Ik heb net nog een serieus gesprek met de persoon in kwestie aangegaan. (Doe ik regelmatig.) Expliciet gezegd dat ik het gevoel heb elk moment op eieren te moeten lopen om de situatie niet te laten escaleren en dat hij er verstandig aan doet echt eens naar de huisarts te stappen. Dat het echt alle energie uit mij zuigt hoe ik geacht wordt te functioneren in de huidige situatie En dan krijg ik te horen: “Jaja, je hebt gelijk,” om vervolgens mij weer dom uit te lachen.
Het is dat ik een bepaald traject uit eigen zak moet betalen, waardoor de woonopties zeer beperkt zijn in de randstad.
@Aksiram ik heb 2 ‘kamers’ in dit huis maar hoe ik het ook inricht, het voelt niet aan als een thuis. Zelfs niet met mijn dieren. Ik denk omdat de algemene sfeer zo ronduit kut is dat je ik mij hier nooit thuis kan voelen. Vrees dat het toch nog even voor 4 maanden mijn kiezen op elkaar zetten en soms kijken of ik een weekend elders kan bivakeren.
misschien kun je het voortouw nemen en een afspraak maken samen met diegene, bij de huisarts?
. Maar goed dat ik alleen sliep.
. Maar heb so far vooral computerspellen, boeken, schoenen, dingen voor in huis. Dit moet geen maanden duren, dan ga ik failliet 

