Enigszins vergelijkbaar, mijn ouders gaan sinds een aantal jaar meerdere keren per jaar op vakantie. Vaak naar Friesland of Frankrijk, en dan vooral veel wandelen. Leuk voor ze hoor, ik gun het ze. Maar daarna praten ze nog zeker een paar weken over die keer dat er toch zulke mooie wolken waren, of dat ze een (blijkbaar) zeldzame vlinder hebben gezien, of dat er koeien in hun voortuin liepen.
Het boeit me echt nul. Ondertussen probeer ik niet eens meer geïnteresseerd te zijn, haha.
Ik weet ook nooit wat ik moet zeggen als mensen vragen of ik zelf een fijne vakantie heb gehad. Ehh… jawel, maar ik doe zelf ook zelden iets echt boeiends. Wat verwacht je dat ik vertel?