naar het buitenland

Centraal Station
#680

Hoe gaan jullie om met “life events” die je mist of van een afstand meemaakt in je naasten kring?

Vanavond weer een zwangerschapsaankondiging gehad van iemand die dicht bij me staat en ik merk dat het steeds een beetje meer begint te steken. Omdat je dingen mist, mensen minder langskomen (begrijpelijk want alles verandert ook gewoon met een kleine) en het roept steeds meer de vraag op of ik zelf wel zover weg wil zitten als het voor ons zover is: ik zie mensen die dicht bij me staan ongeveer 4x per jaar dus dat is nog best wat, maar merk dat ik het steeds lastiger begin te vinden.

#681

dit is uiteindelijk voor mij de reden geweest om terug naar NL te gaan. heb je natuurlijk niet veel aan, maar wel de realiteit. en nu ik hier weer ben en alle life events meemaak, oma’s 80/90, 1e verjaardagen, en zelfs gewone verjaardagen, denk ik die hele shit verhuizing is het me wel waard geweest :face_holding_back_tears:

2 likes
#682

Ik heb een baan aangeboden gekregen wat echt mijn droombaan is, alleen mijn omgeving reageert vrrre van positief. Heeft iemand daar ervaring mee? Of kregen jullie wel steun?

Het is trouwens in Singapore.

10 likes
#684

Waarom reageren ze niet positief? Hoe denk je er zelf over?

Gefeliciteerd met de nieuwe baan :partying_face:

1 like
#685

Ik vind het jammer dat ik dat allemaal van minder dichtbij meemaak, maar dat hoort er helaas bij. Ik woon ook niet superver, dus voor bijvoorbeeld bruiloften ga ik nog wel terug, maar ik ga niet bij alle verse baby’s op kraambezoek. Maar heb ook weinig met kinderen, en zelf ook geen kinderwens. Kan me wel voorstellen dat als mijn ouders echt ouder (nu rond de 70 maar nog erg actief) of eventueel ziek worden, ik (tijdelijk) terug zou verhuizen om nog zoveel mogelijk tijd met ze door te brengen. En als mijn broertje eerdaags besluit om zich voort te planten zal ik ook wel wat vaker dan de huidige 3-4 keer per jaar gaan gok ik zo.

@chiren mijn omgeving was superpositief juist, maar ik ben ook niet naar de andere kant van de wereld gegaan. Krijg wel na 13 jaar een stuk minder bezoek, maar dat is ook prima. Zou het voor langere/onbepaalde tijd zijn, of zit er een tijdslimiet aan? Want in dat laatste geval moeten ze sowieso niet zeuren, dan ben je zo weer terug :smile:

1 like
#686

Gefeliciteerd! En ik weet niet wat precies de reden is dat ze niet positief reageren, maar als het gaat over dat je dan heel ver weg bent en ze je gaan missen begrijp ik dat ergens wel. Zo reageren mijn ouders/grootouders ook als ik zeg dat opnieuw naar het buitenland gaan een optie is.

Dat neemt niet weg dat ik persoonlijk vind dat je dat je niet moet laten tegenhouden aangezien het je droombaan is! Als je het niet doet zal je er mogelijks nog meer spijt van hebben, en zo’n kansen krijg je niet vaak denk ik.

#687

Ik denk dat ik in elk geval er een korte periode heen ga om mee te werken in dat bedrijf. Ze hebben me aangeboden om 3 weken die kant op te komen, volledig op hun kosten.

Het meest makkelijk uit te leggen punt is mijn gezondheid, ik ben serieus ziek (chronisch) en heb daardoor een aantal keer in het ziekenhuis gelegen voor een lange opname in de afgelopen drie jaar. Ik snap op zich de zorgen wel op dit punt. Maar ik moet al zo ontzettend veel inleveren dat ik niet ook nog eens dit wil inleveren. Nu is het nog te overleven, over een paar jaar misschien niet meer.

Daarnaast wordt er veel van gevonden dat ik overweeg mijn relatie en huidige baan dan achter te laten. Vooral mijn vriend wordt erg moeilijk gevonden omdat het ontzettend lang geduurd heeft voordat mijn omgeving open stond voor het wennen en accepteren van ons samen. Dat doen ze nu echt net een paar maanden na jaren gezeik hierover. En nu overweeg ik om weg te gaan :sweat_smile: niet dat hij er een probleem mee heeft want hij wil als het me daar bevalt best verhuizen.

Hebben trouwens anderen dat ook gehad? Dat een van de twee al voor de ander uitging om het een tijd te proberen ergens anders?

3 likes
#688

Ik zou het gewoon doen hoor. Is toch jouw leven?
En als je vriend mee wil komen, mocht het je zo goed bevallen, leuk toch?
Echt, het leven is zo kort. Als het nu mogelijk is, doen.

2 likes
#689

Stel je had gezegd ik ben chronisch ziek en ga naar arm Afrikaans land of iets dergelijks, dan snap ik dat ze denken doe maar niet voor het geval je in het ziekenhuis beland. Maar zolang je zorgverzekering in Singapore goed geregeld is zit je denk wel op een top plek qua gezondheidszorg als er iets gebeurd.

Ik zou je hart volgen, je leeft maar 1 keer en mocht het niks zijn ga je weer terug!

1 like
#690

Really

13 likes
#691

Gezondheidszorg is in arme Afrikaanse landen niet bepaald top toch? Vandaar mijn opmerking.

#693

Ah zo heb ik er niet eerder naar gekeken, thanks voor je uitleg!

4 likes
#694

Wij zijn terug naar Nederland verhuisd toen ik zwanger was van ons tweede kind. Vanaf de komst van de eerste ben ik me steeds meer gaan afvragen of ik mijn kinderen zo ver van familie wilde laten opgroeien.
Ik vond het ook erg jammer zover weg te wonen, toen mijn eerste neefje geboren werd.

#695

De gezondheidszorg in Singapore is erg goed. Ik heb er een tijdje gezeten en zou er zo weer heen verhuizen als ik een mogelijkheid had qua baan. Ik vind de meeste dingen (werk, gezondheidszorg, stadsplanning, openbaar vervoer, educatie) er veel beter geregeld dan in Nederland om eerlijk te zijn. De woningmarkt nu is heel moeilijk (maar goed, waar niet op het moment?), dus je zou kunnen proberen of er iets via je werk te regelen valt.

Ja, ik heb dat ook gedaan met mijn ex maar bij ons werkte het niet en gingen we uit elkaar (sorry, dit is waarschijnlijk niet het antwoord dat je wilde horen…). Hoelang zouden jullie long distance zijn?

2 likes
#696

Dank voor de reacties (ook @kika @morange )
Het zit ook wel in mijn hoofd dat ik in principe altijd terug kan als het gemis me te veel wordt. Ik vind het vooral lastig omdat dat ook impact heeft op mijn vriend (of relatie, als hij het niet wil). Praktisch gezien kan hij makkelijk naar Nederland (qua taal, werk vinden etc) maar hij woont zo graag hier en zou me echt rot voelen hem hier dan weg te halen. Maar goed, toekomst muziek.

Het zou ook wel helpen als ik het wat meer naar m’n zin heb om m’n werk. Maar houd vooral m’n hart vast als we ooit kinderen hebben. Nu rijden we voor een weekend (inderdaad ook voor bruiloften en verjaardagen etc) nog wel terug, maar als je zelf een kleine hebt, ben je denk ik een stuk meer beperkt.

4 likes
#699

Wat leuk! Goed bezig! Waar ben je gaan wonen?

4 likes
#701

Ik denk eerlijk gezegd dat het gewoon samen kan gaan, je eigen taal thuis praten en veel Nederlands kijken/lezen, maar toch met het land waar je woont verbonden zijn. Maar als je het vervelend vindt, dan kan je misschien meer Zweeds proberen te praten of wat meer dingen daar lokaal doen?

Zelf praat ik de hele dag Nederlands thuis sinds ik kinderen heb en op mijn werk ook voornamelijk. En ik vind de tv hier in Spanje over het algemeen vreselijk, dus dat kijk ik ook niet. Maar misschien ben ik niet een goed voorbeeld :see_no_evil:

5 likes
#702

En hoe zou je het zelf graag willen zien? Praten in je slaap in het Nederlands vind ik echt heel normaal, je bént toch ook een Nederlander? Je gaat naar alle waarschijnlijkheid nooit meer Zweeds zijn dan Nederlands.

Ik heb mij nooit echt geïdentificeerd met Nederlands zijn, tot ik in het buitenland woonde.

4 likes
#704

Is dit niet gewoon Dunning-Kroeger? Dat je juist nu je echt vloeiend bent in Zweeds, je ook bewust wordt van je gebreken?

Ik ben trouwens al mijn hele leven meertalig en volgens mij horen periodes hebben waarbij je minder klikt met een taal er gewoon bij! Ze zijn allemaal deel van jou en (ik ben geen linguïst lol dit is gewoon hoe ik het voel) soms is een taal handiger om een periode te verwerken/emoties te verwoorden, al is het in je hoofd en in je onderbewustzijn, dan een andere. Ik durf te wedden dat je Zweeds niet achteruit gaat, ondanks je dat gevoel nou misschien wel hebt.

9 likes
#705

Ja ik wist de officiële term niet, maar er is inderdaad zo’n bekend punt tijdens het leren van een taal. Dan denk je dat je al heel redelijk een taal beheerst, maar op een gegeven moment valt je dan op hoeveel je eigenlijk nog níet weet en word je je heel bewust van je tekortkomingen.
Dat heb ik ook gehad tijdens het leren van een taal op latere leeftijd en het gaat weer over. Gewoon doorzetten :relaxed:

5 likes