nog even @ de single discussie en decenteren van mannen maar lang verhaal
Samenvatting
Ik ben nu 8?? ofzo jaar single (op vorig jaar 3kwart jaar verkeringachtig rommelen met een ex) en ik heb ook niet gedatet (grotendeels om āgezondeā redenen maar heel eerlijk deels ook ongezond/niet volledig een vrije keus) en ook al vrij snel gekapt met one night stands na stappen. Ik heb altijd (hetero)relaties gehad vanaf mn 16e dus zeker 10 jaar bijna non stop met mannen aan het verkeren, maar ook echt steeds mee bezig als ik even single was - en eigenlijk ook al vanaf mijn 10e ongeveer heel erg veel bezig met jongens.
En ik heb zoān groei meegemaakt alsā¦ vrouw op een bepaalde manier. Normaal als ik Ć¼berhaupt het huis uit ging was ik altijd op een bepaalde manier bezig met mannen en een soort vage hoop dat ik een aantrekkelijk persoon zou tegen komen en dat die mij dan zou zien staan en wie weet was dat dan wel mijn droomvent. Maar ik was dus continu Ć©n zelfbewust Ć©n hyperalert op mannen - terwijl er ook heel veel āte luide/te niet popjesachtigeā vrouwhatende en vervelende mannen zijn die vreselijk kunnen neggen en heel publiekelijk dismissive zijn (waarbij ik heel lang dacht dat het aan mij als persoon lag, maar ik ooit oa op dit forum ontdekte dat meer vrouwen daar last van hadden) waar ik me toch ook iets van aantrok en het dus jarenlang bij mezelf zocht als andere vrouwen om me heen wel leuke aandacht van hen kregen. Ik voelde me als vrouw echt āminder goedā gebaseerd op de hoeveelheid en soort aandacht ik kreeg van mannen en vergeleek dat ook nog eens met vrouwen om me heen. Zelfs andere vrouwen en hun aantrekkelijkheid bekeek ik dus door male centered glasses en ik was ook soms gefrustreerd naar andere vrouwen toe die ik āniet leuk genoegā vond om meer aandacht te krijgen. Heel venijnig en krabbenmanderig, precies zoals 90s/y2k media ons heeft geleerd andere vrouwen naar beneden te halen, vaker wel dan niet in ~de strijd om een man.
Ik was ook best wel extreem gefocust op mijn uiterlijk, heel ijdel, en ging niet eens zonder foundation op ff snel boodschappen doen? Als ik erop terug kijk is het zo vermoeiend!!! Maar door de jaren heen is alles langzaamaan weggevallen. Ik datete toch niet dus dat āzoekenā naar een leuke man was toch voor niks. Ik kreeg steeds betere banden met mijn vriendinnen, en dat werden naast familie ook de sociale connecties die ik in mijn leven op de hoogste plek had staan. En ik heb in al mijn vreselijke ijdelheid ālelijkā kunnen zijn. Vooral het afgelopen jaar heb ik dat gevoeld, nadat ik weer met een man was geweest een tijdje waarin ik in oude patronen en valkuilen viel, en dat is denk ik de grootste bevrijding. ik kan ālelijkā de deur uit gaan zonder daar de hele tijd bewust van te zijn, zonder het me uit te laten maken dat ik dan geen sjans heb, zonder dat ik het mijn waarde als mens laat bepalen. Ik voel echt op heel diep niveau een switch van een groot deel van mijn waarde af laten hangen van mijn uiterlijk (en inherent daaraan dat mannen mij als begeerlijk zien), naar mijn uiterlijk op sommige dagen niet eens meer als concept zien dat ik bij mijn eigenwaarde of zelfliefde zou trekken, sta er niet eens bij stil soms. En ik had me denk ik echt niet zo kunnen ontwikkelen als ik niet zo lang single en vooral niet bezig met mannen of daten uberhaupt zou zijn geweest.
En ook mijn relatie tot vrouwen in het algemeen is zo verbeterd, ik kan met zoveel liefde naar vrouwen kijken, in hun volle glorie, en ze als net zo een volledig waardevol mens zien als ik mezelf ook kan zien, en dƔƔr compleet van houden. Ook van āvervelendeā vrouwen, van ābozeā vrouwen, van vrouwen die lak hebben aan de gendernormen en de waardering van het patriarchaat. En als dat niet gaat omdat ja sommige vrouwen zijn gewoon naar, vervelende mensen, puur slechte personen, dan vind ik je iig niet meer of iig extreem veel minder kut vanuit hƔƔt aangewakkerd door misogyn vuur.
Het is zo anders dan hoe ik (mede) vrouwen eerst zag en ik voel me ook milder naar andere vrouwen toe die wel in die krabbenmand zitten, zich omhoog proberen te werken naar een illusie van een prins op een wit paard. ik zit niet meer in die mand, ik ben door een gat aan de onderkant ontsnapt geloof ik.
Vind het daarin ook soms best heftig om te beseffen hoe vrouwonvriendelijk mijn omgeving was en hoe erg ik dat zelf ook was. Ik was een tijdje in mijn puberteit en adolescentie echt een pick me die het liefst zo grof mogelijk was en alle boosheid en haat die ik in me had om andere redenen op vrouwen channelde want dat was makkelijk en vonden de jongens leuk en grappig en zo was ik not like the other zeikwijven.
Nouja oke lang verhaal maar ja niet met mannen bezig zijn heeft meer voor mijn ontwikkeling als vrouw maar ergens vooral als mens (ik denk dat ik me letterlijk pas als mens heb kunnen ontwikkelen toen ik het āvrouwā hokje uit kon stappen) dan ik van tevoren had kunnen denken.
En ik ben nu nog wel eens met een vriendin die heel man centered is, continu bezig met de volgende scharrel, de volgende āoptieā, de volgende om op te crushen, en ik word er soms ZO onrustig van. Ik veroordeel haar nergens om en ik begrijp haar redenen en zij gaat weer door andere processen heen maar ik ga er steeds verder vanaf staan en vind het ook gewoon zo oninteressant. Ik merk ook steeds meer hoe gefocust zij kan zijn op haar toekomst waarin een relatie centraal staat en ze ook steeds bang is om āalleenā te eindigen en deels persoonlijk falen ziet in het niet vinden van een langdurige partner. En dan ben ik steeds zo blij voor mezelf dat ik me daar allemaal niet mee bezig hoef te houden en in mijn toekomst alleen ik en een vorm van community centraal staan, dat dat niet afhankelijk is van iets onvoorspelbaars en ik eigenlijk nergens echt in kan falen zolang ik bij mezelf blijf. Ik gun dat echt elke vrouw want het is zo bevrijdend en zaligmakend.
En de vorige huurder heeft een sleutel achtergehouden. De verhuurder is daar achteraan, maar die hoort ook maar niks. Cilinders vervangen doen ze niet āomdat het nog nooit is misgegaanā. Vind dat niet echt een fijn idee, zeker omdat ze schilderkosten (en schoonmaakkosten als ze schoonmakers nog geregeld krijgen) op de vorige huurder gaan verhalen