Ja! Ben er wel een week gaar van geweest, sinds een paar dagen heb ik wel weer energie maar nog aardig wat snot
Maar elke keer als ik dacht, het gaat beter, morgen ga ik weer wat doen! Dan voelde ik me de volgende dag toch weer slecht. Koortsig ook. Was ellendig.
De elektrische ketel in mijn huurhuis is zo intens niet zuinig. 900 kwh verbruikt in januari, terwijl ik mijn verwarming permanent op anti vries-stand heb staan en om de dag heel kort douche. Was lekker goedkoop voor mijn huisbaas en taffesduur voor de huurder jeez
Hahaha ja of dat dr brommer niet startte en dan maar helemaal niet ging ![]()
![]()
Ik zit er al anderhalve week in… Ben er zo klaar mee! Blijf maar stomen en neusspray gebruiken.
Mind you, ze woonde 5 min lopen van dr werk af ![]()
Ik heb mijn haar geverfd en ik krijg er elke dag wel een compliment over, love it.
Ik heb over een half uurtje de promotie van een vriendin/oud collega en ik vind dat super leuk. Maarrrrr ik ben alleen en realiseer mij net dat er waarschijnlijk wel wat mensen zijn die ik dus ken van werk 3-4 jaar geleden maar niet écht ken
dat vind ik qua sociale situaties echt het allerkutst, mensen die je een beetje kent dat je wel een gesprek moet aangaan maar ook niet perse blij bent elkaar te zien ![]()
Ik heb hier vorig jaar weleens wat gepost over mijn bore-out (overigens is deze term nog niet goed ingeburgerd, vaak moeten mensen er een beetje om lachen
) en werk nu iets meer dan een maand op een nieuwe plek en mijn god wat is het fijn om weer werkgeluk en voldoening te ervaren. Voel me mentaal stukken beter!
Wat fijn!! Stom dat mensen lachen, ik ben ook echt heel erg bekend met een bore-out en het is echt, pfft, deprimerend?
Althans zo ervaarde ik het. Fijn dat je meer op je plek zit nu ![]()
Kreeg vaak van familieleden de opmerking: “oeh lekker niets doen en geld verdienen, dat wil ik ook wel!!” …
Ik heb echt zin in heerlijke perfecte aardbeien.
Ik heb van een prima te camoufleren puist een oorlogsgebied gemaakt. Again, ik leer het nooit. Benieuwd naar de schade morgenochtend.
Ik werd net wakker gebeld door twee loodgieters die heel mn muur moeten openmaken vanwege een lekkage bij de onderburen. Super vervelend natuurlijk maar ik heb een drukke dag met allemaal afspraken dus dit komt wel heel slecht uit nu…
Vond het als klantenservicemedewerker die thuis werkte wel echt chill als het rustig was
heb ook wel eens vanaf het strand gewerkt ![]()
maar op kantoor was iets te doen hebben wel chill, al hadden wij een heel leuk klein team dus ook wel wat te doen (kletsen, keten) als het rustig was.
En je woont er pas net, toch? Dat is ook echt vervelend dan ![]()
Ik heb dit tussen kerst en oud en nieuw bijna een week gehad en daarna nog een keer, sterkte ![]()
Ik ben momenteel nog steeds veel bezig met wat voor carrière pad ik graag op wil. Ik maak altijd een sprookje van een baan als columnist, schrijver of journalist. Toen had ik gister bedacht dat copywwriter leuk zou zijn. Ik ben best wel een dromer en zit de hele dag door verhalen en gesprekken in mijn hoofd te maken. Wellicht komt het daar vandaan.
Ik ben bezig met een motivatiebrief schrijven en ik kreeg toen weer een flinke realitycheck dat ik echt ruk ben in schrijven. Grammaticaal ben ik niet helemaal niet zo sterk en ik ben vooral ontzettend slordig. Hierdoor zijn verhalen van mij echt zo ongestructureerd.
Je “levenspad” vinden is zo demotiverend.
Naast dat het wel handig is om voor deze beroepen te kunnen schrijven; je weet dat veel getalenteerde schrijvers, columnisten etc niet tot nauwelijks betaald krijgen? Ik kan je uit ervaring aanraden: voor een sprookje zijn er veel paden te kiezen, maar deze niet.
Hangt er wellicht vanaf hoe je er tegenaan kijkt. Je laatste zin doet me (terecht of niet) denken aan een quote van Alice in Wonderland.
Samenvatting
Alice komt onderweg de Cheshire Cat tegen. Ze vraagt aan hem waar ze naartoe moet. Hij vraagt aan haar waar ze heen wil, maar dat weet ze niet. Hij reageert dan zoiets als: Dan maakt het niet uit waar je heen gaat, zolang je maar blijft lopen.
Ik weet niet of ik dit nauwkeurig navertel. Ik heb het een tijd geleden voor het laatst gelezen en kom online allemaal variaties tegen. Hoe dan ook, je levenspad dus. Misschien is je levenspad wel gewoon blijven gaan. Dan weer links, dan weer rechts, bij wijze van spreken. Het leven is geen rechte lijn. En is er in het hier en nu überhaupt wel zoiets als het volgen van een levenspad? Misschien kunnen we achteraf pas zeggen: Dit was mijn levenspad.
