Oh wow, laatst heb ik op vakantie uit zo’n leenbieb een boek van “Suzanne Vermeer” gepakt als luchtig leesvoer en ik herinner me nog dat ik op een bepaald moment dacht “nou, lekker Suzanne, als je zo over vrouwen schrijft/denkt”. Was wel een oud boek dus ik dacht dat het daar misschien aan lag maar niet dus, haha,
Vind het ergens ook best kwalijk eigenlijk. Vooral omdat het altijd over “sterke” (niet echt) vrouwelijke hoofdrollen gaat met hele gedachtengangen beschreven. Zwak van zo’n uitgever dat ze daar dan niet gewoon een vrouw voor hebben gezocht.