Ik voel me echt verdrietig vandaag. Omdat mijn moeder eergisteren koorts had zijn mijn weekendplannen (eindelijk weer onder de mensen zijn na een maand strenge lockdown) in duigen gevallen, het weer is heel slecht en ik kan helemaal nergens enthousiasme of motivatie vandaan halen, meh. Ik voel me eenzaam, ik mis het fijne leven dat ik met mijn ex had opgebouwd, inclusief een plekje dat meer van mij voelde dan het huis van mijn ouders, het gevoel van geborgenheid en het hebben van een maatje waarmee alles gedeeld kon worden. Ik weet dat het maar een moment is en dat het oké is om je af en toe niet oké te voelen, maar pfff. Ik moet een beetje huilen als ik bedenk dat morgen weer een eenzame werkweek begint. 