Is het voor gen z ook normaal om in de lunchpauze niks te zeggen en met oortjes in te zitten terwijl je samen aan tafel zit?
Ja, bij ons wel. Echt enorm gezellig, not.
Ik dacht dat het aan mij lag haha maar nu heb ik door dit topic inzicht in dat het normaal is voor hun
Op mijn werk gebeurt dat niet hoor. Ook niet als ze toevallig in hun eentje pauze hebben. Telefoon erbij misschien, maar eigenlijk nooit met oortjes. Niet anders dan andere collegaâs.
Ja, ik denk dat ik âm morgen even naar mijn ouders breng.
Ik heb een gen z collega die elke middag zân âkat eten gaat gevenâ en dan 2 uur weg is
Ik had een gen z stagiaire die elke dag te laat kwam. En toen ze daarop werd aangesproken zei ze: âik wist niet dat jij daar last van hadâ. ![]()
Of de hele dag (in het onderwijs, in de klas, naast een groep kleuters) lopen snappen of op insta zitten
joee succes met de resr van je loopbaan
Wow dat is wel bijzonder ja. Ik heb zelf op werkgebied geen ervaring met deze generatie maar het klinkt allemaal zo wereldvreemd en onaangepast? Zal dit het gevolg zijn van de corona pandemie in hun jeugd + opgroeien met veel schermen?
@ verhalen over onbeschofte gen zâers hierboven, kunnen we niet gewoon collectief afspreken dat we dit gedrag niet meer accepteren? Ik word er gewoon plaatsvervangend pissig van, als dit de maatschappij is over 20 jaar, zo individualistisch, waar moet het dan in hemelsnaam heen? Ja sorry voor deze zure oma mening maar echt hoor.
Alle gen zâers op mijn werk zijn heel ambitieus juist!! En weten goed hun grenzen aan te geven, wat ik ook wel knap vind. Ook bij mijn vorige baan vond ik dat ze gewoon normaal meedraaiden
Ja klopt. Gewoon een kantooromgeving! Ik snap het ook niet, zou denken dat ook wat interactie met collegas hoort bij een stage, bij het leren hoe het gaat op kantoor. Ik snap best dat ze misschien verlegen is oid, dus ik had verwacht dat ze met de collega uit haar team meer interactie zou hebben. Ik vind het zelf ook heel raar!
Ik denk dat dit oprecht deel van het probleem is. Toen ik in het mbo werkte vond ik het zo bizar om te zien wat er allemaal door de vingers werd gezien en maar schouderophalend normaal werd gevonden. Het is natuurlijk normaal dat een deel van de jongeren/jongvolwassenen nog sociaal onhandig/onaangepast gedrag heeft. Maar als niemand dat niet met ze bespreekt leren ze het ook niet. Dus als ik dit lees denk ik: knoop eens een gesprekje aan als je je wenkbrauwen optrekt bij bepaald gedrag van een nieuwe stagiair/medewerker, ipv zelf ook de individualist uit te hangen en te denken âweird, maar niet mijn probleem/taakâ. Het is ook een generatie waar een groot deel zich schreeuwend eenzaam voelt en zich terugtrekken (door oortjes te dragen etc) een soort vlucht kan zijn.
En een deel is ook âgewoonâ generatieverschil. Ik gaf Nederlands en belles geven was bijvoorbeeld echt een ding aan het worden omdat deze generatie dus idd echt niet geleerd heeft om een telefoongesprek te voeren. Dat is gewoon een logisch gevolg van de veranderde wereld waar ze in opgroeien, geen onwil ofzo.
Dit zie ik ook bijna dagelijks in mijn werk. Ik bel veel met pubers tussen de 13 en 19 jaar en gezien mijn korte lijntjes met hun ouders weten ze dat ze moeten opnemen als ik bel en dat doen ze dus ook wel.
Maarrrr fatsoenlijk de telefoon opnemen kunnen ze dus niet?? Elke puber begint het gesprek met âJaaaa???â
Zeg gewoon âhoi, met Xâ
Dat jaaaa klinkt zo ongeĂŻnteresseerd en ergens ook ondankbaar ja sorry dat ik mijn werkende leven in dienst stel om het jouwe hopelijk wat fijner te maken.
Oh jazeker, deze meid heeft nog 1 laatste waarschuwing gekregen en daarna zou ze niet meer welkom zijn, dag erna: ziekmelding, dag daarna weer 15 min te laat en toen is ze weggemoeten.
Alles mag geleerd worden en fouten maken en blabla, maar een beetje respect en je houden aan de afspraken zijn de enige voorwaarden lijkt me
Haha ja eens maar is dat ook niet omdat wij vroeger gewoon belde met een huistelefoon en je dus ook iemand anders aan de lijn kon krijgen. Nu bel je specifiek naar 1 persoonlijk nummer. Als iemand aan de telefoon tegen mij zegt hey ânaamâ met ânaamâ dan heb ik een error want dat is mijn tekst (hoi met naam). Maar je weet wie je belt dus eigenlijk is hoi genoeg. Nou heel verhaal voor weinig.
Maar doe je dat bij iedereen? Vrienden / familie e.d. neem ik op met âhoiâ of âheyyâ oid, maar als een instantie belt of een persoon die wat verder van me afstaat, neem ik op met âhoi, met naamâ.
Dat vind ik niet meer dan fatsoenlijk.
En ik weet niet of dat helemaal een generatieding is. Ik kan me wel herinneren als vroeger met de huistelefoon belde er ook mensen (als ik een vriendinnetje belde oid) opnamen met enkel âhallo?â en niet hun eigen naam.
Nee haha ik ben ouderwets en het is er echt ingesleten om te zeggen âhoi met naamâ. Alleen bij mân man en zus zeg ik misschien wat randoms.
En ja wat je zegt, misschien zijn er altijd mensen geweest met weinig fatsoen (grapje).
Haha ja bij sommige vriendinnetjes die ik belde hoopte ik dan zo dan niet de vader op zou nemen bijvoorbeeld. Maar dit soort dingen hebben natuurlijk wel geholpen
Prima hoor als ze alleen âhoiâ zouden zeggen bij opnemen, al ben ik het ook eens met @Fredje dat het beleefder is om âhoi, met naamâ te zeggen bij een instantie (ik ben de instantie). Ik erger me gewoon aan dat âjaaa?â op zoân toontje dat moeder kind roept en kind dan terug blèrt met zoân âjaaaaâ (wat nu weer) toon haha.
Ik begeleid op mijn werk dus ook voor het eerst stagiaires en moest laatst een stageverslag beoordelen. Las ik dit:
Wat hoop je over 5 jaar bereikt te hebben?
âJa, niet zoveel eigenlijk.â
Wel heel hard gelachen om deze eerlijkheid ![]()