Ja ik vind deze ook nog wel iets anders, tenminste, ik word ook heel snel emotioneel als het gaat om anderen (zowel positief als negatief) omdat ik dan zo zit van oh mijn god stel je voor je bent die persoon en je verliest je vader, of stel je voor je bent die persoon en je staat op dit podium te zingen, etc en dan voel ik dat helemaal mee - en ik kan mij wel voorstellen dat dat een beetje hetzelfde is als je voorstellen dat jijzelf je vader verliest bijvoorbeeld en dan dus “meevoelen” met de ander door je dat voor te stellen?
Of sla ik de plank mis is dat echt egocentrisch? 
dat zo zeggen is sowieso lomp hoor daar ben ik het mee eens, maar ik kan mij niet voorstellen dat de persoon daarmee bedoelt “ik ging erover nadenken en daar werd ik emotioneel van wil je mij nu troosten aub?”
