Maar dat je behoefte hebt om gewoon alleen te kunnen zijn zonder rekening te hoeven houden met dat er ieder moment iemand onaangekondigd op de stoep kan staan waarbij je diegene al dan niet binnen moet laten of je best moet doen om je grenzen te bewaken en diegene niet binnen te laten, betekent toch niet meteen dat je sociaal contact en al je vrienden/familie als negatief ervaart? Het zou mij echt ontzettende onrust geven als ik iemand in mijn omgeving heb die de gewoonte heeft onaangekondigd op mijn stoep te staan, en ik ben echt dolgelukkig met mijn vriendenkring en de familie die ik heb. Soms ongestoord alleen willen zijn en lieve, warme vrienden en familie hebben waar je een positief gevoel en beeld bij hebt kan écht naast elkaar bestaan.
Maar daar gaat men toch niet vanuit. Je kunt prima zeggen dat het niet uit komt. Ik kom echt uit een zoete inval familie en het brengt vooral ook zoveel voordelen met zich mee. Baal ook echt dat ik zelf niet meer zo dichtbij de rest woon en nu vooral mensen om me heen hebt die erin staan zoals velen hier.
Ik denk dat heel veel mensen afgelopen decennia zijn gaan geloven dat het leven heerlijk is als je zelf in charge bent van wie je wanneer ziet en je de rest van de tijd doorbrengt in een huis met enkel je gezin terwijl je tegelijkertijd ziet hoe dat tegen mensen werkt.
Om het maar zo te zeggen. In mijn familie is het grootste voordeel dat die zoete inval er ook vaak voor zorgt dat de kinderen onder de panne zijn. Zie vaak genoeg forummers klagen over situaties die in mijn familie simpelweg niet bestaan.
Aan de sneeuw.
Ik wil pompoenbroodjes met kaas eten maar dan moet ik naar de supermarkt en dan moet ik door de sneeuw. En met die sneeuw ben ik zo klaar mee na 3 dagen.
echt bij geen een van mijn vrienden zou ik denken ‘oh kom jij weer even voor mij bepalen wanneer ik wel en niet alleen mag zijn 
’ als ze ineens op de stoep zouden staan. omg je was in de buurt en je dacht aan MIJ? 
en ik ben echt hermit holbewoner trol #1, catch me any day mompelend in mn eigen vuil rond te schuifelen. twee weken geleden stond een vriend ineens voor de deur met koekjesdeeg om samen te bakken en ik denk er nog steeds elke twee minuten aan.
Wat een rare reactie dit.
Ik heb prima sociale skills, leef niet in een bubbel met stomme mensen (echt waar slaat dit ook op om te zeggen?) en iedereen is welkom bij me, maar stel het wel op prijs als je van te voren even belt en appt, de kans dat ik nee zeg is vrij klein, maar geef iemand in elk geval die ruimte en door zomaar voor de deur te staan doe je dat niet.
Kan me namelijk zat situaties bedenken waarin ik als iemand voor de deur staat geen nee durf te zeggen, maar dat het eigenlijk niet uitkomt. En dan is het voor beide geen leuke bezoek. Voor mij niet omdat ik me ongemakkelijk voel en denk voor de ander niet omdat die ook mijn ongemak aanvoelt.
Terwijl als je even 5 a 10 minuten van te voren belt of appt kan je soms net wel even die ruimte creeren, kan ik net even de stofzuiger en de dweil weg zetten of de wasmand met strijk even boven zetten.
Wellicht dat ik zelf niet prettig vind?
Prima dat jij en andere waaronder @Janniebeton het wel goed vinden als er zonder aankondiging voor de deur staat, maar om dan over de mensen die dat niet prettig vinden te zeggen dat ze social skills missen of dan vast geen leuke mensen in hun omgeving hebben slaat in mijn ogen nergens op.
Dat “gedeeld in Almere” op facebook onder posts nu ook op LinkedIn bestaat als “commenting for better reach”, of “cfbr”, of “comment voor meer bereik”, of “cvmb”.
Ja het is allemaal goed bedoeld en het gaat in dit geval om die vermiste vrouw in R’dam waar ik het bij zie, maar ik erger me er toch aan, je kunt toch ook gewoon een “.” typen of de post letterlijk delen/reposten.
Nee klopt je bent zelf wss de minst leuke persoon van je vriendengroep 
Is goed
dit is toch een gebrek aan assertiviteit? En dan nog, hoe vaak komt dit voor en hoe zwaar is het dan nou om even een kletspraatje met elkaar te maken, wat te drinken, etc. Lijkt me juist ook dat hoe normaler dit is, hoe minder druk erop zou staan dat je huis netjes is of dat de standaard heel hoog is voor dat het dan heel gezellig is ofzo.
Het beste is als mensen langskomen als je iets stoms doet als stofzuigen of de was opvouwen. Meteen een excuus om ermee op te houden.
Zoals ik ook zeg, omdat het als ik het van te voren weet, hoe kort van te voren je ook even belt of appt, het vaak wel kan, maar ik het zelf gewoon prettig vind om dan even die stofzuiger weg te halen.
Het is niet dat ik het niet leuk vind als iemand langskomt, juist wel, maar geef mij ook gewoon even de ruimte om te schakelen en te zorgen dat ik ook klaar ben voor een bezoek. En ja dat zal per persoon verschillen, maar in situaties schakelen ben ik nou eenmaal niet goed in en gelukkig weten mijn heel leuke vrienden dat en houden er rekening mee.
Uiteindelijk is het jn deze discussie ook een geval accepteeer dat anderen er anders over denken en dat niet iedereen het zo leuk vindt als jij.
ja precies dit en je daardoor eigenlijk een soort community mist. Ik denk, als ik de topics zo lees dat veel mensen hier juist best baat bij zouden kunnen hebben. Juist omdat de meeste er wat alleen voor lijken te staan in de opvoeding voor de kinderen en ook sociaal gezien wat afhankelijk zijn van partner (gezien er niet veel andere contacten zijn). Juist als je dan mensen om je heen hebt die op je kind kunnen passen en waar jij omgekeerd op die van hun past geeft dat meer vrijheid en ook wat meer sociale binding.
Jullie worden wel allemaal oud en boomerig ook zeg
Wat een onaardig gezeik weer. De een vindt het chill, de ander niet. Dan is de ene niet meteen de persoon met de beste social skills en de ander ook niet zonder. En sowieso, je bent meer dan de eigenschap “sociaal”. Je kan altijd mensen binnen laten, maar misschien praat je dan alleen maar over jezelf. Het zegt echt niks
Ik snap wel wat je bedoelt hoor. Ik vind spontaan bezoek leuk maar heb ook het liefst dat iemand dan even belt of appt met hee ik ben in de buurt, vind je het leuk als ik over 10 min bij je ben? Zoals nu lig ik bijv. nog in bed maar heb verder geen plannen, dus alleen maar gezellig als iemand langs wil komen. Alleen geeft die 10 min mij dan net de gelegenheid om niet in mn onderbroek en slaaphoofd de deur open te moeten doen. En het is niet zo dat mn vrienden me absoluut niet zo mogen zien maar als ik het voor het kiezen heb dan trek ik toch liever eerst iets aan.
Precies dit ja
Ik niet, en ik heb dat als kind zo gemist! Ik was overal welkom, maar mijn vriendinnetjes mochten niet bij mij thuis komen.
Ik zou willen dat vrienden spontaan op bezoek kwamen. Maar ik woon in the middle of nowhere en de dichtstbijzijnde vriendin woont 20 minuten verder.
Mijn ergernis voor vandaag: ik wil graag terug naar de stad verhuizen maar de prijzen zijn zo ontzettend hoog 
Ik vind het forum helemaal niet leuk meer haha
Mijn moeder is heel vaak bang dat haar broer op bezoek komt en dan legt ze haar jas in de woonkamer, als hij dan aanbelt doet ze die aan en zegt ze ‘ik had net mijn jas aangedaan om …… te doen ‘