Paywall remover?
1 like
Klm en dat ze met het wijzigen van het toestel ons veel minder goed plekken gegeven hebben dan we geboekt hadden en niemand ons lijkt te kunnen of willen helpen.
Ik had bewust stoelen op de voorste rij van economy comfort geboekt, omdat ik met een baby van bijna 1 vlieg. En nu zitten we in een gewone rij van 4 op de middelste 2 stoelen.
En heb ik net een halve paniekaanval gehad, omdat ik nu zo opzie tegen de vlucht en niemand ons lijkt te willen helpen. Ze kwamen alleen met nog kuttere stoelen of andere vlucht boeken als oplossingā¦
3 likes
Je kan dat geld gewoon terugkrijgen als je er voor betaald hebt. Ik heb het vorig jaar zelf meegemaakt toen de vlucht geannuleerd werd en we met een andere vlucht moesten.
Denk trouwens niet dat de medewerkers je niet willen helpen maar heeft wellicht te maken dar jullie op een andere vlucht gezet zijn waar anderen ook al stoel keuzes hadden geboekt.
1 like
Ik denk niet dat het geld terugkrijgen het issue is, wel dat je bepaalde stoelen boekt en er gewoon kutplekken voor krijgt en dat dan niemand je wil helpen
1 like
Maar het is kut en ze bieden alternatieven? Wat is daar niet helpen aan? Is helpen dan alleen andere mensen van de gewenste stoelen afpleuren?
3 likes
Ik zou in die situatie de opties nog kuttere stoelen of de boodschap neem een andere vlucht ook ff niet als helpen ervaren nee
8 likes
We zijn niet op een andere vlucht gezet, alleen ander vliegtuig dan ze bij boeken zeiden. Dus andere indeling.
En wat @Druppels zegt, dat geld kan me gestolen worden, het gaat mij er om dat ik heel bewust voor een bepaalde plek kies om de vlucht voor mezelf, kind en medepassagiers zo fijn mogelijk te laten verlooe en vervolgens zitten we er ergens anders waar ik geen kant op kan met mijn kind en dat voor niemand leuk gaat zijn.
Het gevoel van niet geholpen worden, komt ook omdat we van kastje naar de muur gestuurd worden. Gister 2x met klm gebeld en die wijzen naar het vliegveld en op het vliegveld zeggen ze weer dat ik had moeten bellen.
@Doperwt ja? Jij vindt boek maar een andere vlucht voor een dag later een goede optie terwijl ik daar al met al mn spullen en baby sta?
Dat maken jullie ervan? Zit een verschil tussen niet willen en kunnen helpen.
Je kan beter boos op KLM zijn dan de klantcontact medewerkers die er waarschijnlijk niks aan kunnen doen 
niet zelf gelezen en ik weet niet of de opmaak helemaal mooi kopieert, het is een gescand document
Betreft: ontsporend discours over euthanasie bij psychisch lijden schaadt kwetsbare patiƫnten
Edelgrootachtbare heer,
Ik schrijf u vanuit mijn grote bezorgdheid als psychiater, werkzaam in de zorg voor de meest
kwetsbare patiƫnten met psychiatrische aandoeningen, over het ontsporen van het discours rondom
euthanasie bij psychisch lijden en de uitwerking die ik hiervan waarneem in de klinische praktijk in
Nederland. Samen met een groeiend aantal collega-psychiaters krijg ik de indruk dat de grenzen die
de Euthanasiewet stelt aan zorgvuldige toepassing bij psychisch lijden, steeds verder worden
opgerekt en dat hierdoor kwetsbare en steeds jongere patiƫnten gevaar lopen onnodig te overlijden
door euthanasie.
Het onderwerp euthanasie bij psychisch lijden is juridisch en medisch-psychiatrisch een ingewikkelde
kwestie die niet alleen veel oproept bij patiƫnten, naasten, zorgverleners en beroepsverenigingen,
maar inmiddels ook breder in de maatschappij voor veel beroering zorgt.
Dit laatste heeft onder andere te maken met de indringende publiekscampagne rondom dit gevoelige
onderwerp van kinder- en jeugdpsychiaters Menno Oosterhoff, Kit Vanmechelen en de door hen
opgerichte STICHTING KEA, waarin zij in hun artsen rol aanhoudend en op weinig genuanceerde wijze
niet alleen aandacht vragen voor het onderwerp euthanasie bij psychisch lijden, maar ook
propageren dat euthanasie laagdrempeliger als behandeloptie beschikbaar gesteld moet worden aan
patiƫnten binnen de reguliere GGZ. Ze stellen hierbij in hun publiekscampagne dat patiƫnten met een
euthanasievraag bij voorkeur door de eigen behandelend psychiater zouden moeten worden
geƫuthanaseerd, een problematische stellingname, waar op medische en ethische gronden de nodige
kanttekeningen bij geplaatst kunnen worden.
Naast STICHTING KEA is er inmiddels door enkele andere psychiaters de kennisnetwerkorganisatie
THANET opgericht, die zich eveneens richt op het stimuleren en verruimen van mogelijkheden voor
euthanasie bij psychisch lijden binnen reguliere GGZ-instellingen en dit doel hoopt te bereiken door
het opstellen van praktische richtlijnen, zorgstandaarden en protocollen, die beogen de drempel voor
psychiaters om euthanasie te verlenen aan hun patiƫnten te verlagen.
Belangrijke doelstelling van zowel STICHTING KEA als THANET voor het publiekelijk aanjagen van de
discussie over euthanasie bij psychisch lijden op radio, tv en social media, en het bieden van
consultatie aan psychiaters om toepassing ervan in de reguliere GGZ te vergemakkelijken, is dat men
de wachttijden voor euthanasieprocedures bij Expertisecentrum Euthanasie te lang vindt voor de
patiƫnten die zich hier met een euthanasievraag melden.
O.a. in een serie recente Linkedln posts van STICHTING KEA wordt euthanasie bij psychisch lijden
openlijk en indringend aangeprezen als een humane oplossing of zelfs een ābehandeloptieā genoemdvoor wanhopige patiĆ«nten, ondersteund met emotionele verhalen van zowelkwetsbare patiĆ«nten als
hun naasten. Onlangs werd het verhaal van een 17-jarige patiƫnte die werd geƫuthanaseerd breed
verspreid op social media, waarbij via STICHTING KEA zelfs het zeer persoonlijke verhaal van
aangedane familieleden breed werd verspreid om te benadrukken hoe goed het was dat deze
patiƫnte uit haar lijden verlost was en dat haar leven niet meer levenswaardig was.
Ik signaleer gevaarlijke bijwerkingen van de huidige ongebreidelde promotie van euthanasie bij
psychisch lijden, waarbij zowel de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP) als
patiƫntenorganisaties als MIND erg veel moeite hebben om het debat hierover intern aan te gaan, uit
angst voor een toename van verdeeldheid in de achterban. Hierdoor blijft het debat met name
steken op het teleologische niveau van het 'vlotter praktisch inregelen van euthanasie in de reguliere
GGZ-praktijkā en ontbreekt serieuze ethische discussie. Hierbij voeren de protagonisten van zowel
STICHTING KEA als THANET voortdurend aan dat euthanasie bij psychisch lijden binnen de huidige,
vrij breed geformuleerde, Euthanasiewet prima mogelijk is en dat psychiaters minder terughoudend
moeten zijn. Zelfs demissionair minister van VWS Dijkstra benadrukte dit standpunt onlangs, wat voor
veel ophef onder psychiaters zorgde.
Op het laatste Voorjaarscongres van de NVvP hoorde ik, tijdens een symposium georganiseerd door
STICHTING KEA, Jeroen Recourt in zijn rol als coƶrdinerend voorzitter RTE, verklaren dat hij de
richtlijnen van de NVvP strenger vond dan de RTE-richtlijnen en dat wat hem betreft de
strafbaarstelling van euthanasie wel uit het strafrecht zou mogen, zodat de drempel voor psychiaters
mogelijk wat lager zou kunnen worden om euthanasie te verlenen aan hun patiƫnten. Hij stelde in
zijn betoog dat euthansie niet meer āstafbaar, tenzijā¦ā zou moeten zijn, maar āniet strafbaar, tenzijā¦ā.
In zijn presentatie liet de RTE-voorzitter grafieken zien, waaruit een opvallend scherpe stijging in de
vraag om euthanasie bij psychisch lijden bleek vanaf 2011. Dat was niet toevallig ook het jaar waarin
de toenmalige minister van VWS een zeer forse bezuinigingsoperatie voor de GGZ aankondigde, die
tot op de dag van vandaag voortduurt.
Hoewel de uitgaven aan GGZ in Nederland slechts een fractie vormen van de totale uitgaven aan
gezondheidszorg in Nederland (ruim drie, versus honderd miljard euro per jaar) en er lange
wachtlijsten zijn juist voor de ziekste patiƫnten, gaan de bezuinigingsmaatregelen van de overheid
onverminderd door. Dat helpt uiteraard niet bij het creƫren van meer perspectief voor ernstig zieke
psychiatrische patiƫnten die worstelen met een euthanasiewens. Het vergroot het stigma op ernstig
psychisch lijden verder en versterkt de maatschappelijke uitsluiting waar deze patiƫnten vaak al mee
te maken hebben.
Enkele bijwerkingen van het ongebreidelde euthanasiediscours op een rij:
- Stichting KEA en THANET ondermijnen het vertrouwen van patiƫnten en naasten in de reguliere
GGZ door enerzijds te suggereren dat psychiaters en andere GGZ-behandelaars geen oor hebben voor
de noden van patiĆ«nten met een aanhoudende doodswens/chronische suĆÆcidaliteit (wat feitelijk
onjuist is) en anderzijds door te pleiten voor veel ruimhartiger toepassen van euthanasie door
psychiaters binnen reguliere GGZ-instellingen zelf.
Ik krijg steeds vaker verontruste berichten van patiƫnten, naasten en zorgverleners die zich afvragen
of ze (jonge) patiĆ«nten met een doodswens of suĆÆcidale neigingen nog veilig kunnen verwijzen voor
behandeling naar een GGZ-instelling, wanneer daar dokters werken die net zo enthousiast zijn over
euthanasie bij psychisch lijden als de psychiaters van STICHTING KEA en THANET.2. M.n. STICHTING KEA en vooral haar oprichter, psychiater Menno Oosterhoff, oefenen via
publiekelijk verspreiden van verhalen van kwetsbare patiƫnten en hun naasten in hun rol als medicus
aanhoudend ongepaste morele druk uit op psychiaters binnen GGZ-instellingen om vlotter tot
euthanasie over te gaan en hiervoor praktische protocollen te ontwikkelen.
- Patiƫnten en naasten worden, m.n. door de publiekscampagne van STICHTING KEA, expliciet
aangezet tot het opeisen van euthanasie bij de GGZ-instelling en de behandelend psychiater bij wie ze
in zorg zijn. STICHTING KEA, maar ook THANET hanteren hierbij het, vanuit medisch-psychiatrisch
oogpunt onjuiste, narratief dat een aanhoudende doodswens bij psychisch lijden gelijk gesteld kan
worden aan een doodswens bij terminaal somatisch lijden en derhalve als zodanig behandeld kan
worden door artsen als het gaat om het verlenen van euthanasie aan psychiatrische patiƫnten.
Het activistisch optreden van zowel psychiaters van STICHTING KEA als THANET drijft een wig in de
behandelrelatie tussen behandelend psychiater en patiƫnt met doodswens, wanneer de
euthanasievraag van de patiƫnt door psychiater op inhoudelijke gronden niet gehonoreerd kan
worden. Afwijzing van de euthanasie maakt het motiveren van patiƫnten voor openstaande
behandelopties moeilijker, zo merk ik nu al bij de second opinions in de euthanasietrajecten, waarbij
ik zelf was betrokken. Euthanasie wordt in dergelijke gevallen door ernstig zieke, kwetsbare
psychiatrische patiƫnten vaak als een aantrekkelijker behandeloptie gezien om hun lijden te
verminderen dan het aangaan van een nieuwe intensieve behandeling, die tot vermindering van
lijden kan leiden. Voor patiƫnten blijkt het feit dat de psychiaters van STICHTING KEA en THANET
openlijk over āuitbehandeldeā psychiatrische aandoeningen spreken en deze gelijk stellen aan
uitbehandelde terminale somatische ziekten, een belangrijke reden te zijn om de hoop op verder
herstel te laten varen. Dit verhoogt vervolgens tevens de kans op suĆÆcide bij deze kwetsbare
patiƫnten.
- De psychiaters van STICHTING KEA verhogen aantoonbaar het risico op suĆÆcide bij kwetsbare
mensen door aanhoudend in publieksmedia, samen met patiƫnten en naasten, euthanasie te
presenteren als humane, haast aantrekkelijke manier om eenzame suĆÆcide te voorkomen. Hierbij
laten zij na om in hun communicatie te wijzen op hulpverlenende instanties bij suĆÆcidaliteit, zoals
113online. Toen ik persoonlijk KEA-psychiater Oosterhoff adviseerde om dit wel te doen, gaf hij aan
niet te geloven dat zijn publiekscampagne over euthanasie zou kunnen leiden tot meer suĆÆcidaliteit,
wat in strijd is met de wetenschappelijke kennis op dit gebied.
- Er is inmiddels in de psychiatrische praktijk sprake van toenemende oprekking van het wettelijk
zorgvuldigheidscriterium āuitzichtloosheid van het lijdenā bij beoordeling van de euthanasievraag van
psychiatrische patiƫnten, doordat veel GGZ-zorgaanbod de afgelopen decennia is weggesaneerd door
beleid van het ministerie van VWS en de uitvoerende zorgverzekeraars. Het betreft hierbij vooral
GGZ-ketenzorg voor de behandeling van de kwetsbaarste GGZ-patiƫnten, waardoor deze sneller in
een situatie terecht komen dat er geen passende behandeling meer geboden kan worden. De
uitzichtloosheid die dit bij zowel hen, hun naasten, als ook hun GGZ-behandelaren wordt veroorzaakt,
zorgt steeds vaker voor het honoreren van een euthanasiewens is de indruk van mij en veel collega-
psychiaters, die werkzaam zijn in de zogenaamde ācruciale GGZā.
De relatie tussen het steeds kariger zorgaanbod in de GGZ voor de ziekste patiƫnten en de
toenemende vraag naar euthanasie bij psychisch lijden wordt overigens in de publiekscampagnes van
met name STICHTING KEA, maar ook THANET ontkend of gebagatelliseerd.
- Publiekelijk propageren van euthanasie bij psychisch lijden door met name STICHTING KEA maakt
het ook voor naasten van patiƫnten met een chronische doodswens moeilijker om de moed erin te
houden en patiĆ«nten te blijven ondersteunen. Zeker bij herhaalde suĆÆcidepogingen van patiĆ«nten kaneuthanasie voor naasten als een oplossing gaan voelen van hun beproeving, opgrond waarvan
naasten impliciet, maar ook expliciet druk kunnen gaan uitoefenen op patiƫnten om een
euthanasietraject te overwegen, zo is mijn ervaring. Dit maakt het voor patiƫnten uiteraard nog
lastiger om de hoop niet op te geven en te kiezen voor blijven leven.
Op grond van bovenstaande ondersteun ik dan ook als bezorgde psychiater de suggestie van
(De Stichting namens naasten en nabestaanden) om na te gaan
of de eerder genoemde casus van de 17-jarige patiƫnte, die onlangs overleed door euthanasie, te
onderwerpen aan verkennend strafrechtelijk onderzoek, zich toespitsend op de vraag in hoeverre de
naasten van deze kwetsbare patiƫnte, in samenwerking met de bij deze euthanasie betrokken KEA-
psychiaters Oosterhoff en Vanmechelen, de jonge patiĆ«nte beĆÆnvloed hebben in haar keuze voor
euthanasie, waarbij er bovendien aanwijzingen zijn vanuit de door STICHTING KEA publiekelijk
verspreide informatie over deze casus dat patiƫnte niet meer volledig wilsbekwaam haar eigen recht
op leven kon beoordelen of haar eigen zorgvraag in een situatie van nood nog kon behartigen.
Ter onderbouwing van bovenstaand vermoeden, verwijs ik naar een interview dat psychiater Kit
Vanmechelen gaf aan de Volkskrant, waarin zij verklaart:
"Na zoān lange tijd is er bijna geen ruimte meer om met mensen het gesprek aan te gaan over de
vraag of er nog behandeling mogelijk is. Het lijden dat ik zag, was verschrikkelijk. Ik kwam bij mensen
die al jaren niet meer uit bed kwamen en niemand meer zagen. Anderen hadden vreselijke angsten.
Of ze hadden zoān ernstige dwangstoornis dat ze vrijwel niets meer konden aanraken. Dat zijn
vreselijke taferelen. Onvoorstelbaar, hoelang mensen het soms vol hadden gehouden. En ze kregen
vaak ook nog het verwijt dat ze niet genoeg hun best hadden gedaan om beter te worden. Mensen
leden soms zo ondraaglijk, dat ik bijna moest huilen of braken als ik er wegging. Verpleegkundigen
zeiden: zo laten we onze beesten nog niet doodgaan".
Mijn vraag bij dit citaat is of een arts/psychiater op grond van diens artseneed niet de plicht heeft om
het lijden van een patiƫnt in een dergelijke zorgwekkende toestand te verlichten in plaats van de
patiƫnt aan zijn lot over te laten.
Daarnaast vraag ik me af of het verlenen van euthanasie bij dergelijk ernstig psychisch lijden niet veel
meer een āultimum refugiumā zou moeten zijn, waar veel terughoudender en discreter mee zou
moeten worden omgegaan dan momenteel steeds vaker het geval is. Het streven van STICHTING KEA
en THANET om euthanasie bij psychisch lijden tot een regulier zorgaanbod te maken bij ernstig
psychisch lijden, gaat mijns inziens niet alleen een ethische, maar ook een medische grens over.
Of hier ook in juridische zin grenzen overgegaan worden is uiteraard ter beoordeling van in deze
complexe materie ingevoerde juristen.
Tot slot:
De opvallende toename van het verlenen van euthanasie bij psychiatrische patiƫnten in Nederland
trekt ook internationaal aandacht.
Op 14 april j.l. verscheen in The Sunday Times het artikel: 'This Dutch woman is physically healthy -
and choosing euthanasia at 33ā (https://archive.ph/OuDIZ).
In dit Britse artikel vallen enkele zaken op:
1.Expertisecentrum Euthanasie had onlangs het euthanasieverzoek op grond van psychisch lijden van
de in het artikel opgevoerde patiƫnte afgewezen, waar patiƫnte het niet mee eens was, waarop ze op
zoek ging naar een psychiater die haar wel wilde helpen om via euthanasie te sterven.2. Ondanks eerdere afwijzing van haar euthanasieverzoek door het gespecialiseerde
Expertisecentrum Euthanasie, zag psychiater Oosterhoff blijkens het artikel korte tijd later ineens wel
gronden om haar te euthanaseren en vond hij hierbij een psychiater die bereid was om hiermee in te
stemmen. Dit is opvallend, te meer daar mij uit het artikel niet eenduidig blijkt dat sprake is van
āondraaglijk lijdenā bij deze patiĆ«nte en het de vraag is of haar lijden inderdaad āuitzichtloosā is, zoals
de Euthanasiewet vereist.
- In het Times-artikel wordt hiermee de indruk gewekt dat een euthanasie-enthousiaste psychiater
als Oosterhoff de wettelijke zorgvuldigheidseisen in de Euthanasiewet ruimer interpreteert dan
eerder zijn collega-psychiaters van het Expertisecentrum Euthanasie, die het euthanasieverzoek van
deze patiĆ«nte niet in behandeling namen, en dat āeuthanasie-shoppenā van patiĆ«nten na eerdere
afwijzing van een euthanasieverzoek dus kan lonen. Dit lijkt me een uitermate onwenselijke
ontwikkeling, die willekeur in de toepassing van euthanasie bij psychisch lijden in de hand werkt.
Hierbij is het de vraag hoe onafhankelijk de second opinion i.h.k.v. het euthanasieverzoek bij deze
patiƫnte eigenlijk was in het geval dat Oosterhoff hiervoor eveneens een euthanasie-enthousiaste
collega-psychiater heeft gevraagd uit zijn netwerk.
Ik vraag me af of de euthanasie-enthousiaste psychiaters in Nederland hiermee niet feitelijk op eigen
gezag de Euthanasiewet aan het oprekken zijn tot een wet āVoltooid levenā voor mensen die klaar zijn
met leven of ālevensmoeā zijn.
Dank voor uw aandacht.
Hoogachtend,
12 likes
Wow thanks
3 likes
Poah okƩ ben blij dat ik het eindelijk zelf heb kunnen lezen. Dank!
7 likes
Dat ik altijd moeite heb met de huisarts bellen. En heb ik eindelijk de moed gevonden, krijg je een bandje en moet je later vandaag weer bellen.
2 likes
eerste ergernis: allebei de opladers van mijn telefoon zijn tegelijk kapot gegaan. dacht eerst dat het aan mijn tel lag maar gelukkig is dat het niet want mijn nintendo switch lader werkt gewoon.
tweede ergernis: waarom zijn opladers ineens zo duur wtf 50 euro ofzo
3 likes
Ergernis, of eigenlijk maakt het me gewoon furieus: ik ben op Bumble geblokkeerd wegens ānaaktbeelden/seksuele activiteitā, ook na bezwaar.
Kennelijk valt Ć©Ć©n foto in sportoutfit (EEN NAAKTE BUIK, PAS OP) daar onder. 
Had juist mān best gedaan op een leuk profiel, want ik zoek liefde, geen seks. Wilde mān sportieve kant laten zien lol.
Blijkt een blokkade permanent, voorgoed dus?! Zwaar buitenproportioneel en klote, want vind Bumble de leukste pool mensen. 
3 likes
Wat stom!! Heb je recent een vervelend gesprek/ date gehad? Want iemand moet je dan haast wel gerapporteerd hebben ofzo?
Ik hoop dat het voor die tijd gaat lukken en anders in deze volgorde: naar de klm-balie op het vliegveld, naar de balie bij de gate, bij het instappen vragen aan het cabinepersoneel, aan degene naast je vragen of diegene wilt ruilen zodat je bij het gangpad zit met baby. Ik heb dit ook een paar keer gehad (niet met baby maar gewoon geboekt en dan is het weer veranderd) en het kon eigenlijk altijd opgelost worden. Zelfs wel eens een gratis upgrade gehad.
Iets anders wat ik nu bedenk is dat je soms een paar dagen van tevoren of de dag zelf goedkoop kan upgraden. Als je het kan betalen, liever bijbetalen wat je misschien wel weer deels terug kan krijgen dan een paniekaanval.
1 like
Update over de aanstekerkwestie voor wie het wilt horen: de broer heeft nog geprobeerd het in elkaar te krijgen maar het lukt hem niet, zegt dat er mss wat ontbreekt maar hij weet het niet want er zijn veel stukjes. Heeft een specialist een berichtje gestuurd en wilt zelfs naar NL ervoor rijden (wij wonen in BE) en voor de kosten opdraaien indien het niet teveel is. Ik vind dat dat zijn verantwoordelijkheid absoluut niet is, maar hij zegt dat hij het wilt rechtzetten en dat hij het ook totaal niet correct vindt van zijn broer. Maar hij weet ook dat discussiĆ«ren met hem nooit zin heeft, die man heeft zoān tunnelvisie en verschuilt zich onder zijn gevoelige, lieve āgood guyā persona met zoveel bagage en issues, waardoor hij ook met veel wegkomt. En dan blijkt natuurlijk dat hij misschien nog erger is dan de fuckboys die ik probeerde te vermijden door dan eens met hem op date te gaan lol, wolf in schaapskleren.
Ben nog steeds onredelijk kwaad en opgejaagd hierover. Heb sowieso wel wat problemen met angst en andere heftige emoties de laatste tijd dus het sluimert constant. Ik wil ergens nog steeds hem uitfoeteren maar ik weet dat het gewoon tegen een muur praten gaat worden, hij gaat dan wss gewoon over andere irrelevante zaken beginnen. Ik zie morgen de broer, dan gaan we even bespreken. Ik hoop eigenlijk dat hij zijn broer erop aanspreekt (en dat die misschien iets heeft van: āoei, wel vreemd dat mijn broer wilt opdraaien voor MIJN foutenā) maar hij heeft ook al zoveel nutteloze ruzies en discussies gehad met hem dat hij meestal gewoon afstand neemt want het heeft toch geen zin ā¦
6 likes
Niet eens, had ook nog geen enkele match!
Ik dacht na een half jaar pauze āgeef het weer een kansā. Tot dusver. Man man man.
Kun je niet via gezondheidsnet een afspraak maken?
Ik ben mijn stijltang kwijt, HOE kan ik zoān groot ding kwijtraken seriouslyyyy
1 like