Collega: de koffiemachine is kapot
Ik: oh ok
Collega: nou dat is helemaal niet ok!
Oké Henk, ik zeg ook maar wat, die machine boeit me geen hol.
Collega: de koffiemachine is kapot
Ik: oh ok
Collega: nou dat is helemaal niet ok!
Oké Henk, ik zeg ook maar wat, die machine boeit me geen hol.
Ik heb ook nog nooit iemand iets zien kopen bij hun
Dat ik mij totaal verkeerd heb aangekleed voor het fietsen vandaag. Was in alle haast m’n sjaal en muts vergeten dus had het al koud. Toen viel de knoop van m’n jas af waardoor die niet meer dicht ging. En toen was ik aan het bibberen.
Mijn idee dat het allemaal kneuzen zijn word hierdoor erg versterkt.
Hij noemt zichzelf ook wandelende winkel van de NS
hahaha stuk verder “ik zorg altijd dat mijn winkel er zo gezellig mogelijk uitziet”
“Ik speel meestal in op het weer, bijvoorbeeld dat het wel koud is maar dat mijn drankjes en ik de temperatuur in de trein zullen doen stijgen. Iedereen is dan direct goedgemutst.”
wat een zelfoverschatting
inwisselbare powerbanks?
Azerty toetsenborden
En aan de mensen om me heen nu ik op krukken loop. De meesten kijken me meewarig aan en behandelen me alsof ik 6 ben en willen alles voor me doen. Heel lief hoor, maar ik wil het zelluf doen. (oke, misschien ben ik eerder 2 dan 6) En ik ben niet ineens een ander persoon. En ook vreemden komen naar me toe om te vragen wat er aan de hand is en waarom ik op krukken loop. Ehh, dat gaat je niet zoveel aan ramptoerist.
Maar een ander deel, vooral in het openbaar, heeft gewoon schijt. Die meppen gewoon de deur voor mijn gezicht dicht, terwijl ik hem zelf niet goed open kan maken, of dringen voor bij het naar binnen gaan in de trein, of laten me staan in de bus.
Je hoeft me niet heel anders te behandelen, een keer hulp aanbieden en me laten zitten in het ov is genoeg.
@Wonderland ik heb een bh van superbra en ik ben fan! Werd zo goed geholpen en had eindelijk eens het gevoel dat m’n borsten erin pasten.
Nee, dat heb ik inderdaad ook! Het grootste deel van mijn ergernis is dat mensen dus blijkbaar zo zijn en dit echt doen. Ik vind het nu voor mezelf niet erg, hoogstens irritant, maar ik schrik gewoon van de mensheid
Ik blijf het vooral bizar vinden dat als er echt iets is waar je hulp bij nodig hebt dat ze dan je juist niet te hulp schieten. Bijvoorbeeld bij een bus als zo’n ding moet worden uitgeklapt of dat je de bus instapt en geen plaats willen afstaan.
Maar voor de rest ben je met een zichtbare handicap direct tig jaar jonger en iq-punten verloren. Mijn grootste ergenis blijft ook wel toen ik tijdelijk voor grotere stukken in een rolstoel zat en de vrouw bij de kassa van de V&D tegen mij ging te praten alsof ik een peuter was met het syndrome van down. Ze wilde gaan uitleggen hoe een pinapparaat werkte, terwijl ik al bezig was met het intoetsen van mijn code ???
Preek #1627384 over bereikbaar zijn buiten kantoortijd. Ik snap dat ik geen 9 tot 17 baan heb. Ik heb een werk telefoon en privé telefoon. Als ik slaap dan slaap ik.
Maar volgens een meerdere ben ik niet bij deze afdeling gekomen om niet bereikbaar te zijn.
Nou ja ik wil niet met een burn out thuis komen te zitten.
En er is gebieden dat werk en privé balans veel belangrijker word.
Oké wartaal, moest het even van me afschrijven.
Krijg je 24/7 betaald? Nee. Dan hoef je dus ook niet 24/7 bereikbaar te zijn. Echt een hekel aan werkgevers met zo’n instelling dat je altijd maar bereikbaar moet zijn. Niet iedereen is werkverslaafd.
Aan het stelletje voor ons in de trein. Mees en Vlinder zijn bij opa en oma en zodra ze thuis zijn in Naarden gaan ze lekerrrrr een hapje eten doen.
Ik heb nu loopgips + 1 kruk en ervaar net hetzelfde. Sommigen die geen fuck geven en je niet helpen en anderen die je idd als kind behandelen ‘ohneee meisje wat is er gebeurd???’
Dat er geen huurhuizen nu verloot worden. Ik snap dat niet, dan komt er een nieuwbouwwijk op woonnet en dan verhuren ze die op basis van inschrijfduur. Ja, dat wordt een lekker divers wijkje, not. Zag voor het laatst nog iemand die sinds de jaren 90 ingeschreven stond een huis toegewezen kreeg. Niet zo gek dan he.
Aan mezelf en mijn hormonen. Heb normaal niet veel last van m’n ongesteldheid maar heeeel af en toe (1x per jaar zoals Mascha zou zeggen) herken ik mezelf bijna niet
Mijn zelfvertrouwen is gisteren en vandaag echt zo laag en nu ben ik ervan overtuigd dat iedereen mij haat (zelfs mijn katten) en dat ik niet geschikt ben om een eigen bedrijfje te runnen (al die stomme belastingen en de boekhouder negeert me) en vanmiddag zag ik een man in een auto die heel boos naar me keek en toen kon ik wel janken hahaha wtf
De wereld voelt nu ook als een hele boze, enge plek ofzo en ik voel me net zo’n klein bang muisje?? Voel me echt een weirdo momenteel
Gelukkig krijg ik net een e-mail dat mijn bestelde koekjesdeeg onderweg is en morgen aankomt, dus dan kan ik vandaag nog even wegkwijnen in zelfmedelijden en morgen ben ik hopelijk weer mezelf 
Aaah een knuffel voor jou, je mag er zijn hoor. Stomme hormonen. Een beetje extra lief zijn voor jezelf!
Dat mijn kat er altijd in slaagt zich snel naar 't kleed te begeven als ze moet kotsen 
Ah wat een lief berichtje, precies wat ik nodig had 
Ik heb vorige week een appje gestuurd naar het meisje van de manege dat ik een bepaald paard wil leasen en ze zou het gaan bespreken en heb niks meer gehoord. Vind dat zo irritant want nu ben ik bang dat het niet mag, wat raar zou zijn want ze verdienen er aan. Maar alsnog irritant en ook dat ik dan zelf niet nog een keer durf te appen