Ik wel maar PostNL niet als het er niet op staat
Het kaartje zit dan aan de brief vast bijvoorbeeld. Ik heb wel eens iemand benaderd die dan niet de postzegels had geplakt en dan werd er gezegd ja jammer maar gewoon niet betalen
In principe gaat de boete naar de afzender wat ook logisch is toch die moest ook de postzegels kopen
Ja dat snap ik, maar dat is dus asociaal (of een foutje) van die persoon die het gestuurd heeft. Het alternatief is het niet bezorgen, maar dan hebben ze waarschijnlijk alsnog kosten aan het behandelen er van.
Ja het was een verjaardagskaart van mn schoonmoeder. Voelt ook zo gek om tegen haar te zeggen ‘bedankt voor de kaart maar wil je nog even 5 euro overmaken?’
Ik kan alle baby’s en kinderen in mijn omgeving gewoon even niet meer aan. Ik weet niet of ik kinderen wil maar hier serieus over nadenken lukt gewoon niet omdat ik elke dag weer moet dealen met verhalen over baby’s van familie en vrienden en collega’s. Ik heb echt een hele hoge tolerantie voor praten over kinderen want ik vind kinderen best wel leuk maar alle gesprekken over moeite met zwanger raken, zwangerschapskwalen, ongelijkheid in verdeling tussen mannen en vrouwen, borstvoeding, slaapproblemen, struggelen met werk-privé/overspannen zijn sinds kinderen, opvoedproblemen, keuzes voor scholen, die achterlijke koopziekte/drang om alles ‘perfect’ te hebben voor die babyuitzet en dan babyshowers. Echt alles komt zooooo mijn neus uit. Het voelt alsof ik het allemaal al zelf heb meegemaakt inmiddels en het is zo saaaaaaaaaaai. Ik wil 10 jaar ouder zijn zodat mensen om me heen weer eens eigen hobby’s krijgen ipv totaal overgenomen worden door die stomme kinderen. Volgens mij heb ik een paar maanden geleden precies hetzelfde gedeeld haha maar soms vliegt het me gewoon aan en ik kan het echt bij niemand kwijt want iedereen om me heen blijft maar baby’s krijgen. En degene die geen kinderen willen haten kinderen en zijn een soort anti en daar kan ik ook helemaal niks mee.
Hahah feel you! Bij ieder nieuw babykaartje voel ik de woede opborrelen.
Ik haat niet eens kinderen, maar vind het wel stom dat kinderen krijgen de norm is en dat ik tegenwoordig in de minderheid ben en het allemaal maar moet aanhoren.
Geen kinderhater, maar wel hater betreft verhalen over kolven, poepluiers, kraamvisites van vage bekenden (want waarom wordt ik daarvoor wel uitgenodigd maar bijv. niet voor de verjaardagen van ouders). In mijn ogen zijn andermans kinderen ook weer niet specialer dan de volwassenen.
Ook weer zoiets, dan vraag je een vriendin hoe het gaat. En je krijgt altijd niet eens antwoord hoe het met haar gaat, maar dat het met Pietje vooral heel goed gaat. Of je wil even bijkletsen met vriendin B, maar haar vriend is ziek dus je krijgt het kind erbij (gezellig wel hoor). Maar serieuze gesprekken worden steeds afgekapt door het kind, of de moeder is alweer afgeleid en showt trots wat haar kind nu weer kan. Terwijl je net over iets belangrijks voor jou aan t vertellen was.
Snap ook wel weer dat kinderen krijgen je leven opslokt, dus snap wel waar het vandaan komt. Maar mijn tolerantie wordt steeds lager, en voel me steeds vaker eenzaam. Soms zou ik me ook willen gedragen als een ouder en in een soort egoistische bubbel zitten en andermans gesprek afkappen en steeds over hetzelfde onderwerp beginnen. Maar teringsaai.
Had gehoopt dat het beter zou worden naarmate de kinderen groter worden, maar inmiddels begint iedereen alweer aan de 2e leg, dus begint het weer van voor af aan. Kraamvisites kan ik niet eens meer opbrengen, omdat het steeds in golven komt (ineens allemaal tegelijk).
Hoop alsnog dat het beter wordt, maar zoektocht naar nieuwe vrienden zonder kinderen is al wel gestart, want ik vind het fijn om ook andere dingen te doen.
Ja, waarom?
Ja bij de arbodienst zelf. Is toch belachelijk, zij zouden beter moeten weten.
Mijn collega is al een paar weken aan het daten en vertelde in de groep dat ze het dit keer echt helemaal zag zitten. Hij had haar meegevraagd op een date, ergens uit eten. De reden dat ze het dit keer echt helemaal ziet zitten: hij had gereserveerd, hij had een leuk broekje en overhemdje aan met mooie schoentjes.
En dat was het! De reacties van de mannelijke collega’s was ook: dit is nog minder dan bare minimum en dat ze echt wel meer mag verwachten van een date
Het mag dan misschien the bare minimum zijn, maar het is helaas niet vanzelfsprekend dat een man zijn best doet.
Vind dit soort dingen ook altijd een beetje zielig als je zelf niet in de dating scene zit. Je komt echt een heel afvoerputje tegen als je als dertiger in het datingleven begeeft.
En ja ik hoop niet dat ze alleen hierop aanslaat. Maar het kán wel een verademing zijn.
Tja dat afvoerputje kom ik helaas ook te vaak tegen. Ik was wel blij (?) om te horen dat de mannelijke collega’s (voor het overgrote deel vrijgezel) aangaven dat ze wel meer mag verwachten.
Ja ik snap het ook wel, maar vind dus dat het gesprek niet zou moeten gaan over de persoonlijke standaard van deze vrouw (makkelijk oordelen ook vanaf de zijlijn), maar over de mannen die blijkbaar wel willen daten maar zonder effort.
Dus hoewel goedbedoeld, zou ik echt denken: waar bemoei jij je mee, mijn leven mijn keuzes. Vooral van een collega? Ik zou namelijk wel blij worden van een man die nadenkt over keldingkeuze, restaurant, etc.
Ik ben het het hier niet helemaal mee eens hoor
Je accepteert zo makkelijk de low efforts van deze man, want dat doe je dan: het toch maar wel
Accepteren want het is niet vanzelfsprekend dat een man zijn best gaat doen. Nooo way hoor, er zijn zeker wel mannen die meer dan bare minimum doen, nu schets je voor jezelf wel echt een beeld alsof dit echt het enige is aan mannen waar je uit kunt kiezen 
En beter wordt er meebemoeid voordat iemand in zo’n relatie terecht komt waar je met een Groot Klein kind beland en de bare minimums of minder
allemaal voor lief neemt
(ff los van die situatie van die collega van hierboven)
Omschrijf je nou jezelf 
Wie omschrijft zo überhaupt zijn date 
broekje overhemdje schoentjes? Date je geen volwassen personen?
Ik zie Rob Geus nu voor me, met voor de gelegenheid geen RGK-gympen, maar van die gepoetste glanzende strak gestrikte heren-schoenen.
Edit: of Jokertje, haha. 
Haha, Jokertje 
Zou Rob Geus zichzelf wel eens googlen (het antwoord is: ja) en dan denken: waarom gaat het zo vaak over mij op dat rare vrouwenforum.
Ik hoop het.
Ja tuurlijk is het belangrijk dat je jezelf genoeg op waarde schat om minimum effort guys niet verder te entertainen, maar wat @Kastanjeboom volgens mij bedoelt is dat de vrouw hier weeer de kritiek krijgt en dat het niet gaat over die treurige kerels waar je je doorheen moet waden om misschien een keer een ‘normale’ te treffen waarop deze vrouw (en basically elke vrouw die nu date) haar ervaringen baseert.
Zou maar eens beginnen bij je werkgever, die mag zichzelf bij zoiets ook wel ff achter de oren krabben