Ik had daarstraks zo’n dreigende ervaring in de trein. Door de jaren heen genoeg gekkies meegemaakt en nooit bang, maar hier voelde ik gewoon aan mijn hele lijf dat het foute boel was.
lang verhaal
De trein was bijna bij het station en ik stond bij de deur te wachten met een andere vrouw. Kwam er een gast met zijn handen achter zijn rug voor de deur staan om deze te blokkeren. Hij keek ons allebei aan en was hardop aan het roepen (dingen als “de verdachte staat bij de deur, we hebben hem in het zicht, hij is gevaarlijk”). Toen wij niet reageerden kwam hij dichter bij staan en ons op misschien 5 centimeter afstand in de ogen kijken terwijl hij maar bleef schreeuwen. Ik keek weg maar hij kwam echt recht in mijn blikveld hangen. Met zijn handen achter zijn rug bleef ik denken dat hij een mes had. Uiteindelijk stopte de trein, deed ik de deuren open en bleef hij de weg blokkeren en me maar aankijken. Toen rende hij toch de trein uit en een andere trein in. Kwam op het perron een andere vrouw tegen die verbaal bedreigd was door dezelfde jongen. Die ook zei dat ze nooit overdonderd is, maar dat ze dit ineens doodeng vond door de blik in zijn ogen.
Maar het stomste van alles: samen met die vrouwen deed ik een melding op het perron bij de conducteur. Omdat deze gast een trein was ingestapt aan de andere kant van het perron en we hem nog konden zien. Liet de conducteur die gast wel uit de trein zetten, maar verder niks en toen reden beide treinen weg. Stonden wij daar alleen op een donker en leeg perron met die gast erbij.
Hij liep wel weg en wij hebben met z’n drieën staan wachten tot hij echt uit het zicht was en toen elkaar maar even geholpen met veilig elkaars fiets/auto vinden.