Klopt het als ik het gevoel heb dat het je vooral gaat om hoe het gegaan is en niet zozeer dat hij toch voor een eigen woning gekozen heeft? En dat wanneer er duidelijker en misschien ook vaker over gesproken was het al beter was?
Ik kan me namelijk best goed voorstellen dat als hij in een paar weken van samenwonen naar het kopen van een eigen woning gaat en daarin niet heel duidelijk communiceert (ik vind zeggen het komt wel goed en, zoals het hier overkomt, mededelen dat hij alleen iets gaat kopen niet duidelijk communiceren), jij je daarin gepasseerd voelt. En snap ook zeker jouw verdriet, ik zou dat ook hebben.
Hebben jullie na die ene keer hier nog meer over gehad of wordt elke poging daartoe weggewuifd? Heb jij goed de kans gekregen om jouw kant uit te leggen en hoe reageert hij daarop? Denk dat het voor nu vooral belangrijk is om met elkaar te blijven praten en dat jij ook echt de kans krijgt jouw gevoel hierin te vertellen. En ook aan hem te vragen waarom dan deze stap.
Wat andere hier ook zeggen, ik kan me goed voorstellen dat de stap voor hem om in jouw koophuis te komen wonen heel groot voelt, zeker als er geen zicht is op wanneer jullie samen een woning zouden gaan zoeken.
Zoals het op mij overkomt is er in de hele situatie niet duidelijk met elkaar gecommuniceerd, lagen(liggen) verwachtingen niet bij elkaar en zijn die ook niet goed uitgesproken naar elkaar.
