Ik had in juni of zo een sollicitatie, waar mij verteld werd dat ik van de 8 sollicitanten bij de laatste 3 hoorde. Ik zat in een situatie waar ik niet erg lang kon wachten op de ‘uitslag’, dus ik heb toen zelf contact opgenomen (omdat ik geen bericht ontvangen had op de beloofde ochtend).
Toen werd ik uiteindelijk toch afgewezen, want ze hadden iemand aangenomen die uit het bedrijfsleven kwam (functie in het onderwijs). Dus oké. Maar midden augustus zag ik die vacature weer online staan en een meisje dat ik ken is er ook gestart - zij zat in dezelfde sollicitatieronde als ik en zij komt niet uit het bedrijfsleven haha. Er is uiteindelijk wel ook iemand uit het bedrijfsleven gestart (dus eind augustus aangenomen).
Ik vraag me zó af hoe dit proces gelopen is en kan het niet loslaten, het popt iedere week op in mijn gedachten … En dat terwijl ik nu een hele leuke baan heb, veel dichterbij huis ook.
Er werkt, waar ik dus solliciteerde, ook een gast die bij mijn vorige werk is weggestuurd en waarschijnlijk denkt dat ik daar de oorzaak van ben, wat een groot misverstand is … blijf me maar afvragen of dit een rol heeft gespeeld in dit verhaal 
Zo vermoeiend haha, who cares?! Maar ja wie weet moet/wil ik daar in de toekomst nogmaals solliciteren, en ik maak mezelf wijs dat ik op een zwarte lijst sta of zo
.
Ingewikkeld verhaal waarschijnlijk, maar long story short; ik erger me aan mijzelf omdat ik niet capabel ben om shit los te laten 