Na 10+ jaren in Amsterdam te hebben gewoond, woon ik nu in een klein dorp en het is zo fijn dat mensen elkaar gewoon begroeten en naar elkaar glimlachen. Heb dat echt gemist in de stad.
In het appartementencomplex waar ik woonde zeiden mensen soms niet eens wat als je samen in de lift stond. 
Zei jij wel wat dan? Mensen schuiven dit soort symptomen vaak af op āgrote stadā maar je kan er ook zelf wat van maken
Ik hoorde Suzanne van de podcast altijd wat eens vertellen dat ook al woont ze nu in Amsterdam ze mensen op straat gewoon nog gedag zegt. Vond dat wel gezellig klinken 
Ik zei mensen ook in de grotere stad waar ik woonde wel gedag. Soms uit gewoonte als ik net weer even een tijdje in mijn dorp-van-herkomst was geweest, maar soms ook omdat het voor mij toch raar voelde om het niet te doen, zeker in mijn eigen buurtje als het rustig was op straat en je elkaar voorbijloopt op de stoep of zo. En dan niet uitgebreid of nadrukkelijk gedag zeggen, maar gewoon even erkennen dat iemand er is. Werd dan lang niet altijd teruggedaan, snapte dat nooit goed, zo onnodig om iemand die gewoon even gedag zegt te negeren, ook al is het in een stad.
Ik heb net Ben & Jerry dulce-delish op en ik wil het liefst de hele bak inhaleren
Dan doe je het toch? Misschien heb je de volgende ochtend buikpijn daarvan. Maar dat is van latere zorg
Never forget dat ik in een grote stad ābedanktā zei tegen de buschauffeur en hij me echt aankeek alsof ik gek was 
He? Dit doe ik mijn hele leven al en heb ik geleerd in Amsterdam, nog nooit verbaasde blikken gehad hoor
Dat ligt dan echt aan Amsterdam en niet aan āgrote stadā. Ik woon in een stad met 3,5 miljoen inwoners en de buren in mijn gebouw zeggen altijd gewoon gedag, en ik maak regelmatig een praatje met de uitbater van het restaurant twee deuren verder, en met de bakker tegenover als ik daar mijn ontbijt haal voor ik naar kantoor ga, en ik zwaai naar de barbier en de mannen van de avondwinkel als ik langsloop (of zeg gedag als ze buiten staan)
Ik heb in de stad echt nog nooit meegemaakt dat mensen dat deden? Maar amsterdam kan ik niet over meepraten
Het ligt ook niet aan Amsterdam. Ik groet ook gewoon de buren en maak een praatje met iemand die de hond uitlaat en verderop woont of de slager. Je kan in een grote stad misschien makkelijker in de anonimiteit verdwijnen maar je kan het ook makkelijk niet doen.
Tja misschien is het ook niet zo zwart/wit
Ik was in het park en liep met hond naar zoān honden toilet waar je gewoon de kak van de hond mag laten liggen, super chill. Anyways, hond was dus aan het kakken en toen zag ik een moeder en twee kinderen OP DAT VELDJE allemaal kastagnes en bladeren verzamelen, tussen de drollen 
Ze keek me ook raar aan, dus ik weet niet of het toen pas inzonk dat ze met haar kindjes op een hondentoilet aan het graaien was, maar i loved it. Vooral ook omdat het een enorm groot park is en het nou net de enige plek is waar je de kak gewoon lekker laat liggen. Fijne herfst!
Tegen mān buren en in de buurt waar ik woonde altijd, maar daarbuiten eigenlijk ook niet meer want dan moet je wel erg vaak hallo zeggen. Je hebt wel gelijk hoor.
Oh toen ik twee jaar terug een weekje in Amsterdam op een huis paste was ik voor mijn gevoel ook de enige die dankjewel riep 
maar Amsterdam is ook tering groot, dus het verschilt misschien ook wel per stadsdeel oid.
Gefeliciteerd! Hoop dat je je okƩ voelt vandaag. Uiteindelijk is het ook maar gewoon een dag en je mag ermee doen wat jij wilt, ook als dat huilend in een hoekje van de bank zitten is. Of de zolder opruimen. Of wat leuks doen. Fijne dag!
Ik ben zo klaar met deze kutverkoudheid. Ik voel me helemaal beroerd.
Ik had mn telefoon laten vallen en had dikke scheuren in mn scherm, maar blijkbaar was dat allesn mn screenprotector en niet mn telefoon zelf. Erg blij 
Ik heb in mn duim gesneden en buiten dat dat vet pijn doet kan ik er nu ook niet mee typen op mn tel 
Ik ben eindelijk op vakantie voor een weekje (lang naar uitgekeken), eergisteren aangekomen, en nu lig ik ziek op bed 
Slechtste timing ooit 