Oke ik zit met iets en kan wel beetje advies gebruiken. Lang zeurverhaal onder spoiler.
Samenvatting
Ik ben dus 2 maanden terug een traject aangegaan (vrijwillig maar als ik nu stop heeft het wel gevolgen voor mijn uitkering) om weer te kunnen gaan werken. Ik was in principe best wel enthousiast enz en nog steeds blijf ik erbij dat ik leuke collega’s heb daar alleen het werk is zo simpel… Ik denk 7 uur per dag na tijdens het werk wat er allemaal fout kan gaan enz in mijn leven omdat ik niks anders kan doen op dat moment?
Ik begin echt langzaam depressief te worden en vrienden zien ook dat het de laatste weken steeds slechter met mij gaat. Ik heb het hier ook al vaker gezegd dat werkelijk alles mij stress geeft nu… En dat komt dus denk ik vooral daardoor omdat ik tijdens mijn werk steeds dingen moet opvouwen of flessen in elkaar draaien maar stelt niks voor dus ik hoef niet over mijn werkzaamheden na te denken maar wel alle tijd dus om over alles na te denken wat er fout kan gaan. Ik ben de laatste 1.5 week thuis geweest “ziek” maar volgens mij hebben ze het wel door want toen ik belde vandaag zei ze al als ik mij nog niet goed voel (en ik weet zeker dat ze daar mentaal mee bedoeld) dat ik moest bellen.
Ik weet nu al dat ik er zo tegenop zie om morgen heen te gaan omdat ik dan weer de hele dag ga piekeren op mijn werk. Ik heb de laatste tijd ook regelmatig huilbuien gehad op mijn werk omdat ik mij zo depressief en gestrest voel en dan werd ik weer naar huis gestuurd omdat ik zo overstuur was ineens. Iemand een idee hoe ik dit morgen (enz) nog ga overleven? Ik wil wel zo UWV mailen en vragen of er niks anders is maar het lijkt er wel op dat dit het enige is qua werkfittraject wat mogelijk is.
Ik wil zo graag wel bezig zijn maar ik ben bang dat ik echt depressief ga worden als ik dit nog weken doe? Wat moet ik. Ik heb ook al weken spanningshoofdpijn en ik luister al weken geen muziek meer omdat ik geen minuut heb gedacht omg ja ik voel me zo happy ik ga even lekker los op muziek. Nee weinig dingen maken mij momenteel echt happy. Ik vind thuisblijven ook zwak namelijk ofzo. Het vroeg opstaan enz boeit me niks. Ik doe dit dus onbetaald (misschien dat iemand dit zich afvraagt ofzo).
Ik moet echt weten hoe ik mezelf morgen er heen ga slepen. :’) Oh en ik moet dus verplicht eerst een traject doen omdat ik heel lang niet gewerkt heb maar pff het is zo simpel en een vriendin van mij was hier net en die heeft dit een maand gedaan en is toen thuisgebleven omdat ze ook depressief werd ervan.