Waarom zou je googlen als je ook iemand anders het werk kan laten doen? 
4 likes
Whaha zoiets had ik ook een keer in een groepsreis. Mensen die aan de reisleider gingen vragen (terwijl zij al 2+ weken in het land waren toen): hoeveel moet ik voor vandaag pinnen meneer?
Het was een groepsreis in een land dat bekend staat om vrouwonvriendelijk zijn. Alle vrouwen in de groep (behalve de rijkelui dochters) waren leuk, alle mannen een beetje wat jij beschrijft want die waren mee omdat ze zelf te lui waren om na te denken in het leven.
2 likes
Haha je hebt helemaal gelijk, wat praktisch van me dat moet natuurlijk niet 
4 likes
Ik heb vandaag echt een ***dag gehad op mijn werk. Het is iets wat al maanden speelt maar nu een toppunt heeft bereikt. Ik hou mij met een specifiek onderwerp bezig binnen onze afdeling, een onderwerp waar ik bewust voor heb gekozen. Nu is onze afdeling helemaal opnieuw ingedeeld en het komt er eigenlijk op neer dat ik als enige bijna 90% van mijn onderwerp kwijt ben. Niet omdat ik niet goed ben in mijn onderwerp maar omdat ik collega’s heb die bepaalde taken niet leuk vinden/geen tijd voor willen vrij maken (en ik daar wel goed in ben) en het is dus wel handig is wanneer ik dit voor alle onderwerpen ga doen. Maw alles waar ik energie van krijg doet er niet toe.
Nu dus maar snel opzoek naar een nieuwe baan want ik heb zo geen zin om elke dag met buikpijn naar mijn werk te gaan.
14 likes
Als je morgen de dag niet door kan komen op werk lijkt het me vrij verstandig om je ziek te melden.
1 like
Er is deze week al zoveel gebeurd voor en op woensdag dat het voelt alsof ik al een hele week heb gedraaid! 
Maar ik laat me niet uit het veld slaan.
3 likes
Ik heb heb 2 katten te logeren en die beesten zijn grappig. Echt veel grappiger dan mijn oude kat die alleen was en afentoe een energie uitbarsting had.
4 likes
Ik heb altijd gewoon een gezonde dosis gevoel van onveiligheid gehad in de zin dat ik wel rekening hield met niet in m’n eentje door een donker park fietsen in de nacht enzo, maar ik voelde mij over het algemeen niet wantrouwend tegenover mannen/bang als ik ‘s nachts op straat in amsterdam liep/fietste, maar sinds een paar maanden voel ik mij in toenemende mate bang, ook op klaarlichte dag? Echt heel irritant en super verdrietig.
Samenvatting
Ik las een tijdje geleden het boekje de duivelsberg van daan borrel, en daarin schrijft ze iets van dat elke vrouw het wel kent dat als je allen in het bos loopt en je ziet een man je denkt wat doet hij daar etc etc en je misschien je pas versneld. En ik dacht: ik herken dat eigenlijk niet, meestal voel ik mij dan niet ineens onveilig/op m’n hoede. Vier weken later wandel ik alleen in het bos en zie een man in een legerbroek staan op het pad zonder tas of spullen verder en een beetje raar en ik dacht echt wtffffff hij gaat mij vermoorden? Vorige week liep ik Leiden overdag door een bosje, loopt een man achter mij aan en ik ben praktisch gaan rennen 
terwijl die man waarschijnlijk ook gewoon onderweg was naar werk of gewoon een wandeling maakte.
Gister ben ik een beetje in die manosphere gedoken en nu voelt het alsof er een constante dreiging van geweld is
Voor de duidelijkheid: ik wist wel dat het er altijd was maar voelde meer subtiel en persoonlijk had ik gelukkig niet vaak echt dat concrete gevoel van onveiligheid/angst
3 likes
Wij hebben hier in het gebouw een soort loopbruggen van houten vlonders lopen tussen alle voordeuren. Heb naast de voordeur mijn kantoortje zitten en heb het raam daar altijd open. Hoor ik net ineens een hoop herrie, staat een man met een hogedrukspuit de vlonders schoon te spuiten op de verdieping hierboven aan de overkant. Dus heb mijn raam dichtgedaan want herrie. Kwam die ook aan deze kant ineens spuiten. Het is maar goed dat ik thuis ben, anders was het binnen een waterballet geweest, want hij spoot vol op mn raam ook 
maargoed, is die ook weer schoon
3 likes
Ik herken het wel. Vroeger dacht ik hier niet perse echt diep over na. Ja, dat ik dus niet in het donker in een verlaten park ga lopen inderdaad.
Maar nu heb ik vannacht voor het eerst nachtdienst en vraag ik me dus af of ik zal gaan fietsen of de bus neem. Eerder zou ik gewoon zijn gaan fietsen zonder daarover na te denken. Nu voelt het ergens heel dom om te doen. Ik vraag me dan af of het de laatste jaren onveiliger is geworden of dat we er gewoon meer aandacht aan besteden waardoor je meer na gaat denken.
Ik had het er met mijn man over en hij zei ook dat hij wel de laatste jaren echt actief nadenkt over waar hij loopt. Dat het niet te dicht of te lang achter dezelfde vrouw is. Want inderdaad wat jij zegt, de meeste mannen lopen gewoon, maar toch voelt het soms anders.
3 likes
Ik denk dat ouder worden ook een rol speelt wellicht. Weet niet hoe ‘oud’ jij bent maar ik herken t wel. In mijn studententijd was ik wel subtiel op mn hoede in donkere steegjes etc maar toch meer van yolo gebeurt mij toch niet maar nu veel meer bewust ervan en angstiger. Ook op andere gebieden (wintersport, achtbanen etc) veel meer ‘angst’ dan vroeger en veel vriendinnen hebben dit ook.
3 likes
Hmm ja ik weet niet, ik herken sowieso wel dat ik vroeger roekerlozer was (zoals bij twee Russische mannen van +10 jaar ouder die ik had ontmoet in de nachttrein van Moskou naar st Petersburg in de auto stappen om te gaan skiën ergens??? ), dan wist ik wel dat het onverstandig was maar nam ik hier en daar een voorzorgsmaatregel en dacht ik het zal wel goedkomen 
dat “kan” ik nu ik ouder ben inderdaad niet meer, ik neem nu over het algemeen minder risico. En ik herken ook wel dat ik banger ben met dingen zoals surfen, toen ik dat op m’n twintigste ofzo voor het eerst ging doen was ik fearless en ging ik er gewoon voor en nu op mn dertigste blokkeer ik sneller uit angst. Maar dat voelt voor mij toch anders dan de angst die ik nu dus voel voor “mannen”.
Ik denk dat het bij mij wel komt door m’n extra aandacht/focus er op de laatste maanden, ik bedoel er zal sowieso niet zo recentelijk echt ineens een verandering in dreiging zijn 
ik vraag mij wel af of we maatschappelijk gezien echt weer achteruit gaan wat betreft feminisme/gelijkheid/veiligheid de laatste 2-5 jaar, of dat het “gewoon” nog altijd geen gewonnen wedstrijd is/onder druk staat maar langzaamaan over tijd de goeie kant op schuift.
Ik hoop in elk geval dat ik dit onveilige gevoel snel weer een beetje los kan laten want gewoon met mate voorzichtig en verstandig zijn deed ik al en ik heb geen zin m’n leven er verder op aan te passen of mij heel de tijd angstig te voelen alsnog bijvoorbeeld gewoon in m’n eentje wil wandelen.
1 like
Ik heb dat de laatste tijd ook heel erg terwijl ik deze gevoelens nooit heb gehad (buiten bijvoorbeeld in het donker door een bos fietsen om). Maar tegenwoordig wantrouw ik iedereen die langs me loopt, achter me staat etc. Heel vervelend, probeer het ook niet over te brengen om m’n kind maar ik laat haar wel bijvoorbeeld aan de kant lopen waar geen tegenliggers zijn omdat ik anders bang ben dat ze haar ineens neersteken of slaan oid. In de supermarkt wil ik niet met m’n rug naar iemand staan in de rij want stel dat ze wat doen.
Dit was al voor de moord op Lisa dus dat heeft in mijn geval niets mee te maken, maar hoe het zo plotseling komt? Geen idee. Maar ik vind het wel heel vervelend.
1 like
Kut is dat. Bij mij is het ook steeds sterker geworden. En ik weet ook niet zo goed hoe ik er vanaf moet komen want ik heb een shitload aan eigen ervaringen die laten zien dat je gewoon nooit weet of je veilig bent bij een man en er is ook een hoop data die dat beeld ondersteunt. Dus het is niet een soort irreële angst, maar iets waar een hoop vrouwen helaas mee te maken krijgen. Nou wil ik niet de rest van mijn leven in angst leven maar ik wil ook niet dat me iets overkomt wat ik misschien had kunnen voorkomen. En ook, moet ik mijn angst aan gaan pakken of moeten mannen gewoon normaal gaan doen? Nouja ingewikkeld ding dus en hoe meer aandacht er voor komt hoe moedelozer ik word omdat steeds weer blijkt wat een lange weg we nog te gaan hebben.
3 likes
Wat de fuck . Er reed echt net iemand voor me gewoon een kat aan en reed doodleuk door om naar de fucking McDonalds te gaan om hun dikke kutnek vol te stouwen? Gelukkig wel snel anderen erbij (waaronder de mensen die voor ‘m zorgen want is een soort boerderij achtig dier) die het beestje hebben meegenomen om te wachten op de dierenambulance.
Maar omdat het niet mijn kat is kan ik geen aangifte doen en alleen een melding?! Dus ik ga morgen maar even een kaart met mijn gegevens etc. bij die lieve mensen in de bus doen om aan te sporen dat ze aangifte kunnen doen.
Echt de fik in zulke lui zeg. Hoe ‘t ging is het ook absoluut onmogelijk dat ze niks hebben gemerkt.
13 likes
Stelletje kut mogolen.
Gaan die mensen die voor het beestje zorgen wel aangifte doen??
Edit: Ah verkeerd gelezen. Hoop dat ze er iets mee doen! Super goed van je dat je in ieder geval je gegevens achterlaat.
3 likes
Op youtube kwam ik steeds van die K2 zoekt k3 filmpjes tegen dus ik dacht eens kijken of je dat seizoen nog terug kunt kijken van 2021. Ik heb het nooit gezien, weet al lang wie de nieuwe k3 is maar toch blijft het leuk/spannend om te kijken grappig genoeg. Nou goed als ik alles heb gezien maar weer een gewone serie kijken.
10 likes
Wat leuk wat je doet en man, wat een prachtige nagels heb je!
2 likes
Mijn vriend ging gisteravond sporten en een half uur na de training was hij nog steeds niet thuis, dus ik dacht die is sowieso snackies aan het halen. Komt hij na een uur helemaal zielig thuis: ‘ja er was een weg afgesloten en ik dacht dat ik wel een omweg wist, maar toen was ik ineens in een bospad en toen had ik geen bereik meer en deed google maps het niet, was echt helemaal verdwaald, maar ik heb wel poffertjes en aardbeien voor je’
84 likes
Ik ga echt zo kapottttt van de menstruatie pijn, ik vraag me bijna af hoe het kan dat ik een bevalling heb overleefd.
1 like