Een klassieke tale as old as time ergernis
Je wilt een ophaalpunt voor je pakket invoeren, maar dat kan niet.
Prima, de volgende dag ben je toch thuis, kan nog goedkomen.
Lekker ruim geschatte levertijd tussen 1 en 4, ook prima, je gaat de deur niet uit en gooit je planning om.
Kwart over vier, het is je na 3 keer gelukt die honderd tekens tellende code juist in te voeren, bezorging uitgesteld tot tussen 8 en half 11.
Je had geen tijd om je ov op te laden en bent al gehaast en geirriteerd, dus mis je 3 trams, stapt bij de 4e in de verkeerde, vergeet uit te checken en betaalt alsnog meer dan als je gewoon een kaartje had gekocht ipv ergens tussendoor met je volle tas de appie in spitstijd in te gaan voor de oplaadautomaat.
Je haast je terug naar huis van dat etentje, want je bent de komende 2 dagen precies alleen thuis om te slapen, want voordat je op vakantie kan moet je al het werk inhalen wat je eigenlijk in die periode zou doen, omdat je het concept vakantie nog steeds niet begrijpt.
Je bent thuis, vindt geen briefje in de bus en opgelucht besef je dat je op tijd bent.
Je checkt je track&trace code, ook wel kijk hoe je bezorger een middelvinger naar je opsteekt code (disclaimer: zijn hardwerkende mensen, doen zwaar en onderbetaald werk, in deze ergenis hebben ze even een andere rol).
Bezorging uitgesteld tot morgen, tussen 12 en 3.
De pakketjesdans grijpt je altijd.
waarom ben ik zo. Ik wil gewoon alle schoenen. En ik moet leren. Maar ik kan me niet concentreren totdat ik een bepaald paar laarsjes gevonden heb die ik al eens eerder gezien heb en echt heel vet vond. Waarom ben ik zo.
en er ging nog een andere mee en daar mist een grote hoek uit. en mn stekje is nu zielig.