Dit. Ik kreeg pas in de familieapp een berichtje van een babyfoto van een pasgeborene. Met als melding leuk hè X is bevallen van Y.
Is dus een dochter van een vriendin van m’n moeder van 30 jaar geleden. En ik ken haar broer nog wel en die spreek ik ook regelmatig, maar het boeit me geen reet. En ik zou het anders ook wel een keer horen en ik vind het niet chique om zomaar babyfotos naar Jan en alleman door te sturen.
Pf ja, al dat ziek-en-zeerpraat van ouderen, helemaal in een dorp… Met als bijkomende ergernis dat toen mijn moeder borstkanker had, ze niet meer normaal in het dorp kon lopen. Iedereen wilde weten hoe het met haar ging en of ze het al gehoord hadden van Gerda die het ook heeft maar het niet goed gaat, en Truus was ook al overleden etc. Meerdere keren kwam ze huilend thuis, haar prognose was goed, maar “dat was het bij Bep ook, en die is er ook al niet meer”. Dan wordt je wereldje erg klein.
Hahahah ja dit precies. Zó irritant. Helemaal beledigd dat ik die dingen dan niet weet “jaa dat heb ik echt wel verteld!!” Ehh nee mam.
Even generaliserend maar kan me voorstellen dat sommige mensen die ouder worden (en niet meer werken?) hun wereld kleiner en anders is geworden. Laat ze dan lekker vertellen over de dochter van de buurvrouw.
Herkenbaar. Wij zijn ook langzaam aan bezig geweest om dingen te herstellen/verbeteren die door de vorige eigenaar zijn gedaan.
Ligt onder het laminaat beneden ook nog een tegel vloer. Leuk als we ooit de beneden verdieping van aanpakken 
Mijn ouders doen dit ook, maar ik vind het eigenlijk wel handig. Als ik die mensen (of de ouders/kinderen van) dan eens tegen kom, kan ik altijd vragen hoe het nou gaat met hun nieuwe huis, (klein)kind, of ontstoken teen.
En ik blijf op de hoogte van de sappige nieuwtjes. Daar zitten verhalen tussen die ze zelfs in GTST niet verzonnen krijgen.
Eerste wat mijn opa vertelde als ik langs kwam “witte wie der dood is”
Echt altijd 
Het zijn ook niet alleen oude mensen, er is sowieso een fascinatie voor mensen die ziek zijn of komen te overlijden, en hoe tragischer hoe beter. Ik heb dat ook wel met dat ene programma op tv, nooit gekeken, maar dat mensen dan terminaal zijn en dan volg je ze. Geen idee of je ze echt tot het eind volgt of dat je dan na de serie een update krijgt in het nieuws. Vind dat ook altijd beetje bijzonder.
Edit: over mijn lijk heet het
Moet zeggen dat dat bij mijn ouders nog niet aan de orde is. Kan het me van bijv. mijn opa wel voorstellen maar mijn ouders staan echt nog volop in het leven. Vandaar dat ik het ook zo random vindt dat dit toch al optreedt.
Och ja en mijn oma sloeg altijd als eerste de krant open op familieberichten. Om te zien welke vage kennissen dood waren en vooral: welke namen eronder stonden. Om vervolgens daar weer verder over te roddelen.
Ik had een cliënt waar ik kwam voor de zorg en als ze dan de krant had zei ze altijd: ’ ff kijken of er nog dooie bij zitten die ik ken’ 
.
Was zelf al bijna 90
Heerlijke vrouw was dat.
Mijn oma las ook ooit de overlijdensadvertenties en dan mompelde ze weleens: ach nog zo jong
Toen keek mijn moeder ook eens naar die overlijdensadvertenties en zag ze dat het mensen van ruim in de 70 of begin 80 waren 
To be fair, mijn oma was toen 96 of zo dus voor haar waren die mensen jong
Ja dat zie ik wel vaker, dat mensen die ziek worden ineens ook veel vaker gevolgd worden op social media
Nee.
Oh wauw ik was helemaal van het bestaan van die creme vergeten! Die is idd echt goed.
Eieren die niet makkelijk pellen, zo frustrerend als het steeds zo aan die schil blijft plakken
In een glas heen en weer schudden en dan komen alle vellen vanzelf los! Ik geloofde er eerst niet in, maar werkt echt
Bedoel je dit als echte roepnaam voor bij de dierenarts? Ik noem mijn pluisjes ook van alles, behalve hun eigen naam. Tenzij ze direct moeten komen of ze iets aan het doen zijn wat niet mag.
Ik zie de dierenarts al voor me. Gasfabriek is aan de beurt.
Maar misschien willen de oude mensen het ook kwijt aan iemand. Als een collega van mij zegt mijn man (die ik niet ken) heeft kanker, dan zeg ik toch ook niet. Stop, die ken ik niet.
allebei stom als het een ‘grappige’ vieze term is maar als echte naam vind ik het ergst