Ik mocht net van een stagiaire van de opleiding Beveiliging tijdens de pauze niet een gang inlopen. Het schaamrood sloeg hem op zijn kaken toen ik hem vertelde dat ik een docent bent. Op dat soort momenten twijfel ik soms of ik mijn opvallende Nikes en andere kledij niet beter thuis kan laten om altijd maar in het zwart (blazer en pantalon) op het werk te verschijnen. Echter, ben ik daar het type gewoon niet voor en was ik eerder blij dat ik tegenwoordig in een minder formele omgeving werk.
En ook op kantoor werd ik ook vaak bij een eerste kennismaking aangezien voor stagiaire terwijl ik een vaste aanstelling had. Maar ik lijk gewoon 5 - 10 jaar jonger, afhankelijk van de slechte inschatting.
En ik vond het al ongemakkelijk om gewoon zo de Albert Heyn binnen te kunnen stappen terwijl er voor studenten een quotum geldt. 
.




Lucht wel lekker op want na 10 minuten dacht ik al doe gewoon weer ff normaal meit.
