Dit wakkert bij mij weer eens de interne ‘discussie’ aan of blij worden van spullen nou iets slechts is of niet. Ik heb hier met een vriendin wel eens een discussie over gehad en sindsdien blijf ik daar over nadenken en kom er eigenlijk ook niet goed uit. Ik kan echt genieten van mooie spullen, en dan hoeft het echt niet per se duur te zijn. Een tof paar sokken bij wijze van spreken van de Hema kan ook al een hoop doen. Ik kan daar echt dagenlang blij mee zijn. Of, toen ik een tijd geleden verhuisd was kocht ik allemaal leuke accessoires voor in huis, en kon ik echt in mijn huis zitten en me intens gelukkig voelen als ik dan om me heen keek en die mooie spulletjes zag shinen. Als ik vroeger nieuwe schoenen had zette ik ze op een krukje naast mijn bed, zodat ik er makkelijk naar kon kijken vanuit mijn bed. Ik denk dat dit best materialistisch is, maar dat woord heeft zo’n negatieve bijklank en ik ervaar deze gevoelens noujuist als iets heel positiefs. Ik ben ook altijd heel zuinig op mijn spullen trouwens.
Ik snap dus ook dat gevoel over de zonnebril heel goed, dan heb je iets moois en fijns waar je echt van geniet en dan raak je dat kwijt.
stom gedoe
