Volgens mij is het krijgen van kinderen vaak juist de reden dat mensen van elkaar scheiden/ uit elkaar gaan, dus best ironisch dat er wordt gezegd dat het krijgen van kinderen je relatie, leven, bestaan of wat mensen er ook van maken helemaal afmaakt? Ik heb dan wel een kind, maar dat is voldoende. Zowel mijn man als ik hadden al bepaald dat we maximaal 1 kind zouden nemen als er al een kind zou komen (je weet maar nooit), maar al na een paar maanden komen de vragen, wanneer komt de volgende? Nou, niet! Vind het echt bijzonder dat mensen meningen over de leefstijl van anderen vormen en die vervolgens uiten ook! Geen kinderen of te weinig kinderen is niet goed, maar als je teveel kinderen krijgt, krijg je ook commentaar… nou, doe lekker waar jezelf gelukkig van wordt!!
Jup, is hier ook al het geval.
Laatst vierden we onze trouwdag en een vriend van mijn man appte: gefeliciteerd! Maak er met z’n drietjes een leuke dag van…binnenkort met z’n vieren? En dan knipoogsmiley etc.
Eeh nee.
Dit is zo irritant ja! Bij elke nieuwe stap moeten er meteen vragen gesteld worden over een eventueel volgende stap. Ben je vrijgezel krijg je vragen, ben je aan daten gaan ze vragen of je al officieel bent, ben je net officieel (haat aan dat woord trouwens) dan komen de vragen wanneer je gaat samenwonen en zo maar door. Alsof er niks anders is om over te praten. Laat mensen lekker alles op hun eigen manier en tempo doen. Zo vermoeiend elke keer weer.
Toen mijn man en ik ons huis kochten was het ook meteen zo lekker veel slaapkamers, kunnen veel kindjes komen dan. Nou ik weet die kamers ook prima te vullen zonder kinderen hoor. En ja nu komt er een kind aan en ik ben net op de helft van mn zwangerschap en mensen vragen alweer hoeveel we er willen. Nou laat ik eerst deze er maar eens uit krijgen.
Dat mijn pony per se naar achteren moet op de pasfoto voor mijn paspoort. Ziet er niet uit, de komende 10 jaar een slechte coupe in mijn paspoort ![]()
Ik had laatst dat ze met een liniaal gingen meten of mijn pony nu net wel of niet mijn wenkbrauwen raakte. (Het was echt net niet maar er ging nogal een discussie aan vooraf.)
Oh hou op… ik kwam er zo achter dat glitteroogschaduw niet mag en moest het er snel afvegen. Ik zie er moe, ziek en getraumatiseerd uit in plaats van glamorous.
Echt?! Glitteroogschaduw staat helemaal niet in de regels… (een pony mag ook overigens, ‘ogen en gezicht moeten helemaal zichtbaar zijn’ maar dat is meestal wel met een pony).
Volgens mij krijgen die paspoortfotografen gewoon een soort power trip hiervan ofzo
Denk vooral dat ze er klaar mee zijn dat iedereen steeds maar terug gestuurd wordt omdat foto’s afgekeurd worden door de gemeente.

Jij op weg naar huis
heel herkenbaar, terwijl ik zelf ook wel last kan hebben van die kokervisie op het vinden van een man/relatie. Had een vriendin die precies zo had wat jij omschrijft, een soort permanente fomo en het ophemelen van relaties, het voelde daardoor soms ook als we samen waren alsof ik niet genoeg was en wat wij samen aan het doen waren (want er was altijd een gemist feestje/mogelijkheid tot man, etc)
Mensen (en dan vooral vrouwen) die geen ‘menstruatie’ of ‘ongesteld’ willen/durven zeggen. En dan dingen als last van mijn maandelijkse dingetjes” of “ja weer de tijd van de maand” gebruiken.
Hou toch op.
Ik vind echt alles beter dan de vrouwen die ongi zeggen. Wat een afschuwelijk ‘woord’ is dat.
Er stroomt bloed uit me ![]()
Er is op werk nu verzocht om de voordeur niet meer via de intercom open te doen, maar even naar de deur te lopen en dan open doen voor een bezoeker. Wat echt een kleine moeite is, want ons pand is echt klein en vanaf elke kamer ben je in no time bij de voordeur. Los van de kleine moeite, vind ik het sowieso al logisch dat je even naar de deur loopt als je een bezoeker ontvangt, maar dat terzijde.
Vraagt er nu een collega of we geen ring deurbel op kunnen aanschaffen, want dan zie je voor je open doet. Wat dacht je er van dat je gewoon van je luie reet komt en die paar stappen naar de deur gewoon zet om open te doen.
Ik ga over een paar dagen verhuizen en omdat de vorige huurder het niet naar wens van de verhuurder heeft achtergelaten zouden ze een schoonmaakbedrijf sturen. Dat bedrijf laat dus helemaal niks weten, ook niet na meerdere keren er achteraan gaan. Nu moet ik helemaal gaan haasten met zelf schoonmaken waar ik de komende dagen eigenlijk helemaal geen tijd voor heb en loop ik waarschijnlijk ook de schilder gigantisch in de weg. Had een hoop gedoe gescheeld als ze meteen hadden gezegd hier niemand voor te hebben
En de vorige huurder heeft een sleutel achtergehouden. De verhuurder is daar achteraan, maar die hoort ook maar niks. Cilinders vervangen doen ze niet ‘omdat het nog nooit is misgegaan’. Vind dat niet echt een fijn idee, zeker omdat ze schilderkosten (en schoonmaakkosten als ze schoonmakers nog geregeld krijgen) op de vorige huurder gaan verhalen
Cilinders mag je ook zelf vervangen.
Ik realiseer me de laatste tijd dat ik in mijn volledige twintigerjaren extreem dick-centered was. Alles draaide om daten, leuk uitzien voor aandacht, uitgaan voor aandacht en mannen ontmoeten, etc. Herken veel in jouw verhaal!
Gek genoeg ben ik sinds ik een relatie heb (10 jaar) juist meer met mezelf bezig en heb ik die male-gaze losgelaten. Als ik nu single zou zijn denk ik dat ik echt 0 behoefte meer zou hebben aan daten. Heb genoeg gedate voor een lifetime. 🫠
Kun je eventueel nog voorstellen zelf een schoonmaker in te huren en de factuur naar de verhuurder te sturen?
Vind het superinteressant wat je hier en in je vorige past allemaal zegt. Heb je misschien tips qua boeken oid om te lezen over dit onderwerp?
Huh dat is toch juist heel normaal en niet gek?